Miotacz ognia M1A1
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| M1A1 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Rodzaj | miotacz ognia |
| Historia | |
| Produkcja seryjna | lata 40. XX wieku |
| Wyprodukowano | 14 000 |
| Dane techniczne | |
| Masa | |
| broni | 31,8 kg |
| Inne | |
| Zasięg max. | 41–46 m |
M1A1 – amerykański plecakowy miotacz ognia z okresu II wojny światowej.
Broń opracowana w 1943 roku, była udoskonaloną wersją pod wieloma względami nieudanego miotacza M1, produkowanego od 1942 roku. Obsługiwany przez jednego żołnierza, miotacz M1A1 ważył 31 kg i mieścił 18,2 l mieszanki zapalającej, pozwalającej na 8 do 10 sekund strzału. Maksymalny zasięg strzału wynosił ok. 41–46 m.
Miotacze M1A1 były wykorzystywane przez żołnierzy US Army podczas walk na Pacyfiku, we Włoszech oraz w Normandii.
Bibliografia [edytuj]
- Portable Flame-Thrower M1 and M1A1. W: Chris Bishop: The encyclopedia of weapons of World War II. Metrobooks, 2002, s. 267. ISBN 1586637622.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||||||
