Miszmar ha-Emek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Miszmar HaEmek)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miszmar ha-Emek
משמר העמק
Stary dom w kibucu Miszmar HaEmek
Stary dom w kibucu Miszmar HaEmek
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Megiddo
Wysokość 104 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

1170
Nr kierunkowy +972 4
Kod pocztowy 19236
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Miszmar ha-Emek
Miszmar ha-Emek
Ziemia 32°36′35″N 35°08′30″E/32,609722 35,141667Na mapach: 32°36′35″N 35°08′30″E/32,609722 35,141667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Miszmar ha-Emek (hebr. משמר העמק; ang. Mishmar HaEmeq, lub także Mishmar HaEmek; pol. Strażnik Doliny) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Megiddo, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 104 metrów n.p.m. na zboczach wzgórz Wyżyny Manassesa w zachodniej części Doliny Jezreel w Dolnej Galilei. Na wschód od kibucu są pola uprawne Doliny Jezreel, natomiast po stronie zachodniej są zalesione wzgórza Givat Kipod (252 m n.p.m.) i Givat Ka'at (253 m n.p.m.). Wzdłuż północnego skraju osady przepływa strumień Miszmar ha-Emek, który na zachodzie wcina się między wzgórza głębokim wadi. Dalej na północy płynie strumień Paga, a na południu strumień Jicchar. W jego otoczeniu znajduje się miasto Jokne’am, miejscowość Ma'ale Iron, kibuce HaZorea, Gal'ed, Ein ha-Szofet i Ramat ha-Szofet, moszawy Kefar Jehoszua, Kfar Baruch, HaJogev i Midrach Oz, oraz wioska komunalna Ein HaEmek. Na północ od kibucu jest baza lotnicza Ramat David.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Miszmar ha-Emek jest położony w Samorządzie Regionu Megiddo, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miszmar ha-Emek w 1933 r.
Posterunek przy wjeździe do kibucu Miszmar ha-Emek, 1948 r.

Pierwotnie w okolicy tej znajdowały się arabskie wioski Abu Szusza, al-Ghubaja at-Tahta i al-Ghubaja al-Fauka. Zostały one wysiedlone i zniszczone podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny - w dniu 8 kwietnia 1948 wioski al-Ghubaja al-Fauka[3] i al-Ghubaja at-Tahta[4], oraz dzień później Abu Szusza[5]. Jednak dużo wcześniej w okolicy tej ziemię wykupiły żydowskie organizacje syjonistyczne. Grupa założycielska kibucu powstała w 1922 roku i składała się z imigrantów z Polski. Byli oni związani z organizacją młodzieżową Ha-Szomer Ha-Cair. Przez kilka kolejnych lat mieszkali w różnych miejscach Brytyjskiego Mandatu Palestyny, zdobywając doświadczenie rolnicze i budowlane. W 1926 roku przenieśli się do Doliny Jezreel, gdzie mieszkali w moszawie Nahalal i osadzie Afula. Następnie, w dniu 3 listopada 1926 roku założyli swój własny kibuc. Nazwę zaproponował Menachem Usyszkin, aby przypomnieć w ten sposób osadnikom pochodzenie ruchu Ha-Szomer Ha-Cair. Początkowo w kibucu zamieszkało 80 pionierów, jednak trudności finansowe zmusiły do zmniejszenia ich liczebności do zaledwie 12 osób (pozostali przenieśli się tymczasowo do Afuli). Zawarli oni porozumienie z Żydowskim Funduszem Narodowym i pracowali przy budowie drogi przebiegającej wzdłuż południowej krawędzi Doliny Jizreel. Podczas arabskich zamieszek w Palestynie w 1929 roku, kibuc został zaatakowany przez grupę około 200 Arabów. Osada ocalała jedynie dzięki interwencji brytyjskiej policji, która zmusiła jednak żydowskich mieszkańców do opuszczenia kibucu do czasu uspokojenia się sytuacji. Po tygodniu powrócili do zniszczonej osady, w której między innymi spalono stodołę i skradziono zapas drewna[6]. Pionierzy rozpoczęli wtedy budowę systemu obronnego - wieży obserwacyjnej i obronnej palisady. Dzięki temu, podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936-1939) napastnicy mogli zaszkodzić jedynie okolicznym uprawom rolnym. I rzeczywiście, w maju 1936 roku doszło do wielokrotnych podpaleń pól należących do kibucu. Podjęto także próbę podpalenia sąsiedniego lasu[7]. Podczas II wojny światowej Brytyjczycy przystąpili do formowania żydowskich kompanii szturmowych Palmach. W kwietniu 1942 roku w Miszmar ha-Emek rozpoczęto pierwszy kurs sabotażu dla komandosów Palmach. Ćwiczenia odbywały się w sąsiednich zalesionych wzgórzach. Gdy rok później Brytyjczycy zrezygnowali ze współpracy z Żydami i skonfiskowali broń, członkowie Palmach zaatakowali brytyjski magazyn broni w Hajfie. Umożliwiła ona pełne uzbrojenie oddziału przebywającego w ukryciu w rejonie Miszmar ha-Emek[8].

Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w dniach 4-14 kwietnia 1948 roku doszło do bitwy o Miszmar ha-Emek. Przez kilka kolejnych dni kibuc był oblegany przez siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, dowodzone przez Fauzi al-Kawukdżi. Po raz pierwszy w czasie konfliktu izraelsko-arabskiego strona arabska użyła tutaj artylerii (7 dział należących do syryjskiej armii). Dzięki brytyjskiej mediacji zdołano ewakuować z oblężonego kibucu wszystkie kobiety i dzieci. Po pięciu dniach walk, jednostki Palmach zdołały przeprowadzić kontratak, zdobywając szereg okolicznych wiosek. W całej bitwie obrońcy stracili 26 ludzi, i ostatecznie zdominowali całą okolicę[9]. W latach 70. XX wieku zawarto porozumienie o współpracy gospodarczej z pobliskim kibucem Gal'ed[10].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Ein ha-Szofet[11].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przy kibucu znajduje się zbudowany w 1989 roku park rozrywki i pamięci Jaskinia Palmach. Jest on położony w ukryciu wśród drzew i krzewów typowych dla wzgórz Wyżyny Manassesa. Odtworzono tutaj atmosferę z czasów działalności jednostek Palmach. Specjalny park linowy zapewnia liczne atrakcje, a jednocześnie przypomina metody szkolenia komandosów. Organizowane są także wycieczki piesze po okolicy[12].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i turystyce. Spółka Tama Plastic Industry jest efektem współpracy z kibucem Gal'ed. Głównym obszarem działalności jest produkcja opakowań dla potrzeb rolnictwa. Poza tym produkowane są trawniki dla przemysłu i gospodarstw domowych, wraz ze wszystkimi potrzebnymi akcesoriami[13]. Firma IDEA Information Systems jest wiodącym międzynarodowym dostawcą zintegrowanych systemów oprogramowania komputerowego do ochrony i zarządzania archiwami, bibliotekami i muzeami. Spółka zyskała duże uznanie po opracowaniu w 2000 roku systemu dla Jad Waszem, a w 2003 roku dla Muzeum Izraela[14].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy oraz warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północny wschód na drogę nr 66, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do moszawu Midrach Oz, lub jadąc na północny zachód do kibucu HaZorea. W kierunku zachodnim prowadzi droga nr 6953 do kibucu Ein ha-Szofet.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  3. Welcome To al-Ghubayya al-Fawqa (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  4. Welcome To al-Ghubayya al-Tahta (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  5. Welcome To Abu Shusha (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  6. Miszmar HaEmek (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  7. Martin Gilbert: Atlas of the Arab-Israeli Conflict. New York: Oxford University Press, 1993, s. 13-19. ISBN 0-19-521062-X.
  8. Martin Gilbert: Atlas of the Arab-Israeli Conflict. New York: Oxford University Press, 1993, s. 226-240. ISBN 0-19-521062-X.
  9. Miszmar HaEmek (hebr.). W: Megiddo Regional Council [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  10. Miszmar HaEmek (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  11. Miszmar HaEmek (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  12. Palmach Cave (ang.). W: Palmach Cave [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  13. Tama Plastic Industry (ang.). W: Tama Plastic Industry [on-line]. [dostęp 2012-12-23].
  14. Company Profile (ang.). W: IDEA Information Systems [on-line]. [dostęp 2012-12-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]