Miodownik melisowaty
| Miodownik melisowaty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | jasnotowate |
| Rodzaj | miodownik |
| Gatunek | miodownik melisowaty |
| Nazwa systematyczna | |
| Melittis melissophyllum L. Sp. Pl. 2: 597. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Miodownik melisowaty (Melittis melissophyllum L.) – gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych. Jest jedynym gatunkiem należącym do monotypowego rodzaju miodownik (Melittis). Występuje w południowej i centralnej Europie. W Polsce przebiega północna granica zasięgu występowania miodownika w Europie.
Synonimy: Melittis grandiflora Sm. em. Soó, Melittis hispanica Klokov, Melittis kerneriana Klokov, Melissophyllum silvaticum St-Lager, Melissa sylvestris Lam.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina zielna, dorasta do 30–50 (70) cm wysokości, owłosiona, silnie aromatyczna.
- Łodyga
- Wzniesiona, czterokanciasta, nierozgałęziona, ulistniona.
- Liście
- Naprzeciwległe, jajowate, zaostrzone, brzegiem karbowane. Ziele ma zapach marzanki wonnej.
- Kwiaty
- Wargowe, duże, białe, białoróżowe, różowe lub pstrokate, zebrane po kilka w kątach górnych liści, silnie pachnące cytrynowo. .
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do lipca. Rozproszony na niżu i w niższych położeniach górskich, rzadki. Rośnie w widnych lasach liściastych, zaroślach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Quercetalia pubescenti-petraeae[2]
Ochrona [edytuj]
Na obszarze Polski gatunek objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.
Zmienność [edytuj]
Wyróżnia się trzy podgatunki[3]:
- Melittis melissophyllum subsp. albida (Guss.) P.W. Ball
- Melittis melissophyllum subsp. carpatica (Klokov) P.W. Ball
- Melittis melissophyllum subsp. melissophyllum
Zastosowanie [edytuj]
Uprawiana jako roślina ozdobna, używana również w medycynie ludowej.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Arturo Velasco-Negueruela, Jesús Sanz, María José Pérez- Alonso, Jesús Palá-Paúl. The volatile components of the aerial parts of Melittis melissophyllum L. subsp. melissophyllum gathered in Spain. „Botanica Complutensis”. 28, s. 133-136, 2004. ISSN 0214-4565.
