Mistrzostwa Świata w Snookerze 2005

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mistrzostwa świata

2004   ← 2005 →   2006

Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 32
Miejsce Anglia Crucible Theatre, Sheffield
Zwycięzca Anglia Shaun Murphy
II miejsce Walia Matthew Stevens
Najwyższy break 147 - Walia Mark Williams
Rozegrane mecze 31
Zwycięzca mistrzostw

Embassy World Snooker Championship 2005 (Mistrzostwa świata w snookerze) odbyły się w dniach 16 kwietnia - 2 maja 2005 roku w Crucible Theatre w Sheffield. Mistrzostwa wygrał anglik Shaun Murphy pokonując w finale walijczyka Matthew Stevensa 18:16. Był to pierwszy tytuł mistrzowski dla Shauna Murphiego.

Punkty do rankingu[edytuj | edytuj kod]

  • Zwycięzca turnieju otrzyma: 10000 punktów rankingowych,
  • Wicemistrz: 8000 punktów rankingowych,
  • Półfinaliści: 6400 punktów rankingowych,
  • Ćwierćfinaliści: 5000 punktów rankingowych,
  • Ostatnia 16: 3800 punktów rankingowych,
  • Ostatnia 32: 2800 punktów (w przypadku zawodników nierozstawionych) lub 1400 (w przypadku zawodników rozstawionych)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Zwycięzca: £200 000
  • II miejsce: £100 000
  • Półfinalista: £40 800
  • Ćwierćfinalista: £20 800
  • Ostatnia 16: £12 680
  • Ostatnia 32: £9 600
  • Ostatnia 48: £6 400
  • Ostatnia 64: £4 000


  • Najwyższy break fazy zasadniczej turnieju: £10 000
  • Najwyższy break kwalifikacji: £5 000
  • Maksymalny break fazy zasadniczej turnieju: £147 000


  • Łączna suma nagród: £896 240

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

1 Runda (19 Frejmów) 2 Runda (19 Frejmów) 3 Runda (19 Frejmów) 4 Runda (19 Frejmów)
Joe Delaney 10-8 David McDonnell Joe Delaney 10-2 Sean Storey Fergal O'Brien 10-3 Joe Delaney Fergal O'Brien 10-8 John Parrott
Adam Davies 10-5 Mike Hallett Rod Lawler 10-5 Adam Davies Nigel Bond 10-7 Rod Lawler Tony Drago 10-4 Nigel Bond
Stuart Mann w-o Craig Butler Neil Robertson 10-6 Stuart Mann Neil Robertson 10-8 Nick Dyson Neil Robertson 10-9 Mark King
Alfie Burden 10-3 Jin Long Alfie Burden 10-3 Jimmy Michie Dave Harold 10-5 Alfie Burden Barry Pinches 10-6 Dave Harold
Paul Wykes 10-9 Stefan Mazrocis Paul Wykes 10-9 Gary Wilkinson Paul Wykes 10-9 Robin Hull Drew Henry 10-6 Paul Wykes
Tom Ford 10-6 Justin Astley Mike Dunn 10-6 Tom Ford Mark Selby 10-2 Mike Dunn Mark Selby 10-2 Joe Perry
Shokat Ali 10-6 Hugh Abernethy Shokat Ali 10-6 David Roe Shokat Ali 10-7 Michael Judge Quinten Hann 10-5 Shokat Ali
Scott MacKenzie 10-3 Joe Jogia Scott MacKenzie 10-7 Anthony Davies Ryan Day 10-5 Scott MacKenzie Stephen Maguire 10-5 Ryan Day
Leo Fernandez 10-7 Paul S Davidson Rory McLeod 10-7 Leo Fernandez James Wattana 10-8 Rory McLeod Allister Carter 10-0 James Wattana
Darren Morgan 10-9 Ben Woollaston Darren Morgan 10-5 Jamie Burnett Darren Morgan 10-6 Patrick Wallace Anthony Hamilton 10-2 Darren Morgan
Lee Spick 10- 7 Ding Junhui Lee Spick 10-7 Bjorn Haneveer Stuart Bingham 10-2 Lee Spick Michael Holt 10-8 Stuart Bingham
Paul Davies 10-1 Sean O'Neil Paul Davies 10-5 Nick Walker Paul Davies 10-8 Brian Morgan Gerard Greene 10-5 Paul Davies
Andrew Norman10-4 Craig Steadman Marcus Campbell 10-7 Andrew Norman Shaun Murphy 10-3 Marcus Campbell Shaun Murphy 10-8 Joe Swail
Brian Salmon wo- David Hall Adrian Gunnell 10-3 Brian Salmon Adrian Gunnell 10-4 Stuart Pettman Robert Milkins 10-3 Adrian Gunnell
Simon Bedford 10-2 Rodney Goggins Andy Hicks 10-7 Simon Bedford Andy Hicks 10-5 Mark Davis Andy Hicks 10-5 Dominic Dale
Ricky Walden 10-7 Gary Wilson Ricky Walden 10-0 Lee Walker Ricky Walden 10-9 Barry Hawkins Ian McCulloch 10-9 Ricky Walden

