Miss Saigon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miss Saigon
Tytuł oryginalny Miss Saigon
Muzyka Claude-Michel Schönberg
Słowa Francja Alain Boublil,
Wielka Brytania Richard Maltby, Jr.
Polska Andrzej Ozga
Teatr Teatr Muzyczny Roma
Data premiery Ziemia 20 września 1989
Polska 9 grudnia 2000
Ostatni spektakl Polska 9 maja 2004
Producenci Marek Szyjko
Reżyseria Wojciech Kępczyński
Kierownictwo muzyczne Maciej Pawłowski
Choreografia Marek Pałucki
Scenografia Marek Chowaniec
Kostiumy Irena Biegańska
Światło Mieczysław Kozioł
Obsada Katarzyna Łaska - Kim
Ewa Wlazłowska - Kim
Damian Aleksander - Chris
Janusz Kruciński - Chris
Tomasz Steciuk - Szef
Robert Rozmus - Szef
Dekoracje Teatru Jej Królewskiej Mości w Melbourne

Miss Saigonmusical autorstwa Claude-Michela Schönberga. Jego światowa prapremiera miała miejsce 20 września 1989 w londyńskim Theatre Royal przy Drury Lane na West Endzie.

W Polsce musical po raz pierwszy wystawiono w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie (premiera: 9 grudnia 2000). Fabuła musicalu inspirowana jest operą Giacomo Pucciniego Madame Butterfly, jednak akcję Miss Saigon osadzono w realiach wojny wietnamskiej.

Inspiracją dla musicalu stała się fotografia[1], na która przypadkowo Schönberg natrafił w czasopiśmie. Zdjęcie przedstawiało matkę, która żegna się ze swoim dzieckiem przy bramce odlotów na lotnisku Tân Sơn Nhất, gdzie czekało na odlot do Stanów Zjednoczonych do swojego ojca - amerykańskiego weterana wojny w Wietnamie. Schönberg uznał poświęcenie się matki jako "największą ofiarę" i wokół tego wątku osadził akcję Miss Saigon.

W 1991 roku musical zdobył 4 nagrody Tony: dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej (Lea Salonga), najlepszego aktora pierwszoplanowego (Jonathan Pryce), najlepszego aktora drugoplanowego (Hinton Battle) oraz za najlepszą reżyserię.

Wznowienie[2] musicalu na West Endzie planowane jest na 3 maja 2014 roku w Prince Edward Theatre. Producentem został Cameron Mackintosh a reżyserem Laurence Connor. Przesłuchania do roli Kim odbyły się w dniach 19-22 listopada 2012 w Manili.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Opis[edytuj | edytuj kod]

Akcja rozpoczyna się w kwietniu 1975 roku, podczas ostatnich dni amerykańskiej obecności w Sajgonie. Miss Saigon to epicka historia o miłości między amerykańskim żołnierzem a młodą wietnamską kobietą. Kim pracuje w podejrzanym nocnym klubie w Sajgonie, którego właścicielem jest niejaki Szef. John, amerykański żołnierz, kupuje swojemu koledze Chrisowi towarzystwo Kim na noc. Ta noc diametralnie zmienia ich życie. Trzy lata później, po ucieczce amerykańskich wojsk z Sajgonu, Chris powrócił dawno do Stanów Zjednoczonych i ożenił się z Ellen (Amerykanką). Myśli, że Kim zginęła. Jednakże Kim opuściła Sajgon i żyje w biedzie ze swoim trzyletnim synkiem Tamem w Bangkoku. Chris dowiaduje się, iż Kim przeżyła i urodziła mu syna, co powoduje iż powraca do Azji, aby ich odszukać. Kim na wieść o tym, że Chris przyleciał do Bangkoku ze swoją nową żoną, porzuca swoje wielkie nadzieje związane z Chrisem. Jest zdolna ponieść najwyższą ofiarę, aby jej syn mógł mieć dobre dzieciństwo w Ameryce.

