Miodaczek białolicy
| Miodaczek białolicy | |
| Phylidonyris niger[1] | |
| Bechstein, 1811 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | miodojady |
| Rodzaj | Phylidonyris |
| Gatunek | miodaczek białolicy |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Miodaczek białolicy (Phylidonyris niger, synonim: Phylidonyris nigra) – gatunek endemiczego ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae), występujący w południowej Australii.
Gatunek sklasyfikowany został przez niemieckiego ornitologa Johanna Bechsteina w roku 1811.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Wyrózniono dwa podgatunki P. niger[1][2]:
- Phylidonyris niger gouldii
- Phylidonyris niger niger
Charakterystyka [edytuj]
Morfologia [edytuj]
Opierzenie miodaczka białolicego w większości jest czarno-białe. Ogon ptaka jest długi, żółty. Żółta jest także część lotek skrzydeł. Posiada charakterystyczne duże, białe łatki na szyi i policzkach. Oczy koloru ciemnobrązowego. Dziób jest dość długi, cienki i zakrzywiony w dół. Osobniki młodociane są brązowawe i jaśniejsze z miękkim i puszystym upierzeniem.
- Wielkość minimalna
- 16 cm
- Wielkość maksymalna
- 19 cm
- Średnia długość
- 18 cm
- Średnia masa ciała
- 19,5 g
Zachowanie [edytuj]
Jest bardzo towarzyski, aktywny i głośny. Lot ma szybki i chaotyczny. Najczęściej spotykany na wilgotnym, gorącym terytorium. Także w lasach lub na terenach lesistych z wrzosowiskami. Spotykany zarówno w strefie klimatu umiarkowanego jak i subtropikalnego. Nie obawia się ludzi i łatwo się adaptuje do terenów zamieszkanych przez ludzi, co sprawia, że czasem staje się łupem kotów domowych.
Rozmnażanie [edytuj]
Miodaczek białolicy łączy się w stałe pary na sezon rozrodczy. Samce zajmują się głównie obroną terytorium, które może być to samo nawet przez kilka lat. Atakują agresywnie inne ptaki tego samego gatunku i innych w okresie rozrodczym, z wyjątkiem partnerek, krewnych i stałych sąsiadów. Pokrewny gatunek Miodaczek białouchy nie stanowi dla niego konkurencji, gdyż ptaki te zajmują różne siedliska, a także maja inny okres rozrodczy. Samiczki budują miseczkowate gniazda z gałązek, kory i innych roślinnych materiałów a wyścielają je kawałkami kwiatów. Gniazdo jest położone nisko, na rozwidleniu krzewów lub drzew, często w pobliżu ziemi, zamaskowane liśćmi lub trawami. Samica składa 1 – 3 jajek (zwykle 2) i wysiaduje je przez 15 dni. Młode, spędzające około 15 dni w gnieździe, karmione są przez oboje rodziców.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Phylidonyris niger w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 White-cheeked Honeyeater (Phylidonyris niger) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 7 kwietnia 2012].
- ↑ Phylidonyris niger. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Phylidonyris niger – IUCN [dostęp 8 lutego 2009].
