Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2010

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie
Gtk-go-back-ltr.svg 2009 2011 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Kolonia, Niemcy
Podium
Pierwsze miejsce Czechy Czechy
Drugie miejsce Rosja Rosja
Trzecie miejsce Szwecja Szwecja
Nagrody indywidualne
MVP Niemcy Dennis Endras
Król strzelców Kanada John Tavares
(7 bramek)

74. Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2010 organizowane przez IIHF odbyły się po raz szósty w Niemczech. Miasta goszczące najlepsze drużyny świata to: Kolonia, Mannheim oraz Gelsenkirchen. Turniej elity odbył się w dniach 7 - 23 maja.

Oto miejsca pozostałych rozgrywek[1]:

Elita[edytuj | edytuj kod]

Msc. Reprezentacja
Gold medal icon.svg Czechy Czechy
Silver medal icon.svg Rosja Rosja
Bronze medal icon.svg Szwecja Szwecja
4 Niemcy Niemcy
5 Szwajcaria Szwajcaria
6 Finlandia Finlandia
7 Kanada Kanada
8 Dania Dania
9 Norwegia Norwegia
10 Białoruś Białoruś
11 Łotwa Łotwa
12 Słowacja Słowacja
13 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
14 Francja Francja
15 Włochy Włochy
16 Kazachstan Kazachstan
Veltins-Arena

W mistrzostwach elity uczestniczyło najlepszych 16 drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach. Najpierw odbywały się dwie fazy grupowe, a potem systemem pucharowym 8 drużyn walczyło o mistrzostwo. Najgorsze drużyny w pierwszej fazie grupowej zagrały między sobą systemem każdy z każdym. Dwie ostatnie drużyny spadły do pierwszej dywizji. Mecze zostały rozegrane w Niemczech po raz szósty w historii. Ostatni turniej mistrzowski odbył się tu w 2001 roku.

Hale w których odbyły się zawody to:
Lanxess Arena (o pojemności 18 000 miejsc)
SAP Arena (o pojemności 13 600 miejsc)

Mecz otwarcia turnieju odbył się na stadionie:
Veltins-Arena (o pojemności 76 000 miejsc)

Turniej odbył się w dniach 7 - 23 maja w Niemczech. Mecz otwarcia odbył się na stadionie Veltins-Arena w Gelsenkirchen. Mecz ten obejrzało 77 803, co stanowi absolutny rekord frekwencji na meczu hokejowym[2][3]. Zdobywcą pierwszej bramki turnieju był Niemiec Michael Wolf. W meczu finałowym pomiędzy Rosją, a Czechami strzelono najszybszą bramkę mistrzostw. W dwudziestej sekundzie spotkania do bramki rywali trafił Jakub Klepiš.

Wybór gospodarza mistrzostw[4]

Państwo Głosy
Niemcy Niemcy 89
Białoruś Białoruś 18

Królem strzelców został Kanadyjczyk John Tavares zdobywca 7 bramek. W punktacji kanadyjskiej najskuteczniejszy był Ilja Kowalczuk zdobywca 12 punktów (2 bramki i 10 asyst)[5]. Do piątki gwiazd zaliczono: bramkarza reprezentacji Niemiec Endrasa, obrońców: Fina Nummelin i Niemca Ehrhoffa oraz napastników: Szweda Pääjärvi-Svenssona i Rosjan Daciuka, Małkina. MVP turnieju został wybrany Dennis Endras[6].

Pierwsza dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Austria Austria
2 Ukraina Ukraina
3 Japonia Japonia
4 Holandia Holandia
5 Litwa Litwa
6 Serbia Serbia

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Słowenia Słowenia
2 Węgry Węgry
3 Polska Polska
4 Wielka Brytania Wielka Brytania
5 Korea Południowa Korea Południowa
6 Chorwacja Chorwacja

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata elity w 2011 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do drugiej dywizji.

Grupa A rozegrała swoje mecze w holenderskim mieście Tilburg. Mecze zostały rozegrane w dniach 19 - 25 kwietnia 2010 roku.

Grupa B rozegrała swoje mecze w Lublanie w Słowenii. Mecze zostały rozegrane w dniach 17 - 23 kwietnia 2010 roku.

Druga dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Hiszpania Hiszpania
2 Australia Australia
3 Belgia Belgia
4 Bułgaria Bułgaria
5 Meksyk Meksyk
6 Turcja Turcja

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Estonia Estonia
2 Rumunia Rumunia
3 Islandia Islandia
4 Nowa Zelandia Nowa Zelandia
5 Chińska Republika Ludowa Chiny
6 Izrael Izrael

W mistrzostwach drugiej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata pierwszej dywizji w 2011 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do trzeciej dywizji.

Grupa A rozegrała swoje mecze w meksykańskim mieście Meksyk. Mecze zostały rozegrane w dniach 11 - 17 kwietnia 2010 roku.

Grupa B rozegrała swoje mecze w estońskim mieście - Tallinn. Mecze zostały rozegrane w dniach 10 - 16 kwietnia 2010 roku.

Trzecia dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Irlandia Irlandia
2 Grecja Grecja
3 Luksemburg Luksemburg
4 Zjednoczone Emiraty Arabskie ZEA

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Korea Północna Korea Północna
2 Armenia Armenia
3 Republika Południowej Afryki RPA
4 Mongolia Mongolia

W mistrzostwach trzeciej dywizji uczestniczyło 8 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 4 zespoły. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata drugiej dywizji w 2011 roku.

Grupa A rozegrała swoje mecze w luksemburskim mieście Kockelscheuer. Był to drugi w historii turniej w tym państwie. Wcześniej Luksemburczycy organizowali turniej trzeciej dywizji w 2008 roku.

Grupa B rozegrała swoje mecze w armeńskiej stolicy - Erywaniu. Był to pierwszy w historii turniej w Armenii.

Zawody odbyły się w dniach od 14 kwietnia do 18 kwietnia 2010 roku.

Przypisy