Mirjana Lučić-Baroni
| Mirjana Lučić-Baroni | |
 |
|
| Państwo |  Chorwacja |
| Miejsce zamieszkania | Sarasota |
| Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1982 Dortmund |
| Wzrost | 181 cm |
| Masa ciała | 65 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1997 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 2 WTA, 3 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 32 (11 maja 1998) |
| Australian Open | 2R (1998) |
| Roland Garros | 3R (2001) |
| Wimbledon | SF (1999) |
| US Open | 3R (1997, 1998) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 2 WTA, 3 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 19 (26 października 1998) |
| Australian Open | W (1998) |
| Roland Garros | 2R (2011) |
| Wimbledon | 2R (2012) |
| US Open | 1R (1998, 1999, 2011, 2012) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mirjana Lučić-Baroni (ur. 9 marca 1982 w Dortmundzie) - chorwacka tenisistka, zwyciężczyni Australian Open 1998 w grze podwójnej oraz finalistka Wimbledonu 1998 w grze mieszanej, od 26 kwietnia 1997 posiada status profesjonalny.
Lučić-Baroni to tenisistka praworęczna, posługująca się oburęcznym backhandem. W dotychczasowej karierze wygrała dwa turnieje gry pojedynczej i dwa w grze podwójnej. Największy sukces wielkoszlemowy osiągnęła docierając do półfinału Wimbledonu w 1999 roku. Ponadto kilkakrotnie kończyła starty na etapie pierwszej do trzeciej rundy. Jako deblista wygrała Australian Open w 1998 w parze z Martiną Hingis oraz z tą samą zawodniczką turniej Pan Pacific Open w Tokio. W grze mieszanej finalistka Wimbledonu z roku 1998, w parze z Maheshem Bhuphathi.
11 maja 1998 została sklasyfikowana na 32. miejscu w rankingu singlowym, a kilka miesięcy później na 19. pozycji w deblu, co było jej najlepszym osiągnięciem. Mentorką Mirjany była słynna tenisistka Martina Navrátilová.
W latach 1996-1998 reprezentowała Chorwację w Pucharze Federacji. W 1996 roku Chorwacja znajdowała się w Strefie Euroafrykańskiej IC. W rozgrywkach grupowych (z udziałem Lučić-Baroni) jej drużyna pokonała Jugosławię i Gruzję, ale przegrała ze Szwajcarią. W ćwierćfinale pokonała Rumunię, a w półfinale Białoruś. W barażach Grupy Światowej II Chorwacja pokonała Chiny 5-0, z czego trzy zwycięstwa odniosła Lučić. Rok później, w ćwierćfinałach Grupy Światowej I, Austria została pokonana przez Chorwację 4-1. W barażach Chorwacja przegrała 2-3 z Niemcami. W 1998 Mirjana zagrała w Fed Cup po raz ostatni, w ćwierćfinałach Grupy Światowej II. Jej drużyna odniosła zwycięstwo nad Japonią.
W 1997 jeden z tenisowych magazynów nadał jej miano Rolex Rookie of the Year.
Lučić-Baroni jako juniorka zwyciężyła w US Open 1996, w Australian Open 1997 w singlu i deblu. Została jedną z trzech tenisistek, które w wieku 14 lat wygrały dwa juniorskie turnieje wielkoszlemowe (obok Martiny Hingis i Jennifer Capriati).
W lipcu 1998 przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszka do dzisiaj. W wolnych chwilach pracuje nad autobiografią i maluje. Wspiera organizacje charytatywne.
Planowany przez Chorwatkę powrót do zawodowego tenisa miał miejsce w 2007 roku. Lučić-Baroni odpadła w kwalifikacjach do imprezy w Memphis, ale skorzystała z dzikiej karty, przyznanej jej przez organizatorów Pacific Life Open w Indian Wells. W pierwszej rundzie pokonała Amerykankę Lindsey Nelson, ale w kolejnej przegrała z Anną Czakwetadze. W maju dwukrotnie wystąpiła w turnieju ITF w Rzymie, odnosząc zwycięstwo nad Jeleną Wiesniną.
Zaczęła grać w tenisa, gdy miała cztery lata. Trenowana przez Gabe Jaramillo, niegdyś piętnastego tenisistę świata, byłego trenera Harolda Solomona i Gorana Prpicia. Lučić-Baroni posiada bardzo silny serwis, w 1999 roku zaserwowała z prędkością 111 mph, co dało jej dziewiąty rezultat na świecie.
Jest jedną z sześciu zawodniczek w historii tenisa w erze Open, które wygrały swój pierwszy zawodowy turniej w debiutanckim występie.
W grudniu 2010 przyjęła oświadczyny swojego chłopaka, Daniele Baroniego. Para wzięła ślub 15 listopada 2011 w Sarasocie w amerykańskim stanie Floryda i tuż po wielkoszlemowym Australian Open 2012 planowała udać się na miesiąc miodowy na wyspy Bora-Bora.
Spis treści |
Wygrane turnieje [edytuj]
gra pojedyncza (2) [edytuj]
| Lp | Rok | Turniej | Finalistka | Wynik |
| 1. | 1997 | Bol |
 Corina Morariu |
7:5, 6:7(4), 7:6(5) |
| 2. | 1998 | Bol |
Corina Morariu |
6:2, 6:4 |
gra podwójna (2) [edytuj]
| Lp | Rok | Turniej | Partnerka | Finalistki | Wynik |
| 1. | 1998 |  Australian Open |
 Martina Hingis |
Lindsay Davenport Natalla Źwierawa |
6:4, 2:6, 6:3 |
| 2. | 1998 |  Tokio |
Martina Hingis |
Lindsay Davenport Natalla Źwierawa |
7:5, 6:4 |
Bibliografia [edytuj]
- Profil na stronie WTA (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-01-05].
- Profil na stronie Pucharu Federacji (ang.). fedcup.com. [dostęp 2013-01-05].
