Mironice
| Mironice | |
| Państwo | |
| Województwo | lubuskie |
| Powiat | gorzowski |
| Gmina | Kłodawa |
| Liczba ludności (2006) | 80 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 95 |
| Kod pocztowy | 66-415 |
| Tablice rejestracyjne | FGW |
| Na mapach: | |
Mironice (niem. Himmelstädt) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Kłodawa.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Wieś leży 2 km na północny zachód od Kłodawy, przy lokalnej drodze do Santocka. Osada otoczona jest lasami, w pobliżu znajduje się kilka jezior i stawów rybnych. Miejscową atrakcją jest gospodarstwo agroturystyczne. Na terenie dawnego klasztoru prowadzone są prace archeologiczne.
[edytuj] Historia wsi i klasztoru
Wieś wzmiankowana ok. 1300 roku, gdy została nadana cystersom kołbackim. Fundatorem klasztoru był margrabia Albrecht III, który przekazał mnichom piętnaście wsi oraz złoża złota, srebra, żelaza i soli, a także szereg przywilejów. Klasztor o nazwie Locus coeli (miejsce nieba) założono tu w połowie XIV wieku, a po 1368 roku wzniesiono gotycki kościół. Dobra zakonne zostały splądrowane w czasie wojny polsko-krzyżackiej w 1433 roku i polsko-czeskiej wyprawy do Nowej Marchii. W 1539 roku, po sekularyzacji klasztoru, powstała tu domena państwowa. Zabudowania klasztorne przetrwały do pożaru w 1875 roku. Od XIX wieku wieś była dzierżawiona przez rodzinę von Bayer, która wybudowała na terenie założenia klasztornego dwór i duży folwark[1].
[edytuj] Przyczyny upadku klasztoru
W 1515 r. podczas wizytacji klasztoru, opat Walentyn Ludovici stwierdził całkowity upadek życia zakonnego. W wydanej ordynacji nakazano oddalić z klasztoru kobiety, wprowadzono zakaz opuszczania klasztoru nocą, późnego wstawania i upijania się po karczmach. Margrabia Jan z Kostrzyna po przejściu na luteranizm starał się utworzyć własną domenę. Odbywało się to kosztem własności kościelnej. Ostatni opat mironicki Jan Kuna, sprzyjał poczynaniom margrabiego i przekazał mu w 1539 r. wsie zakonne za odszkodowanie i posadę pastora luterańskiego w Baczynie[2].
[edytuj] Zabytki
W Mironicach zachował się dwór z 1830 r. wzniesiony w stylu klasycystycznym, park krajobrazowy, spichlerz z XIX w. oraz dom szachulcowy z XVIII w.
[edytuj] Komunikacja
- Wieś połączona jest z Gorzowem Wielkopolskim liniami MZK:
- 128 na trasie:Rondo Kosynierów Gdyńskich-Santocko,
- 228 na trasie:Rondo Kosynierów Gdyńskich-Santocko (przez Chwalęcice).
Przypisy
- ↑ J. Lewczuk, B. Skaziński (red.), Zabytki północnej części województwa lubuskiego, Zielona Góra – Gorzów Wielkopolski, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze, 2004, ISBN 83-921289-0-7, s. 55-56.
- ↑ E. Rymarz, J. Jarzewicz, Mironice, Monasticon Cisterciense Poloniae t. II, Poznań 1999, s. 251
[edytuj] Bibliografia
- B. Kucharski, Informator Turystyczno-Krajoznawczy Województwa Gorzowskiego, Gorzów Wielkopolski, Urząd Wojewódzki w Gorzowie Wielkopolskim, 1998, ISBN 83-908511-1-3.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||||||