Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2011

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie
Gtk-go-back-ltr.svg 2010 2012 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Buffalo, Stany Zjednoczone
Podium
Pierwsze miejsce  Rosja
Drugie miejsce  Kanada
Trzecie miejsce  Stany Zjednoczone
Nagrody indywidualne
MVP Kanada Brayden Schenn
Król strzelców Kanada Brayden Schenn
(8 bramek)

35. Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie – turniej hokejowy, który odbył się od 26 grudnia 2010 do 5 stycznia 2011 w drugim co do wielkości mieście w stanie Nowy Jork - Buffalo. Mecze rozgrywane były w dwóch halach: HSBC Arena oraz Dwyer Arena. Były to pierwsze w historii mistrzostwa w tych miastach, zaś po raz piąty zawodnicy tej kategorii wiekowej rozegrali turniej o mistrzostwo świata w Stanach Zjednoczonych. Poprzednio to państwo organizowało czempionat w 2005 roku.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego była reprezentacja gospodarzy, którzy w 2010 roku w Saskatoon pokonali po dogrywce reprezentację Kanady 6:5 .

Złoty medal zdobyli reprezentanci Rosji pokonując w finale Kanadyjczyków 5:3. Mimo, iż po dwóch tercjach przegrywali 0:3[1]. Było to pierwsze zwycięstwo Mołodieżka nad Kanadą od ośmiu lat, wtedy to podczas finału mistrzostw świata Rosja zwyciężyła 3:2.

Elita[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
Gold medal icon.svg  Rosja
Silver medal icon.svg  Kanada
Bronze medal icon.svg  Stany Zjednoczone
4  Szwecja
5  Szwajcaria
6  Finlandia
7  Czechy
8  Słowacja
9  Norwegia
10  Niemcy
HSBC Arena

W tej części mistrzostw uczestniczyło 10 najlepszych drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach. Najpierw drużyny grały w dwóch grupach, każda po 5 drużyn. Z niej najlepsza bezpośrednio awansowała do półfinałów, a z miejsc drugich i trzecich, walczyły na krzyż między sobą o awans do finałowej czwórki. Najgorsze dwie drużyny każdej z grup walczyły w meczach między sobą o utrzymanie w elicie. Dwie najgorsze drużyny spadły do I dywizji.

Mistrzostwa odbył się w Buffalo. Finałowe spotkanie na mogącej pomieścić 18 690 osób hali HSBC Arena oraz w hali Dwyer Arena mogącej pomieścić 2 100.

Meczem otwarcia w turnieju juniorów było spotkanie Niemcy - Szwajcaria; odbyło się ono 26 grudnia 2010 roku w HSBC Arena. Podczas mistrzostw strzelono 201 bramek. Najwięcej bo osiem strzelonych bramek zdobył Brayden Schenn, który został królem strzelców[2]. Zawodnik ten zwyciężył również w klasyfikacji kanadyjskiej, gdzie zdobył 18 punktów (8 bramki i 10 asyst) oraz zdobył tytuł MVP turnieju. Do piątki gwiazd zaliczono: bramkarza reprezentacji USA - Jack Campbell, obrońców: Kanadyjczyka Ellisa i Rosjanina Orłowa. Najlepsza trójka napastników turnieju to: Kanadyjczycy Shenn i Johansen oraz Rosjanin Kuzniecow[3].


Pierwsza dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1  Łotwa
2  Białoruś
3  Wielka Brytania
4  Włochy
5  Japonia
6  Ukraina

Grupa B

Lp. Drużyna
1  Dania
2  Słowenia
3  Austria
4  Kazachstan
5  Chorwacja
6  Litwa

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata elity w 2012 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do drugiej dywizji.

Grupa A swoje mecze rozgrywała na Białorusi w Bobrujsku. Turniej odbył się w dniach 13–19 grudnia 2010 roku.

Grupa B swoje mecze rozgrywała w Słowenii w Bledzie. Turniej odbył się w dniach 12–18 grudnia 2010 roku.

Druga dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1  Francja
2  Holandia
3  Hiszpania
4  Belgia
5  Estonia
6  Islandia

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Polska Polska
2  Węgry
3  Korea Południowa
4  Rumunia
5  Australia
6 Chińska Republika Ludowa Chiny

W mistrzostwach drugiej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata pierwszej dywizji w 2012 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do trzeciej dywizji.

Grupa A mecze rozgrywała w Estonii w Tallinnie. Turniej odbył się w dniach 13–19 grudnia 2010 roku.

Grupa B mecze rozgrywała w Rumunii w Miercurea-Ciuc. Turniej odbył się w dniach 13–19 grudnia 2010 roku.

Trzecia dywizja[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
1  Meksyk
2  Serbia
3  Korea Północna
4  Turcja
5  Nowa Zelandia
6  Bułgaria
7  Chińskie Tajpej

W mistrzostwach drugiej dywizji uczestniczyło 7 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzca oraz drużyna, która zajęła drugie miejsce w turnieju awansowały do mistrzostw świata drugiej dywizji w 2012 roku.

Turniej rozgrywany był w Meksyku. Odbył się w dniach 9–15 stycznia 2011.

Przypisy