Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2008

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie
Gtk-go-back-ltr.svg 2007 2009 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Québec, Kanada
Podium
Pierwsze miejsce Rosja Rosja
Drugie miejsce Kanada Kanada
Trzecie miejsce Finlandia Finlandia
Nagrody indywidualne
MVP Kanada Dany Heatley
Król strzelców Kanada Dany Heatley
(12 bramek)

72. Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2008 organizowane przez IIHF odbyły się po raz pierwszy w Kanadzie. Miasta goszczące najlepsze drużyny świata to: Québec i Halifax. Turniej elity odbył się w dniach 2 - 18 maja. Oto miejsca pozostałych rozgrywek:

Elita[edytuj | edytuj kod]

Msc. Reprezentacja
Gold medal icon.svg Rosja Rosja
Silver medal icon.svg Kanada Kanada
Bronze medal icon.svg Finlandia Finlandia
4 Szwecja Szwecja
5 Czechy Czechy
6 Stany Zjednoczone USA
7 Szwajcaria Szwajcaria
8 Norwegia Norwegia
9 Białoruś Białoruś
10 Niemcy Niemcy
11 Łotwa Łotwa
12 Dania Dania
13 Słowacja Słowacja
14 Francja Francja
15 Słowenia Słowenia
16 Włochy Włochy
Colisée Pepsi
Halifax Metro Center

W tej części mistrzostw uczestniczyło najlepsze 16 drużyn na świecie. System rozgrywania meczów jest inny niż w niższych dywizjach. Najpierw odbywły się dwie fazy grupowe, a potem systemem pucharowym 8 drużyn walczy o mistrzostwo. Najgorsze drużyny w pierwszej fazie grupowej grają między sobą systemem playout. Przegrywający te zawody spadali do pierwszej dywizji. Mecze zostały rozegrane w Kanadzie po raz pierwszy w historii. Nie były to jednak pierwsze mistrzostwa elity na kontynencie amerykańskim. W 1962 roku mistrzostwa odbyły się w USA, a dokładniej w Colorado Springs.

Hale w których odbyły się zawody to:
Colisée Pepsi (o pojemności 15 750 miejsc)
Halifax Metro Center (o pojemności 10 595 miejsc)

Zawody odbyły się w dniach 2 - 18 maja 2008 roku. Pierwszym meczem, który odbył się na tych mistrzostwach to spotkanie pomiędzy Czechami i Duńczykami. W tymże meczu pierwszą bramkę w turnieju zdobył Stefan Lassen, który strzelił bramkę już w 31 sekundzie.

Królem strzelców mistrzostw został Dany Heatley, który zdobył 12 bramek w dziewięciu rozegranych meczach. ten sam zawodnik zdobył najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej, w której zdobył 20 punktów (12 bramek i 8 asyst)[1]. Do piątki gwiazd zaliczono: bramkarza reprezentacji Rosji - Jewgienija Nabokowa, obrońców: Kanadyjczyka Greena z Kanady i Czecha Kaberle oraz napastników: Nash'a, Heatley'ego (obaj z Kanady) i Owieczkina z Rosji[2]. MVP turnieju został wybrany Dany Heatley[3].

Pierwsza dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Austria Austria
2 Kazachstan Kazachstan
3 Polska Polska
4 Wielka Brytania Wielka Brytania
5 Holandia Holandia
6 Korea Południowa Korea Południowa

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Węgry Węgry
2 Ukraina Ukraina
3 Japonia Japonia
4 Litwa Litwa
5 Chorwacja Chorwacja
6 Estonia Estonia

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata elity w 2009 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do drugiej dywizji.

Grupa A rozgrywała swoje mecze w austriackim mieście Innsbruck w hali TWK Arena. Turniej odbywał się w dniach 13 - 19 kwietnia 2008 roku. W Austrii swoje mecze rozgrywała reprezentacja Polski.

Grupa B rozgrywała swoje mecze w japońskim mieście Sapporo w hali Tsukisamu Sapporo Arena. Turniej odbywał się w dniach 13 - 19 kwietnia 2008 roku.

Mecze Polaków[edytuj | edytuj kod]

13 kwietnia 2008 Wielka Brytania  1:2 pk.  Polska TWK Arena
14 kwietnia 2008 Polska  6:4  Holandia TWK Arena
16 kwietnia 2008 Polska  3:4 pk.  Kazachstan TWK Arena
18 kwietnia 2008 Polska  4:1  Korea Południowa TWK Arena
19 kwietnia 2008 Austria  7:3  Polska TWK Arena

Druga dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Rumunia Rumunia
2 Belgia Belgia
3 Serbia Serbia
4 Izrael Izrael
5 Bułgaria Bułgaria
6 Irlandia Irlandia

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Australia Australia
2 Chińska Republika Ludowa Chiny
3 Hiszpania Hiszpania
4 Meksyk Meksyk
5 Islandia Islandia
6 Nowa Zelandia Nowa Zelandia

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata pierwszej dywizji w 2009 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do trzeciej dywizji.

Grupa A rozgrywała swoje mecze w rumuńskich mieście Miercurea-Ciuc w hali Vákár Lajos. Turniej odbywał się w dniach 7 - 13 kwietnia 2008 roku.

Grupa B rozgrywała swoje mecze w australijskim mieście Newcastle w hali HISS Arena. Turniej odbywał się w dniach 7 - 13 kwietnia 2008 roku.

Trzecia dywizja[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
1 Korea Północna Korea Północna
2 Republika Południowej Afryki RPA
3 Luksemburg Luksemburg
4 Turcja Turcja
5 Grecja Grecja
6 Mongolia Mongolia
Lp. Drużyna
1 Grecja Grecja
2 Bośnia i Hercegowina Bośnia i Hercegowina
3 Armenia Armenia

W tej części mistrzostw uczestniczyło 6 drużyn, które rozgrywają mecze w jednej grupie systemem każdy z każdym. Najlepsze dwa zespoły awansowały do drugiej dywizji. Gospodarzem turnieju była stolica Luksemburga miasto Luksemburg. Był to pierwszy turniej mistrzostw świata na terenie tego państwa.

Zawody odbyły się w dniach od 31 marca do 6 kwietnia 2009 roku.

Mecze rozgrywano w hali Luxembourg Kockelscheur.

Po raz pierwszy w historii mistrzostw świata rozegrano turniej, którego zwycięzca awansował do III dywizji. Historyczny turniej odbył się w stolicy Bośni i Hercegowiny - Sarajewo. Areną zmagań była Hala Olimpijska w Sarajewie (Zetra Olympics Hall) mogąca pomieścić 12 000 osób. Po raz pierwszy od 1999 roku w mistrzostwach uczestniczyła Grecja.

Władze IIHF postanowiły wykluczyć reprezentacje Armenii i rozegrane przez tę reprezentacje mecze rozstrzygnięto walkowerem 5:0 na korzyść przeciwnika. Armenia została wykluczona, gdyż odmówiła okazania paszportów swoich graczy przed rozegraniem pierwszego meczu.

Przypisy