Mistrzostwa świata w łyżwiarstwie szybkim w wieloboju sprinterskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mistrzostwa świata w łyżwiarstwie szybkim w wieloboju sprinterskim odbywają się co roku pod patronatem Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej (ISU). Pierwsze mistrzostwa odbyły się w amerykańskiej miejscowości West Allis w 1970 r. Najczęściej zawody rozgrywano w Holandii (ośmiokrotnie). Kobiety i mężczyźni rywalizują od początku edycji na tych samych zawodach, startując na dystansach 500 i 1000 m.

Najwięcej tytułów wśród kobiet zdobyła reprezentantka NRD Karin Enke, która zwyciężała sześciokrotnie w latach 1980, 1981 i 1983-1987. Wśród mężczyzn najczęściej triumfował reprezentant ZSRR, WNP i Białorusi, Ihar Żalazouski, który był najlepszy w latach 1985, 1986, 1989 i 1991-1993. Dla reprezentacji Polski jedyne dwa medale wywalczyła Erwina Ryś-Ferens, która w latach 1978, 1985 zajmowała trzecie miejsce.

Organizatorzy mistrzostw[edytuj | edytuj kod]

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Kobiety[edytuj | edytuj kod]

Mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

Tabela medalowa[edytuj | edytuj kod]

Stan po MŚ 2014.

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1  Stany Zjednoczone 19 19 16 54
2  ZSRR 12 10 8 30
3  Kanada 10 12 7 29
4  NRD 10 8 3 21
5  Niemcy 10 6 9 25
6  Holandia 7 8 17 32
7  Korea Południowa 7 3 3 13
8  Chiny 5 5 3 11
9  Rosja 3 3 2 7
10  Japonia 2 9 13 24
11  Norwegia 2 3 4 9
12  Finlandia 1 2 0 3
13  Białoruś 1 1 1 3
 Szwecja 1 1 1 3
15  Polska 0 0 2 2
16  Australia 0 0 1 1
 Włochy 0 0 1 1
  • Dorobek Związku Radzieckiego i WNP przedstawiono razem.
  • Dorobek RFN i zjednoczonych Niemiec przedstawiono razem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]