Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mistrzostwa świata U-20 w hokeju na lodzie jest to turniej hokeja na lodzie organizowany przez IIHF na przełomie roku[1] tj. w grudniu i w styczniu, która ma na celu wyłonić najlepszą drużynę świata w kategorii do lat dwudziestu. Inną nazwą tych rozgrywek jest Mistrzostwa świata Juniorów w hokeju na lodzie.

W głównym turnieju rozgrywanym tuż po świętach Bożego Narodzenia uczestniczy dziesięć drużyn podzielonych na dwie pięciodrużynowe grupy z których trzy czołowe awansują do drugiej rundy, a dwie najgorsze walczą o utrzymanie w elicie w czterodrużynowej grupie jak to ma miejsce w Mistrzostwach Świata seniorów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Turniej po raz pierwszy został rozegrany w 1977 roku w Czechosłowacji. Mecze rozgrywane były na dwóch lodowiskach. W Zwoleniu i Bańskiej Bystrzycy wystartowało osiem drużyn (w tym Polska). Historycznym pierwszym zwycięzcą została ekipa ZSRR, która zwyciężyła we wszystkich siedmiu spotkaniach. Polacy zdobyli tylko jeden punkt remisując z USA 2:2 i spadli do grupy B mistrzostw.

Dominacja drużyny Związku Radzieckiego trwała aż do rozpadu państwa w 1991 roku. W rozegranych do tego momentu 15 imprezach tylko dwa razy radzieccy hokeiści znaleźli się poza podium, a osiem razy zdobyli złoty medal.

Po zniknięciu Związku Radzieckiego z mapy świata nastąpiła dominacja drugiego potentata hokeja, czyli Kanady. W kolejnych 16 edycjach zawodnicy "klonowego liścia" tylko raz nie stanęli na podium, dzięki czemu stała się najbardziej utytułowaną reprezentacją tego turnieju.

W mistrzostwach świata biorą udział najlepsi zawodnicy danych państw, często mających już za sobą wybór w drafcie NHL. Turniej służy także do wykreowania przyszłych gwiazd hokeja na lodzie, jak np. Wayne Gretzky, Michael Nylander czy Peter Forsberg.