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Z listy rankingowej[edytuj | edytuj kod]

Z kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

Drabinka turnieju[edytuj | edytuj kod]

  1 Runda 2 Runda Ćwierćfinał Półfinał Finał
                                               
Anglia  Ronnie O'Sullivan 10  
Szkocja  Stephen Maguire 9  
  Anglia  Ronnie O'Sullivan 13  
  Anglia  Allister Carter 7  
Anglia  Allister Carter 10
Hongkong  Marco Fu 4  
  Anglia  Ronnie O'Sullivan 11  
  Anglia  Peter Ebdon 13  
Anglia  Stephen Lee 10  
Malta  Tony Drago 5  
  Anglia  Stephen Lee 9
  Anglia  Peter Ebdon 13  
Anglia  Peter Ebdon 10
Australia  Quinten Hann 2  
  Anglia  Peter Ebdon 12  
  Anglia  Shaun Murphy 17  
Szkocja  John Higgins 10  
Anglia  Mark Selby 5  
  Szkocja  John Higgins 8
  Anglia  Shaun Murphy 13  
Anglia  Shaun Murphy 10
Szkocja  Chris Small 5  
  Anglia  Shaun Murphy 13
  Anglia  Steve Davis 4  
Anglia  Steve Davis 10  
Irlandia Północna  Gerard Greene 9  
  Anglia  Steve Davis 13
  Anglia  Michael Holt 10  
Anglia  Michael Holt 10
Anglia  Paul Hunter 8  
Anglia  Shaun Murphy 18
Walia  Matthew Stevens 16
Szkocja  Stephen Hendry 10  
Australia  Neil Robertson 7  
  Szkocja  Stephen Hendry 13  
  Anglia  Anthony Hamilton 3  
Anglia  Anthony Hamilton 10
Anglia  David Gray 8  
  Szkocja  Stephen Hendry 11  
  Walia  Matthew Stevens 13  
Anglia  Jimmy White 10  
Irlandia  Fergal O'Brien 5  
  Anglia  Jimmy White 5
  Walia  Matthew Stevens 13  
Walia  Matthew Stevens 10
Anglia  Andy Hicks 5  
  Walia  Matthew Stevens 17
  Anglia  Ian McCulloch 14  
Szkocja  Alan McManus 10  
Szkocja  Drew Henry 9  
  Szkocja  Alan McManus 13
  Irlandia  Ken Doherty 11  
Irlandia  Ken Doherty 10
Anglia  Barry Pinches 5  
  Szkocja  Alan McManus 8
  Anglia  Ian McCulloch 13  
Anglia  Ian McCulloch 10  
Szkocja  Graeme Dott 9  
  Anglia  Ian McCulloch 13
  Walia  Mark Williams 12  
Walia  Mark Williams 10
Anglia  Robert Milkins 1  

Finał[edytuj | edytuj kod]

Finał: Lepszy z 35 frame'ów
Sheffield - 1 i 2 maja 2005. Sędzia: Anglia Eirian Williams
Anglia Shaun Murphy 18:16 Walia Matthew Stevens
30-67, 98-0, 103-20, 55-68, 65-29, 65-22, 34-76, 56-46, 58-53, 70-38, 0-125, 6-79, 105-24, 86-5, 9-103, 68-58, 22-78, 11-84, 64-5, 60-80, 0-137, 57-64, 88-20, 1-131, 35-72, 95-0, 4-81, 37-68, 83-1, 35-85, 124-0, 71-1, 0-97, 28-83 Najwyższy break

137 Shauna Murphiego

30-67, 98-0, 103-20, 55-68, 65-29, 65-22, 34-76, 56-46, 58-53, 70-38, 0-125, 6-79, 105-24, 86-5, 9-103, 68-58, 22-78, 11-84, 64-5, 60-80, 0-137, 57-64, 88-20, 1-131, 35-72, 95-0, 4-81, 37-68, 83-1, 35-85, 124-0, 71-1, 0-97, 28-83

Najwyższy break[edytuj | edytuj kod]

147 - Mark Williams

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]