Postacie[edytuj | edytuj kod]

  • Szef - znany też jako Tran Van Dinh, właściciel baru 'Dreamland'
  • Kim - Osierocona nastolatka zmuszona do pracy w barze 'Dreamland'
  • Chris - "Christopher Scott", Amerykański żołnierz
  • John - przyjaciel Chrisa, także amerykański żołnierz
  • Thuy - kuzyn Kim, któremu została ona obiecana za żonę przez jej rodziców, gdy oboje mieli po 13 lat. Po upadku Sajgonu zostaje oficerem w Komunistycznej Armii Wietnamu
  • Ellen - żona Chrisa
  • Tam - trzyletni syn Kim i Chrisa

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Akt I[edytuj | edytuj kod]

Sajgon, kwiecień 1975[edytuj | edytuj kod]

  • Uwertura (Overture)
  • W Sajgonie kipi i wrze (The Heat is on in Saigon)
  • Z marzenia mego film (The Movie in My Mind)
  • Taniec (The Dance)
  • Dlaczego to miasto nie chce spać (Why God, Why)
  • This Money Yours
  • Księżyc i słońce (Sun and Moon)
  • Telefon (Telephone Song)
  • Umowa (The Deal)
  • Ślub (The Wedding Ceremony)
  • Przybycie Thuya (Thuy's Arrival)
  • Ostatnia noc świata (The Last Night of the World)

Ho Chi Minh (dawniej Sajgon), kwiecień 1978[edytuj | edytuj kod]

  • Poranek smoka (The Morning of the Dragon)
  • Ja wierzę wciąż (I still belive)
  • Śmierć Thuya (Thuy's Death / You Will Not Touch Him)
  • Umrzeć w łóżku (If You Want to Die in Bed)
  • Kim i Szef (Kim & Engineer)
  • Za ciebie swoje życie dam (I'd Give my Life for You)

Akt II[edytuj | edytuj kod]

Atlanta, wrzesień 1978[edytuj | edytuj kod]

  • Bui Doi
  • The Revelation

Bangkok, październik 1978[edytuj | edytuj kod]

  • Co za wstyd (What a Waste)
  • Błagam (Please)
  • Koszmary nocne (Kim's Nightmare)
  • Pokój 317 (Room 317)
  • Ona czy ja (Her or Me / Now I've Seen Her)
  • Konfrontacja (The Confrontation)
  • American Dream
  • Finał (Finale)

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Obsada anglojęzyczna[edytuj | edytuj kod]

Postać Oryginalna obsada West End (1989) Oryginalna obsada Broadway (1991) Obsada wznowienia West End (2014)
Kim Lea Salonga Eva Noblezada
Szef Jonathan Pryce Jon Jon Briones
Chris Simon Bowman Willy Falk Alistair Brammer
John Peter Polycarpou Hinton Battle Hugh Maynard
Ellen Claire Moore Liz Callaway Tasmin Carroll
Thuy Keith Burns Barry K. Bernal Kwang-Ho Hong
Gigi Isay Alvarez Marina Chapa Rachelle Ann Go
Tam Allen Evangelista
Wasseem Hamdan
David Platt
Brian R. Baldomero
Philip Lyle Kong
William Dao

Munck Batailkhan

Connor Mason

Maria Tangonan

James Quek

Zen Fordyce

Kim (II obsada) Monique Wilson Kam Cheng Tanya Manalang

Pełna obsada (Polska)[edytuj | edytuj kod]

Zespół realizacyjny (Polska)[edytuj | edytuj kod]

  • Reżyseria: Wojciech Kępczyński
  • Asystenci reżysera: Andrzej Ozga, Sebastian Gonciarz
  • Kierownictwo muzyczne: Maciej Pawłowski
  • Asystenci kierownika muzycznego: Elżbieta Zapendowska, Marzena Ajzert-Lauks, Tomasz Filipczak, Joachim Ziebura
  • Scenografia: Marek Chowaniec
  • Współpraca choreograficzna: Wojciech Kępczyński
  • Asystent choreografa: Tomasz Narloch
  • Kostiumy: Irena Biegańska
  • Reżyseria światła: Mieczysław Kozioł
  • Realizacja światła: Krzysztof Zamojski
  • Reżyseria dźwięku: Przemysław Nowak
  • Współpraca: Włodzimierz Kowalczyk, Michał Bojanowicz, Witold Osiński
  • Dyrygent: Maciej Pawłowski
  • Drugi dyrygent: Tomasz Filipczak
  • Produkcja: Marek Szyjko

