Miodaczek złotoskrzydły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miodaczek złotoskrzydły
Phylidonyris pyrrhopterus[1]
(Latham, 1802)
Miodaczek złotoskrzydły (samica)
Miodaczek złotoskrzydły (samica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Phylidonyris
Gatunek miodaczek złotoskrzydły
Synonimy
  • Certhia pyrrhoptera Latham, 1801[2]
Podgatunki
  • P. p. pyrrhopterus (Latham, 1802)
  • P. p. halmaturinus (A. G. Campbell, 1906)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Miodaczek złotoskrzydły (Phylidonyris pyrrhopterus) – endemiczny gatunek ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae), żyjący we wschodniej Australii i na Tasmanii.

Gatunek sklasyfikowany został przez ornitologa Johna Lathama w roku 1802. Głownym pożywieniem miodaczków złotoskrzydłych jest nektar kwiatowy oraz małe bezkręgowce.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Obecnie (2009) ITIS wyróżnia 2 podgatunki w obrębie gatunku Phylidonyris pyrrhopterus[1]:

  • Phylidonyris pyrrhopterus halmaturinus
  • Phylidonyris pyrrhopterus pyrrhopterus
Miodaczek złotoskrzydły (samiec)

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Epitet gatunkowy ptaka pochodzi z greki, w której odpowiednio pyrrhopterus znaczy pteron "skrzydła" i pyrrhos "ognia".

Miodaczek złotoskrzydły po raz pierwszy opisany został przez Johna Lathama w roku 1802, jako Certhia pyrrhoptera[4] Natomiast George Shaw w 1812 roku oznaczył ten gatunek jako Certhia australasiana[5] Inne synonimy to Melithreptus melanoleucus Vieillot w 1817[6] oraz Meliphaga inornata John Gould w roku 1838[7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała miodaczka złotoskrzydłego wynosi 14-17 cm, przy wadze ok. 16 g. Gatunek zachowuje dymorfizm płciowy – samiec jest ciemnoszary z jasnymi żółtymi końcówkami skrzydeł, jasnoszary brzuch oraz wąskie, białe pasy na głowie powyżej oka, na krawędziach skrzydeł oraz łatka na piersi. Samica jest oliwkowoszara z podobnymi mniej wyrazistymi oznaczeniami. Obie płcie mają długie zakrzywione do dołu dzioby.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Phylidonyris pyrrhopterus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Crescent Honeyeater (Phylidonyris pyrrhopterus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 16 marca 2012].
  3. Phylidonyris pyrrhopterus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Latham, J. (1802). Supplementum Indicis Ornithologici, sive Systematis Ornithologiae. London: G. Leigh, J. & S. Sotheby 74 pp.
  5. Shaw, G. (1812). General Zoology, or Systematic Natural History. Aves. London: Kearsley, Wilkie & Robinson Vol. VIII [226].
  6. Vieillot, L.P. (1817). Nouveau Dictionnaire d'Histoire Naturelle, appliquée aux arts, principalement à l'Agriculture, à l'Écomomie rurale et domestique, à la Médecine, etc. Par une société de naturalistes et d'agriculteurs. Nouvelle edition. Paris: Déterville Vol. 14 [328]
  7. Gould, J. (1838). A Synopsis of the Birds of Australia, and the Adjacent Islands. London: J. Gould 73 pls 8 pp. [pl. iv]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Avibase – Światowy Wykaz Ptaków: Tasmania