Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2014

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie
Gtk-go-back-ltr.svg 2013 2015 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Mińsk (Białoruś)
Podium
Pierwsze miejsce  Rosja
Drugie miejsce  Finlandia
Trzecie miejsce  Szwecja
Nagrody indywidualne
MVP Finlandia Pekka Rinne
Król strzelców Rosja Wiktor Tichonow (8)

78. Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2014 organizowane przez IIHF odbyły się na Białorusi. Miastem goszczącym najlepsze reprezentacje świata był Mińsk. Turniej elity odbył się w dniach 925 maja.

Elita[edytuj | edytuj kod]

Msc. Reprezentacja
Gold medal icon.svg  Rosja
Silver medal icon.svg  Finlandia
Bronze medal icon.svg  Szwecja
4  Kanada
5  Kanada
6  Stany Zjednoczone
7  Białoruś
8  Francja
9  Słowacja
10  Szwajcaria
11  Łotwa
12  Norwegia
13  Dania
14  Niemcy
15  Włochy
16  Kazachstan

W tej części mistrzostw uczestniczyło 16 najlepszych reprezentacji na świecie.

O organizację mistrzostw świata elity w 2013 ubiegało się cztery państwa. 8 maja 2009 wybrano kandydaturę Białorusi, która aplikowała z hasłem przewodnim “Welcome to the young hockey country”[1] (pol. Witamy w młodym kraju hokeja).

Pierwsza dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1  Słowenia
2  Austria
3  Japonia
4  Ukraina
5  Węgry
6  Korea Południowa

Grupa B

Lp. Drużyna
1  Polska
2  Chorwacja
3  Litwa
4  Wielka Brytania
5  Holandia
6  Rumunia

Grupy A i B Mistrzostw Świata w Dywizji I nie stanowiły równorzędnych poziomów rozgrywek. Grupa A Dywizji I była drugą klasą mistrzowską, z której dwie pierwsze drużyny uzyskują awans do Elity, a ostatni zespół jest degradowany do Grupy B Dywizji I. Grupa B Dywizji I stanowi trzecią klasę mistrzowską. Jej zwycięzca awansuje do Dywizji I Grupy A, zaś ostatnia drużyny spada do Dywizji II Grupy A.

Turnieje I Dywizji zostaną rozegrane:
Grupa A – Goyang (Korea Południowa)
Grupa B – Wilno (Litwa)

Druga dywizja[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Lp. Drużyna
1  Estonia
2  Islandia
3  Serbia
4  Australia
5  Belgia
6  Izrael

Grupa B

Lp. Drużyna
1  Hiszpania
2  Meksyk
3  Nowa Zelandia
4  Chińska Republika Ludowa
5  Republika Południowej Afryki
6  Turcja

Grupy A i B Mistrzostw Świata w Dywizji II nie stanowiły równorzędnych poziomów rozgrywek. Grupa A Dywizji II była czwartą klasą mistrzowską, z której pierwsza drużyna uzyskuje awans do Dywizji I Grupy B, a ostatni zespół jest degradowany do Dywizji II Grupy B. Grupa B Dywizji II stanowi piątą klasę mistrzowską. Jej zwycięzca awansuje do Dywizji II Grupy A, zaś ostatnia drużyny spada do Dywizji III.

Turnieje II Dywizji zostały rozegrane:
Grupa A – Belgrad (Serbia)
Grupa B – Jaca (Hiszpania)

Trzecia dywizja[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
1  Bułgaria
2  Korea Północna
3  Luksemburg
4  Hongkong
5  Zjednoczone Emiraty Arabskie
6  Gruzja

Turniej III Dywizji po raz trzeci w historii rozegrany został w Luksemburgu. Pierwsza drużyna uzyskuje awans do Dywizji II Grupy B. Po raz pierwszy od 1987 roku w mistrzostwach uczestniczyła reprezentacja Hongkongu.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]