Medaliści Mistrzostw Świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miasta gospodarze Gold medal icon.svg Złoto Silver medal icon.svg Srebro Bronze medal icon.svg Brąz
1977 Czechy Zwoleń, Bańska Bystrzyca Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Kanada Kanada Czechy Czechosłowacja
1978 Kanada Montreal, Quebec Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Szwecja Szwecja Kanada Kanada
1979 Szwecja Karlstad Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Czechy Czechosłowacja Szwecja Szwecja
1980 Finlandia Helsinki Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Finlandia Finlandia Szwecja Szwecja
1981 Niemcy Füssen Szwecja Szwecja Finlandia Finlandia Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
1982 Stany Zjednoczone Rochester, Duluth, Bloomington
Kanada Winnipeg, Kenora
Kanada Kanada Czechy Czechosłowacja Finlandia Finlandia
1983 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leningrad Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Czechy Czechosłowacja Kanada Kanada
1984 Szwecja Norrköping, Nyköping Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Finlandia Finlandia Czechy Czechosłowacja
1985 Finlandia Helsinki, Turku Kanada Kanada Czechy Czechosłowacja Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
1986 Kanada Hamilton Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Kanada Kanada Stany Zjednoczone USA
1987 Czechy Pieszczany[2] Finlandia Finlandia Czechy Czechosłowacja Szwecja Szwecja
1988 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Moskwa Kanada Kanada Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Finlandia Finlandia
1989 Stany Zjednoczone Anchorage Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Szwecja Szwecja Czechy Czechosłowacja
1990 Finlandia Helsinki, Turku Kanada Kanada Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Czechy Czechosłowacja
1991 Kanada Saskatoon, Regina Kanada Kanada Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR Czechy Czechosłowacja
1992 Niemcy Füssen, Kaufbeuren Wspólnota Niepodległych Państw WNP Szwecja Szwecja Stany Zjednoczone USA
1993 Szwecja Gävle Kanada Kanada Szwecja Szwecja Czechy Czechosłowacja
1994 Czechy Ostrawa, Frýdek-Místek Kanada Kanada Szwecja Szwecja Rosja Rosja
1995 Kanada Red Deer, Calgary, Edmonton Kanada Kanada Rosja Rosja Szwecja Szwecja
1996 Stany Zjednoczone Boston Kanada Kanada Szwecja Szwecja Rosja Rosja
1997 Szwajcaria Genewa, Morges Kanada Kanada Stany Zjednoczone USA Rosja Rosja
1998 Finlandia Helsinki, Hämeenlinna Finlandia Finlandia Rosja Rosja Szwajcaria Szwajcaria
1999 Kanada Winnipeg, Brandon Rosja Rosja Kanada Kanada Słowacja Słowacja
2000 Szwecja Skellefteå, Umeå Czechy Czechy Rosja Rosja Kanada Kanada
2001 Rosja Moskwa, Podolsk Czechy Czechy Finlandia Finlandia Kanada Kanada
2002 Czechy Pardubice, Hradec Králové Rosja Rosja Kanada Kanada Finlandia Finlandia
2003 Kanada Halifax, Sydney Rosja Rosja Kanada Kanada Finlandia Finlandia
2004 Finlandia Helsinki, Hämeenlinna Stany Zjednoczone USA Kanada Kanada Finlandia Finlandia
2005 Stany Zjednoczone Grand Forks, Thief River Falls Kanada Kanada Rosja Rosja Czechy Czechy
2006 Kanada Vancouver, Kelowna, Kamloops Kanada Kanada Rosja Rosja Finlandia Finlandia
2007 Szwecja Mora, Leksand Kanada Kanada Rosja Rosja Stany Zjednoczone USA
2008 Czechy Liberec, Pardubice Kanada Kanada Szwecja Szwecja Rosja Rosja
2009 Kanada Ottawa Kanada Kanada Szwecja Szwecja Rosja Rosja
2010 Kanada Regina, Saskatoon Stany Zjednoczone USA Kanada Kanada Szwecja Szwecja
2011 Stany Zjednoczone Buffalo Rosja Rosja Kanada Kanada Stany Zjednoczone USA
2012 Kanada Calgary, Edmonton Szwecja Szwecja Rosja Rosja Kanada Kanada
2013 Rosja Ufa Stany Zjednoczone USA Szwecja Szwecja Rosja Rosja
2014 Szwecja Malmö Finlandia Finlandia Szwecja Szwecja Rosja Rosja
2015 Kanada Toronto, Montreal
2016 Finlandia
2017 Kanada Montreal, Toronto
2018 Stany Zjednoczone
2019 Kanada Halifax
2020 Czechy Praga
2021 Kanada Thunder Bay, Winnipeg

Najlepiej punktujący[edytuj | edytuj kod]

Lista najlepiej punktujących zawodników w każdej edycji Mistrzostw:

Rok Zawodnik Punkty Gole Asysty
1977
Kanada Dale McCourt
18
10
8
1978
Kanada Wayne Gretzky
17
8
9
1979
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Krutow
14
8
6
1980
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Krutow
11
7
4
1980
Niemcy Dieter Hegen
9
8
1
1982
Finlandia Raimo Summanen
16
7
9
1983
Czechy Vladimír Růžička
20
12
8
1984
Finlandia Raimo Helminen
24
11
13
1985
Finlandia Esa Keskinen
20
6
14
1986
Kanada Shayne Corson
14
7
7
1987
Szwecja Ulf Dahlén
15
7
8
1988
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksandr Mogilny
18
9
9
1989
Stany Zjednoczone Jeremy Roenick
16
8
8
1990
Czechy Robert Reichel
21
11
10
1991
Stany Zjednoczone Doug Weight
19
5
14
1992
Szwecja Michael Nylander
17
8
9
1993
Szwecja Peter Forsberg
31
7
24
1994
Szwecja Niklas Sundström
11
4
7
1995
Kanada Marty Murray
15
6
9
1996
Kanada Jarome Iginla
12
5
7
1997
Stany Zjednoczone Michael York
10
5
5
1998
Stany Zjednoczone Jeff Farkas
10
6
4
1999
Stany Zjednoczone Brian Gionta
11
6
5
2000
Szwecja Henrik Sedin
13
4
9
2001
Czechy Pavel Brendl
10
4
6
2002
Kanada Mike Cammalleri
11
7
4
2003
Szwajcaria Patrik Bärtschi / Rosja Igor Grigorienko
10
6
4
2004
Kanada Nigel Dawes
11
6
5
2005
Kanada Patrice Bergeron
13
5
8
2006
Stany Zjednoczone Phil Kessel
11
1
10
2007
Stany Zjednoczone Erik Johnson / Finlandia Mikko Lehtonen
10
4
6
2008
Stany Zjednoczone James van Riemsdyk
11
5
6
2009
Kanada Cody Hodgson
16
5
11
2010
Stany Zjednoczone Derek Stepan
14
4
10
2011
Kanada Brayden Schenn
18
8
10
2012
Rosja Jewgienij Kuzniecow
13
6
7
2013
Kanada Ryan Nugent-Hopkins
15
4
11
2014
Finlandia Teuvo Teräväinen
15
2
13

