Mistrzowie Australian Open w grze pojedynczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Information icon.svg Osobny artykuł: Australian Open.
Mistrz z roku 2009, Rafael Nadal
Mats Wilander – jedyny tenisista, który zwyciężył w Australian Open na dwóch różnych nawierzchniach

Poczet triumfatorów wielkoszlemowego turnieju tenisowego Australian Open w grze pojedynczej[1].

Australian Open to wielkoszlemowy turniej tenisowy stworzony w 1905 roku, rozgrywany na kortach twardych w Melbourne Park w australijskim Melbourne[2]. Turniej gry pojedynczej mężczyzn był jednym z dwóch rozegranych podczas pierwszej edycji w 1905. Tenisowe Mistrzostwa Australii rozgrywane są w trzecim i czwartym tygodniu stycznia i są chronologicznie pierwszą imprezą wielkoszlemową w sezonie od 1987 roku. Zawody nie odbyły się w latach 1916–1918 z powodu I wojny światowej, 1940–1945 z powodu II wojny światowej, oraz w 1986 roku ze względu na zmianę terminu rozgrywania turnieju.

Christchurch i Auckland w Nowej Zelandii oraz Perth, Brisbane, Adelaide, Sydney i Melbourne w Australii naprzemiennie gościły rozgrywki aż do 1972 roku, gdy oficjalnym miejsce rozgrywania turnieju został Stadion Kooyong w Melbourne, później Park Flinders, a w 1988 roku Melbourne Park, w którym turniej odbywa się do dziś. W historii Australian Open było kilka zmian daty rozgrywek: w 1972 roku termin przeniesiono ze stycznia na grudzień by w turnieju mogli wystartować również zawodnicy startujący w cyklu WCT; w 1977 roku z końca na początek grudnia dla uniknięcia kłopotów związanych z bożym narodzeniem, co spowodowało dwie edycje w 1977 roku; w 1986 roku dokonano ostatniej istotnej zmiany przenosząc turniej grudnia na styczeń 1987 roku, co spowodowało brak turnieju w 1986 roku.

Od pierwszej edycji turniej mężczyzn przeszedł kilkanaście zmian przepisów. Od samego początku turniej rozgrywany jest systemem pucharowym, a wszystkie mecze rozgrywane są do trzech wygranych setów, z wyjątkiem 1970, 1973 i 1974 roku, kiedy mecze pierwszej rundy rozgrywano do dwóch wygranych setów. Od 1905 roku wszystkie sety grano do sześciu wygranych gemów, przy co najmniej dwóch gemach przewagi. W 1971 roku wprowadzono tie-break do dwunastu wygranych punktów, który rozgrywano w pierwszych czterech setach, z wyjątkiem 1980 i 1982 roku, gdy tą metodą rozstrzygano również piątego seta. Jedyna zmiana nawierzchni to zastąpienie kortów trawiastych (od 1905 do 1987) kortami twardymi (od 1988), po przeniesieniu miejsca rozgrywek do Parku Flinders.

Zwycięzca turnieju otrzymuje posrebrzaną replikę Pucharu Normana Brookesa (Norman Brookes Challenge Cup), nazwanego tak na pamiątkę zwycięzcy turnieju z 1911 oraz byłego prezesa Australijskiego Stowarzyszenia Tenisa na Trawie (LTAA), i wyrzeźbionego na kształt Wazy Warwick.

Roy Emerson (mistrz w 1961 roku oraz w latach 1963–1967) jest rekordzistą zarówno pod względem liczby zwycięstw singlowych (6) oraz liczby tytułów wywalczonych w kolejnych latach (5).

