Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2010

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie
Gtk-go-back-ltr.svg 2009 2011 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Saskatoon, Kanada
Podium
Pierwsze miejsce Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Drugie miejsce Kanada Kanada
Trzecie miejsce Szwecja Szwecja
Nagrody indywidualne
MVP Kanada Jordan Eberle
Król strzelców Kanada Jordan Eberle
Szwecja André Petersson
(po 8 bramek)

34. Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2010 rozegrane zostały w dniach 26 grudnia 2009 - 5 stycznia 2010 w dwóch największych miastach kanadyjskiej prowincji Saskatchewan. Mecze rozgrywane zostały w dwóch halach: Credit Union Centre oraz Brandt Centre. Były to drugie w historii mistrzostwa w tym miastach. Poprzednio oba miasta organizowały mistrzostwa w 1991 roku.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego była reprezentacja gospodarzy, którzy w 2009 roku w Ottawie pokonali reprezentację Szwecji 5:1.

Złoty medal zdobyli reprezentanci Stanów Zjednoczonych, którzy w finale zmierzyli się z Kanadyjczykami wygrywając po dogrywce 6:5[1]. Podczas meczu fazy grupowej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Kanadą ustanowiono nowy rekord frekwencji na meczu w hali Credit Union Centre. Na trybunach zasiadło 15 171 osób. Rekord ten wyrównano podczas meczu finałowego.

Amerykanie pokonując Kanadyjczyków zakończyli trwającą od 2005 roku passę pięciu zwycięstw z rzędu reprezentacji Kanady.

Elita[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
Gold medal icon.svg Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Silver medal icon.svg Kanada Kanada
Bronze medal icon.svg Szwecja Szwecja
4 Szwajcaria Szwajcaria
5 Finlandia Finlandia
6 Rosja Rosja
7 Czechy Czechy
8 Słowacja Słowacja
9 Łotwa Łotwa
10 Austria Austria

W tej części mistrzostw uczestniczyło 10 najlepszych drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach. Najpierw drużyny grały w dwóch grupach, każda po 5 drużyn. Z niej najlepsza bezpośrednio awansowała do półfinałów, a z miejsc drugich i trzecich, walczyły na krzyż między sobą o awans do finałowej czwórki. Najgorsze dwie drużyny każdej z grup walczyły w meczach między sobą o utrzymanie w elicie. Dwie najgorsze drużyny spadły do I dywizji.

Credit Union Centre

Mistrzostwa odbyły się w dwóch miastach Saskatoon, gdzie odbyło się finałowe spotkanie na mogącej pomieścić 14 311 osób hali Credit Union Centre oraz w stolicy prowincji Saskatchewan, mieście Regina w hali Brandt Centre mogącej pomieścić 7 000.

Meczem otwarcia w turnieju juniorów było spotkanie Czechy - Szwecja odbyło się ono 26 grudnia 2009 roku w Brandt Centre. Podczas mistrzostw strzelono 266 bramek. Najwięcej bo po osiem strzelonych goli zdobyli Jordan Eberle oraz André Petersson, którzy zostali królami strzelców[2]. Najlepszym zawodnikiem w klasyfikacji kanadyjskiej został Derek Stepan, który zdobył 14 punktów (4 bramki i 10 asyst). Do piątki gwiazd zaliczono: bramkarza reprezentacji Szwajcarii - Benjamin Conz, obrońców: Kanadyjczyka Pietrangelo i Amerykanina Carlson. Najlepsza trójka napastników turnieju to: Eberle, Stepan oraz Szwajcar Niederreiter[3]. MVP zawodów został Jordan Eberle.

Pierwsza dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Niemcy Niemcy
2 Dania Dania
3 Słowenia Słowenia
4 Ukraina Ukraina
5 Japonia Japonia
6 Francja Francja

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Norwegia Norwegia
2 Białoruś Białoruś
3 Włochy Włochy
4 Kazachstan Kazachstan
5 Chorwacja Chorwacja
6 Polska Polska

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowały do mistrzostw świata elity w 2011 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do drugiej dywizji.

Grupa A rozegrała swoje mecze we Francji w dwóch miejscowościach: Megève oraz Saint-Gervais. Turniej odbył się w dniach 14 - 20 grudnia 2009 roku.

Grupa B rozegrała swoje mecze w Gdańsku w hali Olivia. Turniej odbył się w dniach 14 - 20 grudnia 2009 roku.

Mecze Polaków:

14 grudnia 2009 Polska Polska 2:5 Norwegia Norwegia Olivia
15 grudnia 2009 Białoruś Białoruś 5:1 Polska Polska Olivia
17 grudnia 2009 Kazachstan Kazachstan 6:3 Polska Polska Olivia
18 grudnia 2009 Włochy Włochy 0:1 Polska Polska Olivia
20 grudnia 2009 Polska Polska 5:6 Chorwacja Chorwacja Olivia

Druga dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Wielka Brytania Wielka Brytania
2 Węgry Węgry
3 Hiszpania Hiszpania
4 Korea Południowa Korea Południowa
5 Chińska Republika Ludowa Chiny
6 Meksyk Meksyk

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Litwa Litwa
2 Holandia Holandia
3 Rumunia Rumunia
4 Belgia Belgia
5 Estonia Estonia
6 Serbia Serbia

W mistrzostwach drugiej dywizji uczestniczy 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrają one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansują do mistrzostw świata pierwszej dywizji w 2011 roku, zaś najsłabsze drużyny spadną do trzeciej dywizji.

Grupa A będzie rozgrywać swoje mecze na Węgrzech w Debreczynie. Turniej odbędzie się w dniach 13 - 19 grudnia 2009 roku.

Grupa B będzie rozgrywać swoje mecze w Estonii w Narwie. Turniej odbędzie się w dniach 12 - 18 grudnia 2009 roku.

Trzecia dywizja[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
1 Australia Australia
2 Islandia Islandia
3 Korea Północna Korea Północna
4 Nowa Zelandia Nowa Zelandia
5 Chińskie Tajpej Tajwan
6 Turcja Turcja
7 Bułgaria Bułgaria

Po rocznej przerwie w dniach 4 - 10 stycznia 2010 roku odbył turniej mistrzostw świata trzeciej dywizji. Mecze rozegrane zostały w Stambule. Dwie najlepsze drużyny awansowały do mistrzostw świata drugiej dywizji w 2012 roku

Zwycięzcą turnieju została reprezentacja Australii, która wygrała wszystkie spotkania, a w finale pokonała Islandczyków 3:1.

Przypisy