Mistrzostwa Świata Strongman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strongman pictogram.JPG

Mistrzostwa Świata Strongman (The World's Strongest Man) – doroczne, indywidualne mistrzostwa świata siłaczy rozgrywane od 1977 r. Dotychczas odbyły się 36 edycje tych zawodów.

Reguły zawodów[edytuj | edytuj kod]

Początkowo zawodnicy byli zapraszani przez organizatorów. Następnie do zawodów kwalifikowali się najlepsi zawodnicy na podstawie wyników w cyklu zawodów Super Serii. Od 2009 r. siłacze kwalifikują się na podstawie zawodów z cyklu Giganci Na Żywo.

W mistrzostwach bierze udział łącznie od kilkunastu do około trzydziestu zawodników, którzy podzieleni zostają na kilka grup. Mistrzostwa przebiegają w dwóch etapach.

Etap pierwszy: Rundy kwalifikacyjne.
Z każdej grupy, po serii konkurencji, wyłaniani są najlepsi zawodnicy, którzy kwalifikują się do finału.
Etap drugi: Finał.
Wyłaniana jest grupa 6 lub 8, lub 10 ostatecznych zwycięzców, najsilniejszych ludzi świata.

Najmniejsza liczba zawodników (dwunastu) w mistrzostwach dwuetapowych uczestniczyła w Mistrzostwach Świata Strongman 2004. Największa liczba zawodników (czterdziestu) uczestniczyła w Mistrzostwach Świata Strongman 1998.

Gold medal with cup.svg Podium Mistrzostw Świata Strongman[edytuj | edytuj kod]

Brian Shaw Stany Zjednoczone - Mistrz Świata Strongman w 2013 roku
Rok Mistrz Świata Wicemistrz Trzecie miejsce Miejsce zawodów
1977 Stany Zjednoczone Bruce Wilhelm Stany Zjednoczone Bob Young Stany Zjednoczone Ken Patera Stany Zjednoczone Universal Studios (stan Kalifornia)
1978 Stany Zjednoczone Bruce Wilhelm Stany Zjednoczone Don Reinhoudt Szwecja Lars Hedlund Stany Zjednoczone Universal Studios (stan Kalifornia)
1979 Stany Zjednoczone Don Reinhoudt Szwecja Lars Hedlund Stany Zjednoczone Bill Kazmaier Stany Zjednoczone Universal Studios (stan Kalifornia)
1980 Stany Zjednoczone Bill Kazmaier Szwecja Lars Hedlund Wielka Brytania Geoff Capes Stany Zjednoczone Playboy Resort (stan New Jersey)
1981 Stany Zjednoczone Bill Kazmaier Wielka Brytania Geoff Capes Stany Zjednoczone Dave Waddington Stany Zjednoczone Six Flags Magic Mountain (stan Kalifornia)
1982 Stany Zjednoczone Bill Kazmaier Kanada Tom Magee Stany Zjednoczone John Gamble Stany Zjednoczone Six Flags Magic Mountain (stan Kalifornia)
1983 Wielka Brytania Geoff Capes Islandia Jón Páll Sigmarsson Holandia Simon Wulfse Nowa Zelandia Christchurch
1984 Islandia Jón Páll Sigmarsson Holandia Ab Wolders Wielka Brytania Geoff Capes Szwecja Mora
1985 Wielka Brytania Geoff Capes Islandia Jón Páll Sigmarsson Holandia Cees de Vreugd Portugalia Cascais
1986 Islandia Jón Páll Sigmarsson Wielka Brytania Geoff Capes Holandia Ab Wolders Francja Nicea
1987 NIE ROZGRYWANO
1988 Islandia Jón Páll Sigmarsson Stany Zjednoczone Bill Kazmaier Wielka Brytania Jamie Reeves Węgry Budapeszt
1989 Wielka Brytania Jamie Reeves Holandia Ab Wolders Islandia Jón Páll Sigmarsson Hiszpania San Sebastian
1990 Islandia Jón Páll Sigmarsson Stany Zjednoczone O.D. Wilson Finlandia Ilkka Nummisto Finlandia Joensuu
1991 Islandia Magnús Ver Magnússon Dania Henning Thorsen Wielka Brytania Gary Taylor Hiszpania Teneryfa, Wyspy Kanaryjskie
1992 Holandia Ted van der Parre Islandia Magnús Ver Magnússon Wielka Brytania Jamie Reeves Islandia Reykjavík
1993 Wielka Brytania Gary Taylor Islandia Magnús Ver Magnússon Finlandia Riku Kiri Francja Orange
1994 Islandia Magnús Ver Magnússon Austria Manfred Hoeberl Finlandia Riku Kiri Republika Południowej Afryki Sun City
1995 Islandia Magnús Ver Magnússon Republika Południowej Afryki Gerrit Badenhorst Finlandia Marko Varalahti Bahamy Nassau
1996 Islandia Magnús Ver Magnússon Finlandia Riku Kiri Republika Południowej Afryki Gerrit Badenhorst Mauritius Port Louis
1997 Finlandia Jouko Ahola Dania Flemming Rasmussen Szwecja Magnus Samuelsson Stany Zjednoczone Primm (stan Nevada)
1998 Szwecja Magnus Samuelsson Finlandia Jouko Ahola Holandia Wout Zijlstra Maroko Tanger
1999 Finlandia Jouko Ahola Finlandia Janne Virtanen Norwegia Svend Karlsen Malta Marsaskala
2000 Finlandia Janne Virtanen Norwegia Svend Karlsen Szwecja Magnus Samuelsson Republika Południowej Afryki Sun City
2001 Norwegia Svend Karlsen Szwecja Magnus Samuelsson Finlandia Janne Virtanen Zambia Wodospady Wiktorii
2002 Polska Mariusz Pudzianowski Litwa Žydrūnas Savickas Łotwa Raimonds Bergmanis Malezja Kuala Lumpur
2003 Polska Mariusz Pudzianowski Litwa Žydrūnas Savickas Ukraina Wasyl Wirastiuk Zambia Wodospady Wiktorii
2004 Ukraina Wasyl Wirastiuk Litwa Žydrūnas Savickas Mariusz Pudzianowski Bahamy Nassau, Paradise Island
2005 Polska Mariusz Pudzianowski Stany Zjednoczone Jesse Marunde Kanada Dominic Filiou Chińska Republika Ludowa Chengdu (prowincja Syczuan)
2006 Stany Zjednoczone Phil Pfister Polska Mariusz Pudzianowski Stany Zjednoczone Don Pope Chińska Republika Ludowa Sanya (prowincja Hajnan)
2007 Polska Mariusz Pudzianowski Polska Sebastian Wenta Wielka Brytania Terry Hollands Stany Zjednoczone Anaheim (stan Kalifornia)
2008 Polska Mariusz Pudzianowski Stany Zjednoczone Derek Poundstone Stany Zjednoczone Dave Ostlund Stany Zjednoczone Charleston (stan Wirginia Zachodnia)
2009 Litwa Žydrūnas Savickas Polska Mariusz Pudzianowski Stany Zjednoczone Brian Shaw Malta Valletta
2010 Litwa Žydrūnas Savickas Stany Zjednoczone Brian Shaw Rosja Michaił Koklajew Republika Południowej Afryki Sun City[1]
2011 Stany Zjednoczone Brian Shaw Litwa Žydrūnas Savickas Wielka Brytania Terry Hollands Stany Zjednoczone Wingate (stan Karolina Północna)
2012 Litwa Žydrūnas Savickas Litwa Vytautas Lalas Islandia Hafþór Júlíus Björnsson Stany Zjednoczone Los Angeles (stan Kalifornia)
2013 Stany Zjednoczone Brian Shaw Litwa Žydrūnas Savickas Islandia Hafþór Júlíus Björnsson Chińska Republika Ludowa Sanya (prowincja Hajnan)