Mecze finałowe (1905–2014)[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrz Finalista Wynik
2014 Szwajcaria Stanislas Wawrinka Hiszpania Rafael Nadal 6:3, 6:2, 3:6, 6:3
2013 Serbia Novak Đoković Wielka Brytania Andy Murray 6:7(2), 7:6(3), 6:3, 6:2
2012 Serbia Novak Đoković Hiszpania Rafael Nadal 5:7, 6:4, 6:2, 6:7(5), 7:5
2011 Serbia Novak Đoković Wielka Brytania Andy Murray 6:4, 6:2, 6:3
2010 Szwajcaria Roger Federer Wielka Brytania Andy Murray 6:3, 6:4, 7:6(11)
2009 Hiszpania Rafael Nadal Szwajcaria Roger Federer 7:5, 3:6, 7:6(2), 3:6, 6:2
2008 Serbia Novak Đoković Francja Jo-Wilfried Tsonga 4:6, 6:4, 6:3, 7:6(2)
2007 Szwajcaria Roger Federer Chile Fernando González 7:6(2), 6:4, 6:4
2006 Szwajcaria Roger Federer Cypr Markos Pagdatis 5:7, 7:5, 6:0, 6:2
2005 Rosja Marat Safin Australia Lleyton Hewitt 1:6, 6:3, 6:4, 6:4
2004 Szwajcaria Roger Federer Rosja Marat Safin 7:6(3), 6:4, 6:2
2003 Stany Zjednoczone Andre Agassi Niemcy Rainer Schüttler 6:2, 6:2, 6:1
2002 Szwecja Thomas Johansson Rosja Marat Safin 3:6, 6:4, 6:4, 7:6(4)
2001 Stany Zjednoczone Andre Agassi Francja Arnaud Clément 6:4, 6:2, 6:2
2000 Stany Zjednoczone Andre Agassi Rosja Jewgienij Kafielnikow 3:6, 6:3, 6:2, 6:4
1999 Rosja Jewgienij Kafielnikow Szwecja Thomas Enqvist 4:6, 6:0, 6:3, 7:6(1)
1998 Czechy Petr Korda Chile Marcelo Ríos 6:2, 6:2, 6:2
1997 Stany Zjednoczone Pete Sampras Hiszpania Carlos Moyá 6:2, 6:3, 6:3
1996 Niemcy Boris Becker Stany Zjednoczone Michael Chang 6:2, 6:4, 2:6, 6:2
1995 Stany Zjednoczone Andre Agassi Stany Zjednoczone Pete Sampras 4:6, 6:1, 7:6(6), 6:4
1994 Stany Zjednoczone Pete Sampras Stany Zjednoczone Todd Martin 7:6(4), 6:4, 6:4
1993 Stany Zjednoczone Jim Courier Szwecja Stefan Edberg 6:2, 6:1, 2:6, 7:5
1992 Stany Zjednoczone Jim Courier Szwecja Stefan Edberg 6:3, 3:6, 6:4, 6:2
1991 Niemcy Boris Becker Czechosłowacja Ivan Lendl 1:6, 6:4, 6:4, 6:4
1990 Czechosłowacja Ivan Lendl Szwecja Stefan Edberg 4:6, 7:6(3), 5:2 krecz[3]
1989 Czechosłowacja Ivan Lendl Czechosłowacja Miloslav Mečíř 6:2, 6:2, 6:2
1988 Szwecja Mats Wilander Australia Pat Cash 6:3, 6:7(3), 3:6, 6:1, 8:6
1987 Szwecja Stefan Edberg Australia Pat Cash 6:3, 6:4, 3:6, 5:7, 6:3
1986 przywrócenie terminu rozgrywania Australian Open w styczniu spowodowała brak turnieju w roku 1986
1985 Szwecja Stefan Edberg Szwecja Mats Wilander 6:4, 6:3, 6:3
1984 Szwecja Mats Wilander Związek Południowej Afryki Kevin Curren 6:7(5), 6:4, 7:6(3), 6:2
1983 Szwecja Mats Wilander Czechosłowacja Ivan Lendl 6:1, 6:4, 6:4
1982 Związek Południowej Afryki Johan Kriek Stany Zjednoczone Steve Denton 6:3, 6:3, 6:2
1981 Związek Południowej Afryki Johan Kriek Stany Zjednoczone Steve Denton 6:2, 7:6(1), 6:7(1), 6:4
1980 Stany Zjednoczone Brian Teacher Australia Kim Warwick 7:5, 7:6(4), 6:3
1979 Argentyna Guillermo Vilas Stany Zjednoczone John Sadri 7:6(4), 6:3, 6:2
