Miron Babiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miron Babiak
Kpt Ż.W. Miron Babiak
Kpt Ż.W. Miron Babiak
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1932 roku
Sanok
Data i miejsce śmierci 25 września 2013
Gdynia
Zawód oficer marynarki

Miron Babiak (ur. 31 stycznia 1932 w Sanoku, zm. 25 września 2013 w Gdyni) – polski kapitan żeglugi wielkiej, najbardziej znany jako dowódca polskiego statku badawczego "RV Profesor Siedlecki" w czasie wypraw naukowych na wody południowego bieguna polarnego[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Szkołę Rybołówstwa Morskiego (od 1968 część Akademii Morskiej w Gdyni). Od 1951 roku pełnił funkcję pierwszego oficera na statkach należących do Przedsiębiorstwa Połowów Dalekomorskich Dalmoru. W 1959 został kapitanem, a cztery lata później uzyskał tytuł kapitana żeglugi wielkiej.

W 1968 ustanowił dzienny rekord połowów na statku "Gen. Rachimow" na morzach wokół Labradoru.

W 1975 r. kapitan Miron Babiak objął dowódctwo na polskim statku badawczym "RV Profesor Siedlecki". Wyprawa miała na celu przeprowadzenie badań biologicznych zasobów występujących w okolicach Wysp Kerguelena.

Sukces tej wyprawy dał początek kolejnym trzem ekspedycjom statku "Profesor Siedlecki"[2].

W dowód uznania wysokich kwalifikacji i umiejętności dowódczych w czasie rejsów i wypraw naukowych prowadzonych w ekstremalnie trudnych warunkach kapitan Miron Babiak był wielokrotnie odznaczany, a w 1977 roku został wybrany Gdańszczaninem Roku[3].

Przypisy

  1. R.K. Headland: Chronological List of Antarctic Expeditions and Related Historical Events. 1990. ISBN 9780521309035. (ang.)
  2. Juliusz C. Chojnacki: POLISH POLAR RESEARCH. 1998. (ang.)
  3. Sanoczanin - „Gdańszczaninem roku 1977”. „Gazeta Sanocka Autosan”, s. 5, Nr 4 (97) z 1-10 lutego 1978.