Gold medal with cup.svg Tytuły mistrzowskie według krajów[edytuj | edytuj kod]

Kraj Tytuły
 Stany Zjednoczone 9
 Islandia 8
 Polska 5
 Wielka Brytania 4
 Finlandia 3
 Litwa 3
 Holandia 1
 Norwegia 1
 Szwecja 1
 Ukraina 1

Gold medal with cup.svg Mistrzowie Świata Strongman wielokrotni[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik Kraj Tytuły Rok
Mariusz Pudzianowski  Polska 5 2002, 2003, 2005, 2007, 2008
Jón Páll Sigmarsson  Islandia 4 1984, 1986, 1988, 1990
Magnús Ver Magnússon  Islandia 4 1991, 1994, 1995, 1996
Žydrūnas Savickas  Litwa 3 2009, 2010, 2012
Bill Kazmaier  Stany Zjednoczone 3 1980, 1981, 1982
Brian Shaw  Stany Zjednoczone 2 2011, 2013
Jouko Ahola  Finlandia 2 1997, 1999
Geoff Capes  Wielka Brytania 2 1983, 1985
Bruce Wilhelm  Stany Zjednoczone 2 1977, 1978

Polska Polacy w finałach mistrzostw świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Zawodnik Miejsce
1978 Ivan Putski 8.
2000 Mariusz Pudzianowski 4.
2001 Jarosław Dymek 7.
2002 Mariusz Pudzianowski 1.
2002 Jarosław Dymek 9.
2003 Mariusz Pudzianowski 1.
2003 Jarosław Dymek 6.
2004 Mariusz Pudzianowski 3. dyskwal.(*)
2005 Mariusz Pudzianowski 1.
2005 Jarosław Dymek 4.
2006 Mariusz Pudzianowski 2.
2006 Sebastian Wenta 6.
2006 Jarosław Dymek 8.
2006 Sławomir Toczek 10.
2007 Mariusz Pudzianowski 1.
2007 Sebastian Wenta 2.
2008 Mariusz Pudzianowski 1.
2008 Sebastian Wenta 6.
2009 Mariusz Pudzianowski 2.
2012 Krzysztof Radzikowski 6.

(*) Mariusz Pudzianowski, po zakończeniu zawodów, został zdyskwalifikowany, z powodu wykrycia w próbkach oddanych do badań antydopingowych, niedozwolonych substancji[2][3][4].

P geography.png Mistrzostwa według państw organizujących[edytuj | edytuj kod]

Państwo Zawody
 Stany Zjednoczone 11
 Chiny 3
 Republika Południowej Afryki 3
 Bahamy 2
 Finlandia 2
 Francja 2
 Hiszpania 2
 Malta 2
 Finlandia 1
 Islandia 1
 Malezja 1
 Maroko 1
 Mauritius 1
 Nowa Zelandia 1
 Portugalia 1
 Szwecja 1
 Węgry 1
RAZEM 36

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy