Miszna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Miszna (hebr. משנה miszna "powtarzanie, badanie", od hebr. שנה szana "powtarzać, badać") – jeden z podstawowych tekstów rabinicznych, zawierający głównie rozstrzygnięcia halachiczne, czyli prawne normy postępowania oparte na Torze i z niej wyinterpretowane. Były one systematycznie zbierane przez uczonych żydowskich, zwanych soferim. Ostateczną postać pisaną nadał jej po powstaniu Bar Kochby około roku 220 Juda ha-Nasi. Uważana jest za pierwsze dzieło judaizmu rabinicznego.
Miszna składa się z sześciu porządków (szas), z których każdy dzieli się na zmienną liczbę traktatów (łącznie 63), a te na rozdziały i lekcje:
- Zeraim (11 traktatów) - błogosławieństwo i ofiary,
- Moed (12 traktatów) - szabat i święta,
- Naszim (7 traktatów) - małżeństwo i rozwód,
- Nezikin (10 traktatów) - prawo cywilne,
- Kodaszim (11 traktatów) - ofiary i świętokradztwo,
- Tocharot (12 traktatów) - nieczystość i rytuały.
Komentarze do Miszny zawarte są w Gemarze.
Bibliografia [edytuj]
- Rosik, Mariusz ks., Rapoport, Icchak rabin: Wprowadzenie do literatury i egzegezy żydowskiej okresu biblijnego i rabinicznego. Wrocław: Tum Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, 2009, s. 318, seria: Bibliotheca Biblica.