1978 Argentyna Guillermo Vilas Australia John Marks 6:4, 6:4, 3:6, 6:3
1977
(grudzień)
Stany Zjednoczone Vitas Gerulaitis Wielka Brytania John Lloyd 6:3, 7:6, 5:7, 3:6, 6:2
1977 zmiana terminu rozgrywania Australian Open ze stycznia na grudzień spowodowała 2 turnieje w roku 1977
1977
(styczeń)
Stany Zjednoczone Roscoe Tanner Argentyna Guillermo Vilas 6:3, 6:3, 6:3
1976 Australia Mark Edmondson Australia John Newcombe 6:7, 6:3, 7:6, 6:1
1975 Australia John Newcombe Stany Zjednoczone Jimmy Connors 7:5, 3:6, 6:4, 7:6(7)
1974 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Australia Phil Dent 7:6(7), 6:4, 4:6, 6:3
1973 Australia John Newcombe Nowa Zelandia Onny Parun 6:3, 6:7, 7:5, 6:1
1972 Australia Ken Rosewall Australia Malcolm Anderson 7:6(2), 6:3, 7:5
1971 Australia Ken Rosewall Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:1, 7:5, 6:3
1970 Stany Zjednoczone Arthur Ashe Australia Dick Crealy 6:4, 9:7, 6:2
1969 Australia Rod Laver Państwo Hiszpańskie Andrés Gimeno 6:3, 6:4, 7:5
1968 Australia Bill Bowrey Państwo Hiszpańskie Juan Gisbert 7:5, 2:6, 9:7, 6:4
1967 Australia Roy Emerson Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:4, 6:1, 6:4
1966 Australia Roy Emerson Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:4, 6:8, 6:2, 6:3
1965 Australia Roy Emerson Australia Fred Stolle 7:9, 2:6, 6:4, 7:5, 6:1
1964 Australia Roy Emerson Australia Fred Stolle 6:3, 6:4, 6:2
1963 Australia Roy Emerson Australia Ken Fletcher 6:3, 6:3, 6:1
1962 Australia Rod Laver Australia Roy Emerson 8:6, 0:6, 6:4, 6:4
1961 Australia Roy Emerson Australia Rod Laver 1:6, 6:3, 7:5, 6:4
1960 Australia Rod Laver Australia Neale Fraser 5:7, 3:6, 6:3, 8:6, 8:6
1959 Stany Zjednoczone Alex Olmedo[4] Australia Neale Fraser 6:1, 6:2, 3:6, 6:3
1958 Australia Ashley Cooper Australia Malcolm Anderson 7:5, 6:3, 6:4
1957 Australia Ashley Cooper Australia Neale Fraser 6:3, 9:11, 6:4, 6:2
1956 Australia Lew Hoad Australia Ken Rosewall 6:4, 3:6, 6:4, 7:5
1955 Australia Ken Rosewall Australia Lew Hoad 9:7, 6:4, 6:4
1954 Australia Mervyn Rose Australia Rex Hartwig 6:2, 0:6, 6:4, 6:2
1953 Australia Ken Rosewall Australia Mervyn Rose 6:0, 6:3, 6:4
1952 Australia Ken McGregor Australia Frank Sedgman 7:5, 12:10, 2:6, 6:2
1951 Stany Zjednoczone Dick Savitt Australia Ken McGregor 6:3, 2:6, 6:3, 6:1
1950 Australia Frank Sedgman Australia Ken McGregor 6:3, 6:4, 4:6, 6:1
1949 Australia Frank Sedgman Australia John Bromwich 6:3, 6:2, 6:2
1948 Australia Adrian Quist Australia John Bromwich 6:4, 3:6, 6:3, 2:6, 6:3
1947 Australia Dinny Pails Australia John Bromwich 4:6, 6:4, 3:6, 7:5, 8:6
1946 Australia John Bromwich Australia Dinny Pails 5:7, 6:3, 7:5, 3:6, 6:2
1945 przerwa wojenna: II wojna światowa
1944 przerwa wojenna: II wojna światowa
1943 przerwa wojenna: II wojna światowa
1942 przerwa wojenna: II wojna światowa
1941 przerwa wojenna: II wojna światowa
