Misja dyplomatyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Misja dyplomatyczna – przedstawicielstwo dyplomatyczne określonego państwa w innym państwie lub przy organizacji międzynarodowej.

Funkcje misji dyplomatycznej obejmują:

  • reprezentowanie państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;
  • ochronę w państwie przyjmującym interesów państwa wysyłającego (werbowanie szpiegów, tzw. biały wywiad) i jego obywateli, w granicach ustalonych przez prawo międzynarodowe;
  • prowadzenie rokowań z rządem państwa przyjmującego;
  • zaznajamianie się wszelkimi legalnymi sposobami z warunkami panującymi w państwie przyjmującym i z rozwojem zachodzących w nim wydarzeń oraz zdawanie z tego sprawy rządowi państwa wysyłającego;
  • popieranie przyjaznych stosunków pomiędzy państwem wysyłającym a państwem przyjmującym oraz rozwijanie pomiędzy nimi stosunków gospodarczych, kulturalnych i naukowych.

Misja dyplomatyczna może być

Szef misji dyplomatycznej[edytuj | edytuj kod]

Szef misji dyplomatycznej jest najwyższym przedstawicielem państwa w drugim państwie. Kieruję misją dyplomatyczną i od jego decyzji uzależnione są wszystkie podjęte przez misję działania. Wypełnia on wszystkie funkcje misji dyplomatycznej. W myśl artykułu 14 Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z 18 kwietnia 1961 r. wyróżniamy kilka rodzajów szefów misji dyplomatycznych. Podstawowy podział wynika z trzech rang (klas) dyplomatycznych. Szefowi misji przysługują określone przywileje i immunitety dyplomatyczne.

Wyznaczenie szefa misji dyplomatycznej:

  • I etap - wstępna zgoda:
    • państwo wysyłające musi upewnić się, czy osoba, którą zamierza wyznaczyć jest akceptowana przez państwo przyjmujące. Taka wstępna zgoda państwa przyjmującego nosi nazwę agrément. Uzyskanie agrément nie jest konieczne w sytuacji, gdy szefem misji jest chargé d’affaires ad interim (wystarcza poinformowanie o mianowaniu ministra spraw zagranicznych państwa przyjmującego)
    • Odmowa udzielenia agrément może nastąpić z jakiejkolwiek przyczyny. Państwo odmawiające nie jest zobowiązane do jej ujawniania.
    • Prawo międzynarodowe nie określa ani formy zapytania w przedmiocie agrément, ani formy udzielenia odpowiedzi w tej mierze. W większości przypadków zapytanie składane jest między Protokołami Dyplomatycznymi zainteresowanych MSZ. Natomiast względy kurtuazji międzynarodowej wymagają dyskrecji przy przekazywaniu przyczyn odmowy udzielania agrément.
    • W przypadku skierowania do państwa przyjmującego osoby, która nie uzyskała agrément, państwo przyjmujące nie ma obowiązku jej uznania
  • II Etap - akredytacja (łac. credere - zawierzyć, zaufać):
    • specjalna, z reguły bardzo uroczysta, procedura potwierdzenia udzielonych przez państwo wysyłające pełnomocnictw do pełnienia danej funkcji. Akredytacja wszystkich klas szefów misji dyplomatycznych, z wyjątkiem chargé d’affaires, związana jest z przekazaniem przez nich głowie państwa przyjmującego listów uwierzytelniających

Personel misji dyplomatycznej[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: personel misji.

Państwa uzgadniają między sobą klasę, do której powinni należeć szefowie ich misji, przy czym obowiązuje zasada wzajemności (raczej nie spotyka się sytuacji, gdy państwo X wysyła do państwa Y ambasadora, a państwo Y do państwa X posła)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]