Miodaczek białolicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miodaczek białolicy
Phylidonyris niger[1]
Bechstein, 1811
Miodaczek białolicy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Phylidonyris
Gatunek miodaczek białolicy
Synonimy
  • Certhia nigra Bechstein, 1811[2]
Podgatunki
  • P. n. gouldii (Schlegel, 1872)
  • P. n. niger (Bechstein, 1811)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Miodaczek białolicy (Phylidonyris niger, synonim: Phylidonyris nigra) – gatunek endemiczego ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae), występujący w południowej Australii.

Gatunek sklasyfikowany został przez niemieckiego ornitologa Johanna Bechsteina w roku 1811.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyrózniono dwa podgatunki P. niger[1][2]:

  • Phylidonyris niger gouldii
  • Phylidonyris niger niger

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Opierzenie miodaczka białolicego w większości jest czarno-białe. Ogon ptaka jest długi, żółty. Żółta jest także część lotek skrzydeł. Posiada charakterystyczne duże, białe łatki na szyi i policzkach. Oczy koloru ciemnobrązowego. Dziób jest dość długi, cienki i zakrzywiony w dół. Osobniki młodociane są brązowawe i jaśniejsze z miękkim i puszystym upierzeniem.

Wielkość minimalna
16 cm
Wielkość maksymalna
19 cm
Średnia długość
18 cm
Średnia masa ciała
19,5 g

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest bardzo towarzyski, aktywny i głośny. Lot ma szybki i chaotyczny. Najczęściej spotykany na wilgotnym, gorącym terytorium. Także w lasach lub na terenach lesistych z wrzosowiskami. Spotykany zarówno w strefie klimatu umiarkowanego jak i subtropikalnego. Nie obawia się ludzi i łatwo się adaptuje do terenów zamieszkanych przez ludzi, co sprawia, że czasem staje się łupem kotów domowych.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Miodaczek białolicy łączy się w stałe pary na sezon rozrodczy. Samce zajmują się głównie obroną terytorium, które może być to samo nawet przez kilka lat. Atakują agresywnie inne ptaki tego samego gatunku i innych w okresie rozrodczym, z wyjątkiem partnerek, krewnych i stałych sąsiadów. Pokrewny gatunek Miodaczek białouchy nie stanowi dla niego konkurencji, gdyż ptaki te zajmują różne siedliska, a także maja inny okres rozrodczy. Samiczki budują miseczkowate gniazda z gałązek, kory i innych roślinnych materiałów a wyścielają je kawałkami kwiatów. Gniazdo jest położone nisko, na rozwidleniu krzewów lub drzew, często w pobliżu ziemi, zamaskowane liśćmi lub trawami. Samica składa 1 – 3 jajek (zwykle 2) i wysiaduje je przez 15 dni. Młode, spędzające około 15 dni w gnieździe, karmione są przez oboje rodziców.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Phylidonyris niger w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 White-cheeked Honeyeater (Phylidonyris niger) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 7 kwietnia 2012].
  3. Phylidonyris niger. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Phylidonyris nigerIUCN [dostęp 8 lutego 2009].