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Musical Miss Saigon zdobył 40 nagród teatralnych, wliczając trzy Nagrody Tony, cztery Drama Desk Awards, trzy Outer Critics Circle Awards oraz jedną Theatre World Award.
  • Oryginalna wersja Miss Saigon była jedną z najbardziej spektakularnych i skomplikowanych technicznie produkcji jakie kiedykolwiek wystawiono w teatrze. Podczas każdego londyńskiego przestawienia pracowało 266 osób, z czego tylko 47 pojawiało się na scenie.
  • Miss Saigon wystawiono w 27 różnych aranżacjach, w 25 krajach, w 246 miastach.
  • Libretto zostało przetłumaczone na 12 różnych języków.
  • Do dziś, wystawiono ponad 21 tysięcy spektakli dla 35 milionów widzów na całym świecie.
  • Podczas castingów i przygotowań do światowej prapremiery nakręcono film dokumentalny pt. "The Heat Is On... The Making of Miss Saigon".

Polska wersja[edytuj | edytuj kod]

  • Polską wersję Miss Saigon grano przez trzy i pół roku, co dało w sumie 225 spektakli i 190 tysięcy widzów.
  • Podczas ostatniego przedstawienia w Teatrze Muzycznym Roma, na scenie w role wcielali się wszyscy odtwórcy ról.
  • Koszt przedstawienia wyniósł ponad 2 miliony złotych w 2000 roku.

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody Tony[edytuj | edytuj kod]

Musical Miss Saigon w 1991 zdobył najwięcej, bo aż 11 nominacji do Nagrody Tony. Był typowany jako zwycięzca w kategoriach dotyczących musicali, jednak najwięcej nagród zdobył wtedy Will Rogers Follies, pozostawiając Miss Saigon jedynie nagrody dla aktorów: Lei Salongi, Jonathana Pryce'a i Hintona Battle.

  • Najlepszy musical
  • Najlepsze libretto
  • Najlepsza oryginalna kompozycja muzyczna
  • Najlepsza pierwszoplanowa męska kreacja aktorska w musicalu (Jonathan Pryce, ZWYCIĘZCA)
  • Najlepsza pierwszoplanowa żeńska kreacja aktorska w musicalu (Lea Salonga, ZWYCIĘZCA)
  • Najlepsza drugoplanowa męska kreacja aktorska w musicalu (Hinton Battle, ZWYCIĘZCA)
  • Najlepsza drugoplanowa męska kreacja aktorska w musicalu (Willy Falk)
  • Najlepsza scenografia w musicalu (John Napier)
  • Najlepsze oświetlenie w musicalu (David Hersey)
  • Najlepsza choreografia (Bob Avian)
  • Najlepsza reżyseria musicalu (Nicholas Hytner)

Wersja filmowa[edytuj | edytuj kod]

21 października 2009 została ogłoszona informacja o filmowej realizacji musicalu. Producent Paula Wagner powiedziała, że będzie współpracowała z Cameronem Mackintoshem. Jako możliwego reżysera wymienia się Lee Danielsa. Premiera ma nastąpić nie wcześniej niż w 2012 roku. Planuje się, iż film będzie kręcony w Kambodży, ale możliwe są też zdjęcia w Ho Chi Minh (dawny Sajgon). Nie ogłoszono żadnych informacji na temat obsady, ale spekuluje się, że rolę Kim powierzy się nieznanej szeroko aktorce[3].

W 2012 roku Cameron Mackintosh ogłosił, że powstanie filmowej wersji Miss Saigon będzie zależało od sukcesu filmowej wersji Les Misérables[4][5].

Lista produkcji (świat)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]