Mirjana Lučić-Baroni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mirjana Lučić-Baroni
Mirjana Lučić-Baroni
Państwo  Chorwacja
Miejsce zamieszkania Sarasota
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1982
Dortmund
Wzrost 181 cm
Masa ciała 65 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1997
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 32 (11 maja 1998)
Australian Open 2R (1998)
Roland Garros 3R (2001)
Wimbledon SF (1999)
US Open 3R (1997, 1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 19 (26 października 1998)
Australian Open W (1998)
Roland Garros 3R (2013)
Wimbledon QF (2013)
US Open 3R (2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mirjana Lučić-Baroni (ur. 9 marca 1982 w Dortmundzie) – chorwacka tenisistka, zwyciężczyni Australian Open 1998 w grze podwójnej oraz finalistka Wimbledonu 1998 w grze mieszanej.

Lučić-Baroni to tenisistka praworęczna, posługująca się oburęcznym backhandem. W dotychczasowej karierze wygrała dwa turnieje gry pojedynczej i dwa w grze podwójnej. Największy sukces wielkoszlemowy osiągnęła docierając do półfinału Wimbledonu w 1999 roku. Ponadto kilkakrotnie kończyła starty na etapie pierwszej do trzeciej rundy. Jako deblista wygrała Australian Open w 1998 w parze z Martiną Hingis oraz z tą samą zawodniczką turniej Pan Pacific Open w Tokio. W grze mieszanej finalistka Wimbledonu z roku 1998, w parze z Maheshem Bhuphathi.

11 maja 1998 została sklasyfikowana na 32. miejscu w rankingu singlowym, a kilka miesięcy później na 19. pozycji w deblu, co było jej najlepszym osiągnięciem. Mentorką Mirjany była słynna tenisistka Martina Navrátilová.

W latach 1996-1998 reprezentowała Chorwację w Pucharze Federacji. W 1996 roku Chorwacja znajdowała się w Strefie Euroafrykańskiej IC. W rozgrywkach grupowych (z udziałem Lučić-Baroni) jej drużyna pokonała Jugosławię i Gruzję, ale przegrała ze Szwajcarią. W ćwierćfinale pokonała Rumunię, a w półfinale Białoruś. W barażach Grupy Światowej II Chorwacja pokonała Chiny 5-0, z czego trzy zwycięstwa odniosła Lučić. Rok później, w ćwierćfinałach Grupy Światowej I, Austria została pokonana przez Chorwację 4-1. W barażach Chorwacja przegrała 2-3 z Niemcami. W 1998 Mirjana zagrała w Fed Cup po raz ostatni, w ćwierćfinałach Grupy Światowej II. Jej drużyna odniosła zwycięstwo nad Japonią.

W 1997 jeden z tenisowych magazynów nadał jej miano Rolex Rookie of the Year.

Lučić-Baroni jako juniorka zwyciężyła w US Open 1996, w Australian Open 1997 w singlu i deblu. Została jedną z trzech tenisistek, które w wieku 14 lat wygrały dwa juniorskie turnieje wielkoszlemowe (obok Martiny Hingis i Jennifer Capriati).

W lipcu 1998 przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszka do dzisiaj. W wolnych chwilach pracuje nad autobiografią i maluje. Wspiera organizacje charytatywne.

Planowany przez Chorwatkę powrót do zawodowego tenisa miał miejsce w 2007 roku. Lučić-Baroni odpadła w kwalifikacjach do imprezy w Memphis, ale skorzystała z dzikiej karty, przyznanej jej przez organizatorów Pacific Life Open w Indian Wells. W pierwszej rundzie pokonała Amerykankę Lindsey Nelson, ale w kolejnej przegrała z Anną Czakwetadze. W maju dwukrotnie wystąpiła w turnieju ITF w Rzymie, odnosząc zwycięstwo nad Jeleną Wiesniną.

Zaczęła grać w tenisa, gdy miała cztery lata. Trenowana przez Gabe Jaramillo, niegdyś piętnastego tenisistę świata, byłego trenera Harolda Solomona i Gorana Prpicia. Lučić-Baroni posiada bardzo silny serwis, w 1999 roku zaserwowała z prędkością 111 mph, co dało jej dziewiąty rezultat na świecie.

Jest jedną z sześciu zawodniczek w historii tenisa w erze Open, które wygrały swój pierwszy zawodowy turniej w debiutanckim występie.

W grudniu 2010 przyjęła oświadczyny swojego chłopaka, Daniele Baroniego. Para wzięła ślub 15 listopada 2011 w Sarasocie w amerykańskim stanie Floryda i tuż po wielkoszlemowym Australian Open 2012 planowała udać się na miesiąc miodowy na wyspy Bora-Bora.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 4 maja 1997 Bol Ceglana Stany Zjednoczone Corina Morariu 7:5, 6:7(4), 7:6(5)
Finalistka 1. 24 maja 1997 Strasburg Ceglana Niemcy Steffi Graf 2:6, 5:7
Zwyciężczyni 2. 3 maja 1998 Bol Ceglana Stany Zjednoczone Corina Morariu 6:2, 6:4

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 1 lutego 1998 Australian Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Białoruś Natalla Zwierawa
6:4, 2:6, 6:3
Zwyciężczyni 2. 8 lutego 1998 Tokio Dywanowa (hala) Szwajcaria Martina Hingis Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Białoruś Natalla Zwierawa
7:5, 6:4
Finalistka 1. 2 maja 1998 Bol Ceglana Republika Południowej Afryki Joannette Kruger Argentyna Laura Montalvo
Argentyna Paola Suárez
walkower

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 4 lipca 1998 Wimbledon Trawiasta Indie Mahesh Bhupathi Stany Zjednoczone Serena Williams
Białoruś Maks Mirny
4:6, 4:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]