Mitsubishi F1M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mitsubishi F1M
(Dane F1M2)
Mitsubishi F1M(Dane F1M2)
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Mitsubishi
Typ wodnosamolot obserwacyjny
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji całkowicie metalowej, podwozie – pływakowe, stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1936
Lata produkcji 1940 – 1944
Wycofanie ze służby 1945
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy, 14-cylindrowy Mitsubishi Zuisei 13
Moc 875 KM (645 kW)
Wymiary
Rozpiętość 11,00 m
Długość 9,50 m
Wysokość 4,00 m
Powierzchnia nośna 29,50 m²
Masa
Własna 1 960 kg
Startowa 2 550 kg (normalna)
2 850 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 370 km/h
Prędkość przelotowa 205 km/h
Prędkość wznoszenia 5 min 4 sek. na wysokość 3000 m
Pułap 9 440 m
Zasięg 445 km (normalny)
740 km (maksymalny)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 km wz. 97 kal. 7,7 mm
1 km wz. 92 kal. 7,7 mm
2 bomby o łącznej masie 120 kg
(lub eksperymentalnie 1 boma o masie 250 kg)
Użytkownicy
Japonia, Tajlandia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mitsubishi F1M (amerykański oznaczenie kodowe – Pete) – japoński wodnosamolot obserwacyjny z okresu drugiej wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1934 roku dowództwo lotnictwa japońskiej marynarki wojennej ogłosiło wymagania dla wodnosamolotu obserwacyjnego małego zasięgu, który miał zastąpić wodnosamolot Nakajima E8N1. Na podstawie tych wymagań projekty opracowały wytwórnie: Aichi, Kawanishi i Mitsubishi. Najlepszym okazał się projekt Mitsubishi, mający oznaczenie fabryczne K-17, opracowany przez inż. Jojiego Hattoriego.

W czerwcu 1936 roku oblatano prototyp samolotu, który otrzymał oznaczenie F1M1. W samolocie zastosowano silnik Nakajima Hikari-1. Próby samolotu prowadzone w Nagoi wykazały szereg usterek. Samolot był niestateczny i łatwo wpadał w korkociąg. Po dokonaniu zmian i zainstalowaniu mocniejszego silnika Mitsubishi Zuisei 13 samolot otrzymał oznaczenie F1M2 i został w 1940 roku wprowadzony do produkcji seryjnej.

Wodnosamoloty F1M2 początkowo produkowano w wytwórni Mitsubishi Jukogyo K. K, gdzie zbudowano 528 samolotów, a następnie w wytwórni Dai-Nijuichi Kaigun Kokusho w Sasebo, gdzie zbudowano 590 samolotów. Produkcję zakończono w 1944 roku; łącznie zbudowano 1118 samolotów.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Wodnosamolot F1M2 w 1941 roku został wprowadzony do jednostek lotnictwa japońskiej marynarki wojennej, gdzie był wykorzystywany jako samolot obserwacyjny, ale również wodnosamolot myśliwski i szturmowy. Startował zarówno z okrętów przy użyciu katapult, jak i z baz przybrzeżnych.

Stosowany był do końca drugiej wojny światowej, do jego głównych zadań należało zwalczanie okrętów podwodnych i eskortowanie konwojów.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Wodnosamolot Mitsubishi F1M2 był dwupłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Kabina pilota odkryta, a kabina strzelca-obserwatora częściowo zakryta.

Napęd samolotu stanowił silnik gwiazdowy, czternastocylindrowy, chłodzony powietrzem.

Uzbrojenie samolotu stanowiły trzy karabiny maszynowe: dwa stałe i jeden ruchomy. Samolot też mógł przenosić dwie bomby lotnicze o masie 60 kilogramów każda lub (w wersji eksperymentalnej) jedną o masie 250 kilogramów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Januszewski, Krzysztof Zalewski: Japońskie samoloty marynarki. T. I. Warszawa: Lampart, 2000. ISBN 83-86776-50-1.
  • Joao Paulo Juliao Matsuura: Mitsubishi F1M (ang.). WWII Imperial Japanese Naval Aviation Page. [dostęp 2010-08-10].