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Najwięcej medali Mistrzostw Świata Juniorów ma na koncie Kanada, która zdobyła ich 27 z czego 15 z najcenniejszego kruszcu.
  • Polacy siedmiokrotnie uczestniczyli w najważniejszych zawodach, a było to w latach: 1977, 1979, 1985, 1987, 1988, 1990 i 1997.
  • Najwięcej bramek (25) oglądali widzowie meczu Czechosłowacja - Austria w 1981 roku. Wtedy to nasi południowi sąsiedzi rozgromili Austriaków 21:4. W tym samym meczu najwięcej bramek strzeliła jedna reprezentacja.
  • Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej w historii ma Szwed Peter Forsberg, który w dwóch edycjach zdobył 42 punkty (10 bramek + 32 asyst)
  • Najwięcej meczów rozegrali Jochen Hecht z Niemczech oraz Björn Christen z Szwajcarii - 26.
  • Najdłużej czyste konto na bramce miał Szwed Pelle Lindbergh, który nie wpuścił do bramki krążka przez 1000 minut.
  • Najwięcej bramek w historii mistrzostw zdobył Rosjanin Pawieł Bure. Trafił do bramki rywali 27 razy.
  • Najwięcej asyst zaliczył Szwed Peter Forsberg, którego 32 podania znalazły drogę do bramki.
  • Najwięcej minut na ławce kar (109) siedział Rosjanin Aleksandr Switow.
  • Najwięcej punktów klasyfikacji kanadyjskiej (31) w jednym turnieju zdobył Szwed Peter Forsberg. Wydarzenie to miało miejsce podczas mistrzostw w Szwecji w 1993 roku.
  • Najwięcej goli w jednym turnieju (13) zdobył Markus Näslund. Wydarzenie to miało miejsce podczas mistrzostw w Szwecji w 1993 roku.
  • Najwięcej minut (68) na ławce kar podczas jednego turnieju "osiągnął" Czech Petr Čajánek podczas mistrzostw w 1995 roku w Kanadzie.
  • Najwięcej obronionych rzutów karnych w historii mistrzostw ma na koncie Słowak Jaroslav Halák, który obronił 4 strzały. Natomiast najwięcej obronionych w czasie jednego turnieju Kanadyjczyk Justin Pogge.
  • Najwięcej widzów oglądało mecz finałowy mistrzostw świata w 2009 roku. Wtedy to na meczu Kanada - Szwecja było 20 380 osób[3].

Popularność hokeja juniorskiego[edytuj | edytuj kod]

Kanada

Turnieje mistrzostw świat w hokeju na lodzie juniorów są bardzo popularne w Kanadzie. Jak wynika z badań[potrzebne źródło] wykonanych przez kanadyjskie agencje sondażowe transmisje z lodowisk na których organizowane są turnieje często przewyższają liczbę kibiców oglądających hokej w wykonaniu seniorów. Tradycją jest, że w Boxing Day, czyli drugi dzień świąt Bożego Narodzenia wielka liczba fanów hokeja juniorskiego ogląda mecz swojej reprezentacji.

Europa

W Europie mistrzostwa świata w odmianie juniorskiej nie są tak popularne jak w Kanadzie, ale w Rosji, Szwecji, Finlandii i Czechach mecze "dwudziestek" są dosyć chętnie oglądane przez fanów hokeja na lodzie.

Polska

W Polsce mecze juniorów nie są chętnie obserwowane. Zazwyczaj oglądają je rodziny zawodników oraz pracownicy klubów klubów hokejowych, którzy szukają młodych, dobrych zawodników.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Niższe "ligi" mistrzostw organizowane są tylko w grudniu
  2. Z powodu bójki podczas meczu Kanada - ZSRR zdyskwalifikowano obydwie drużyny, przy czym Kanada miała szanse na zdobycie mistrzostwa.
  3. O meczu finałowym