1940 Australia Adrian Quist Australia Jack Crawford 6:3, 6:1, 6:2
1939 Australia John Bromwich Australia Adrian Quist 6:4, 6:1, 6:3
1938 Stany Zjednoczone Don Budge Australia John Bromwich 6:4, 6:2, 6:1
1937 Australia Vivian McGrath Australia John Bromwich 6:3, 1:6, 6:0, 2:6, 6:1
1936 Australia Adrian Quist Australia Jack Crawford 6:2, 6:3, 4:6, 3:6, 9:7
1935 Australia Jack Crawford Wielka Brytania Fred Perry 2:6, 6:4, 6:4, 6:4
1934 Wielka Brytania Fred Perry Australia Jack Crawford 6:3, 7:5, 6:1
1933 Australia Jack Crawford Stany Zjednoczone Keith Gledhill 2:6, 7:5, 6:3, 6:2
1932 Australia Jack Crawford Australia Harry Hopman 4:6, 6:3, 3:6, 6:3, 6:1
1931 Australia Jack Crawford Australia Harry Hopman 6:4, 6:2, 2:6, 6:1
1930 Australia Edgar Moon Australia Harry Hopman 6:3, 6:1, 6:3
1929 Wielka Brytania Colin Gregory Australia Richard Schlesinger 6:2, 6:2, 5:7, 7:5
1928 Francja Jean Borotra Australia Jack Cummings 6:4, 6:1, 4:6, 5:7, 6:3
1927 Australia Gerald Patterson Australia John Hawkes 3:6, 6:4, 3:6, 18:16, 6:3
1926 Australia John Hawkes Australia Jim Willard 6:1, 6:3, 6:1
1925 Australia James Anderson Australia Gerald Patterson 11:9, 2:6, 6:2, 6:3
1924 Australia James Anderson Australia Richard Schlesinger 6:3, 6:4, 3:6, 5:7, 6:3
1923 Australia Pat O'Hara Wood Australia Bert St. John 6:1, 6:1, 6:3
1922 Australia James Anderson Australia Gerald Patterson 6:0, 3:6, 3:6, 6:3, 6:2
1921 Australia Rhys Gemmell Australia Alf Hedeman 7:5, 6:1, 6:4
1920 Australia Pat O'Hara Wood Australia Ronald Thomas 6:3, 4:6, 6:8, 6:1, 6:3
1919 Wielka Brytania Algernon Kingscote Australia Eric Pockley 6:4, 6:0, 6:3
1918 przerwa wojenna: I wojna światowa
1917 przerwa wojenna: I wojna światowa
1916 przerwa wojenna: I wojna światowa
1915 Wielka Brytania Gordon Lowe Australia Horace Rice 4:6, 6:1, 6:1, 6:4
1914 Australia Arthur O'Hara Wood Australia Gerald Patterson 6:4, 6:3, 5:7, 6:1
1913 Australia Ernie Parker Nowa Zelandia Harry Parker 2:6, 6:1, 6:3, 6:2
1912 Wielka Brytania James Parke Wielka Brytania Alfred Beamish 3:6, 6:3, 1:6, 6:1, 7:5
1911 Australia Norman Brookes Australia Horace Rice 6:1, 6:2, 6:3
1910 Australia Rodney Heath Australia Horace Rice 6:4, 6:3, 6:2
1909 Nowa Zelandia Anthony Wilding Australia Ernie Parker 6:1, 7:5, 6:2
1908 Stany Zjednoczone Fred Alexander Australia Alfred Dunlop 3:6, 3:6, 6:0, 6:2, 6:3
1907 Australia Horace Rice Nowa Zelandia Harry Parker 6:3, 6:4, 6:4
1906 Nowa Zelandia Anthony Wilding Nowa Zelandia Francis Fisher 6:0, 6:4, 6:4
1905 Australia Rodney Heath Australia Arthur Curtis 4:6, 6:3, 6:4, 6:4

Przypisy

  1. Tennis-List of Australian Open men's champions – Tennis – ESPN
  2. Tournament profile – Australian Open. [dostęp 2009-07-05].
  3. Stefan Edberg poddał mecz przeciwko Ivanowi Lendlowi z powodu urazu mięśnia brzucha.
  4. Pomimo tego, że Alex Olmedo wciąż był obywatelem Peru w turnieju reprezentował Stany Zjednoczone.