Mirosław Milewski (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mirosław Milewski
generał dywizji MO generał dywizji MO
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1928
Lipsk
Data i miejsce śmierci 23 lutego 2008
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 19441985
Jednostki Palemka MO.svg Milicja Obywatelska
Stanowiska dyrektor Departamentu I MSW, minister spraw wewnętrznych PRL, członek Biura Politycznego KC PZPR i sekretarz KC PZPR
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Medal "Za udział w walkach w obronie władzy ludowej" Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
Minister spraw wewnętrznych
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 8 października 1980
do 31 lipca 1981
Poprzednik Stanisław Kowalczyk
Następca Czesław Kiszczak

Mirosław Milewski (ur. 1 maja 1928 w Lipsku nad Biebrzą, zm. 23 lutego 2008 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, generał dywizji Milicji Obywatelskiej, funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa, członek Biura Politycznego i sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1981–1985).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracował w stalinowskim aparacie bezpieczeństwa od 1944. Przeszedł wszystkie szczeble kariery. Zaczynał w Urzędzie Bezpieczeństwa w Augustowie, który związany jest z obławą augustowską. Do 1958 służył w powiatowych i wojewódzkich ogniwach aparatu bezpieczeństwa. Od początku lat 60. pracował w MSW, początkowo w Wojewódzkim Urzędzie w Białymstoku. W latach 1962–1971 był wicedyrektorem i dyrektorem Departamentu I MSW, od 1971 wiceministrem spraw wewnętrznych. W latach 1980–1981 minister spraw wewnętrznych PRL.

Generał brygady Służby Bezpieczeństwa od 1971. Nominację wręczył przewodniczący Rady Państwa PRL Józef Cyrankiewicz. Generał dywizji SB od 1979. Nominację wręczył przewodniczący Rada Państwa prof. Henryk Jabłoński.

W latach 1945–1948 był członkiem PPR, a następnie PZPR. W latach 1971–1980 zastępca członka, a od 1980 członek Komitetu Centralnego PZPR. Od lipca 1981 był członkiem Biura Politycznego i sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1981 był także przewodniczącym Komisji Prawa i Praworządności KC PZPR. Do połowy lat 80. zaliczany był do bliskich współpracowników gen. Wojciecha Jaruzelskiego.

Był także członkiem i aktywnym działaczem ZBoWiD. W latach 1974–1985 członek Rady Naczelnej, a w latach 1979–1985 wiceprezes Zarządu Głównego ZBoWiDu.

Jego nazwisko wiązane jest z przedawnioną aferą „Żelazo” oraz zabójstwem księdza Jerzego Popiełuszki. W 2004 prof. Andrzej Paczkowski ujawnił dokument ze swego prywatnego archiwum, który obłożony był zastrzeżeniem, że może zostać ujawniony dopiero w 2010. Dokument będący notatką z narady, która odbyła się przed południem 25 października 1984 w Urzędzie Rady Ministrów, został spisany przez Wiesława Górnickiego, doradcę premiera. Uczestniczyli w niej: premier gen. Wojciech Jaruzelski, szef URM gen. Michał Janiszewski oraz płk Kołodziejczak.

Morderca księdza, Grzegorz Piotrowski, zeznał, że miał poparcie w aparacie władzy, a konkretnie sekretarza KC PZPR, gen. Milewskiego: "Politycznym inspiratorem porwania – niezależnie od indywidualnego fanatyzmu sprawcy – mógł być wyłącznie towarzysz Mirosław Milewski" [...] "Towarzysz premier, podzielając dezaprobatę zebranych dla działalności tow. Milewskiego i nie podając w wątpliwość politycznej, a może i osobistej odpowiedzialności za uprowadzenie, a być może i za morderstwo na osobie ks. Popiełuszki, sprzeciwił się jednocześnie podejmowaniu decyzji personalnych na XVII Plenum KC PZPR, które miało się wkrótce rozpocząć"[1].

W 1985 został usunięty ze wszystkich stanowisk w partii i państwie, a następnie przeniesiony na emeryturę. W 1990 na krótko aresztowany.

Zmarł 23 lutego 2008 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • [1] - artykuł zawierający fotografię Milewskiego w mundurze UB

Przypisy

  1. Piotr Lipiński: Kto kazał zamordować ks. Popiełuszkę? Milewski: to nie ja. gazeta.pl, 2004-10-05. [dostęp 2011-04-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Borodziej, J. Kochanowski, PRL w oczach Stasi. Tom II. Dokumenty z lat 1980–1983, Wydawnictwo Fakt, Warszawa 1996, ISBN 83-85776-82-6
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, tom II, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ISBN 83-87103-81-0
  • L. Kowalski, Generał ze skazą. Biografia wojskowa gen. Wojciecha Jaruzelskiego, Wydawnictwo RYTM, Warszawa 2001. ISBN 83-88794-43-4
  • Kronika komunizmu w Polsce (oprac. zbiorowe), Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2009, ISBN 978-83-7447-087-2
  • Kto jest kim w Polsce 1984, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984, ISBN 83-223-2073-6
  • Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995, ISBN 83-214-1042-1
  • T. Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, ISBN 83-01-10386-8
  • J. Myszor, Leksykon duchowieństwa represjonowanego w PRL w latach 1945–1989: praca zbiorowa, tom 1, Wydawnictwo Verbinum, 2002, ISBN 83-7192-143-8
  • A. Paczkowski, Pół wieku dziejów Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-14487-4
  • P. Pytlakowski, Republika MSW, Wydawnictwo Andy Grafik, 1991, ISBN 83-85265-11-2
  • P. K. Raina, Kardynał Wyszyński i Solidarność, Wydawnictwo "von borowiecky", 2005
  • M. F. Rakowski, Dzienniki polityczne 1984–1986, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2005
  • W. Roszkowski, Historia Polski, 1914–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992
  • J. Stroynowski (red.), Who is who in the Socialist countries of Europe : a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub., 1989
  • R. Szczepkowska, Ks. Jerzy Popiełuszko: życie i śmierć : dokumenty i wspomnienia, Polemika, 1986
  • Tajne dokumenty Biura Politycznego. 1980–1981, Wyd. "Aneks", Londyn 1991
  • R. Terlecki, Miecz i tarcza komunizmu: historia aparatu bezpieczeństwa w Polsce, 1944–1990, Wydawnictwo Literackie, 2007
  • VI Kongres ZBoWiD Warszawa 7-8 maja 1979, Wydawnictwo ZG ZBoWiD, Warszawa 1979