Mirosław Ferić

Mirosław Ferić Ox
9 1/3 zwycięstw
Mirosław Ferić (pierwszy z lewej)
porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia	17 czerwca 1915 Travnik, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci	14 lutego 1942 Northolt, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby	od 1938
Siły zbrojne	Siły Powietrzne RP Armée de l'Air RAF
Jednostki	111 Eskadra Myśliwska, Dywizjon 303
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa, kampania wrześniowa, kampania francuska, bitwa o Anglię
Odznaczenia

Okolicznościowy medal wybity w 1982 r. z inicjatywy Oddziału PTAiN w Ostrowie

Mirosław Ferić (ur. 17 czerwca 1915, zm. 14 lutego 1942) – porucznik pilot Wojska Polskiego, as myśliwski.

Urodził się w rodzinie mieszanej w Travniku w Austro-Węgrzech (obecnie na terytorium Bośni i Hercegowiny), jego ojciec był Chorwatem (zginął w czasie I wojny światowej), a matka Polką. Od 1919 mieszkał wraz z matką i braćmi w Polsce. Był absolwentem Gimnazjum Męskiego w Ostrowie Wielkopolskim (1935) oraz Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (1938), wraz z ukończeniem której otrzymał stopień podporucznika pilota.

W latach 1938-1939 był pilotem w 111 Eskadrze Myśliwskiej im. Tadeusza Kościuszki w Warszawie. Podczas wojny obronnej we wrześniu 1939 roku walczył w 111 Eskadrze wchodzącej w skład Brygady Pościgowej. Brał udział w kilkunastu walkach powietrznych. 3 września jego samolot został uszkodzony i Ferić musiał ratować się skokiem ze spadochronem. 8 września, prowadząc klucz samolotów, zespołowo zestrzelił niemiecki samolot rozpoznawczy Hs 126 w rejonie Lublina (według publikacji, zestrzelił również zespołowo z dowódcą III/1 dywizjonu Zdzisławem Krasnodębskim i drugim pilotem samolot myśliwski Bf 110, lecz zwycięstwo to nie jest zaliczone oficjalnie). 17 września 1939 Ferić wraz z pilotami eskadry został ewakuowany do Rumunii, a następnie internowany. Uciekł z obozu internowania i drogą morską przedostał się do Francji. Po przeszkoleniu w bazie lotniczej Lyon-Bron, miał być włączony w skład polskiego 3 Dywizjonu, ale ponieważ nie doszło do jego utworzenia, został przydzielony do sformowanego pod koniec maja 1940 klucza "kominowego" kpt. pil. Kazimierza Kuziana, patrolującego na myśliwcach MS.406 okolice zakładów lotniczych w Nantes. Do walk z niemieckimi samolotami jednak nie doszło. Po upadku Francji, Ferić ewakuował się do Wielkiej Brytanii.

W Wielkiej Brytanii został przydzielony do nowo tworzonego myśliwskiego dywizjonu 303, latającego na myśliwcach Hawker Hurricane, który wszedł do walki w bitwie o Anglię 31 sierpnia 1940. Tego dnia Ferić zestrzelił niemiecki myśliwiec Messerschmitt Bf 109. 2 września odniósł prawdopodobne zwycięstwo nad Bf 109, lecz na skutek uszkodzenia samolotu musiał lądować przymusowo. 6 września zestrzelił Bf 109, 15 września kolejnego Bf 109 i Bf 110. 18 września Ferić został z grupą innych pilotów odznaczony przez Naczelnego Wodza gen. Sikorskiego Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari. 27 września zestrzelił Bf 109 i bombowiec He 111, a 5 października myśliwiec Bf 110.

Od 11 października wraz z dywizjonem był wycofany z walki na odpoczynek. Dywizjon powrócił do akcji w styczniu 1941, przezbrojony na myśliwce Supermarine Spitfire Mk. I. Ferić latał na zadania bojowe nad kanał La Manche i nad Francję, dowodząc kluczem, czasem jedną z eskadr dywizjonu. 3 maja 1941 został awansowany na stopień porucznika pilota. 22 czerwca, lecąc w osłonie bombowców zestrzelił Bf 109, a 27 czerwca kolejnego uszkodził. W październiku został skierowany na półroczny odpoczynek od bojowego latania, lecz po trzymiesięcznej służbie jako instruktor pilotażu, z własnej inicjatywy wystąpił o zgodę na powrót do latania bojowego w dywizjonie 303, którą uzyskał i powrócił do dywizjonu pod koniec stycznia 1942. Wkrótce potem, 14 lutego 1942 r. poniósł śmierć w wypadku nad lotniskiem dywizjonu 303 w Northolt, w trakcie lotu treningowego na samolocie Spitfire, któremu urwała się lotka podczas akrobacji. Został pochowany na cmentarzu w Northwood.

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 10 pozycji z 9 i 1/3 samolotów Luftwaffe zestrzelonymi na pewno, jednym zestrzelonym prawdopodobnie i jednym uszkodzonym.

Od roku 1939 do śmierci Ferić prowadził dziennik, znany potem jako Pamiętnik pilota 111 eskadry myśliwskiej, będący po części (od przyjazdu do Anglii) kroniką Dywizjonu 303, a zawierający także listy do jednostki, wycinki z gazet oraz wpisy innych osób (m.in. Władysława Sikorskiego i króla brytyjskiego Jerzego VI). Pamiętnik ten zainspirował Arkadego Fiedlera do napisania książki Dywizjon 303.

W Ostrowie Wielkopolskim jego imię nadano jednej z ulic (26 listopada 1981) oraz szkole podstawowej nr 11 (9 maja 1984). Z okazji 40-lecia śmierci z inicjatywy oddziału Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego w Ostrowie wybito okolicznościowy medal; 26 lutego 1983 pierwsze egzemplarze otrzymali matka pilota Zofia (zmarła 31 marca 1983 w Ostrowie Wielkopolskim) oraz brat Zwonimir. 20 kwietnia 2006 w galerii wybitnych uczniów i profesorów macierzystego gimnazjum w Ostrowie zawieszono portret Mirosława Fericia.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (18 września 1940)
• Krzyż Walecznych – dwukrotnie
• Polowa Odznaka Pilota
• Distinguished Flying Cross (15 grudnia 1940)

Linki zewnętrzne

• Biografia i zestrzelenia Mirosława Fericia