Mitsubishi J8M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
J8M Shusui
Ki-200
J8M ShusuiKi-200
Dane podstawowe
Państwo Japonia
Producent Mitsubishi
Typ myśliwiec przechwytujący
Konstrukcja metalowa
Załoga 1 pilot
Historia
Data oblotu grudzień 1944
Dane techniczne
Napęd 1 × Toko-Ro.25 (KR 10) - rakietowy
Ciąg 1500 kG
Wymiary
Rozpiętość 9,50 m
Długość 6,05 m
Wysokość 2,70 m
Masa
Startowa 3885 kg
Osiągi
Prędkość maks. 900 km/h na pułapie 10 000 m
Pułap 12 000 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działka kalibru 30 mm
Użytkownicy
 Japonia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mitsubishi J8M Shūsui (Ki-200) (jap. 秋水 Shūsui?, dosłownie jesienna woda, w znaczeniu kryształowo czystej wody jesiennej, ale także w znaczeniu przenośnym, poetyckim: "zimna stal" czyli miecz) - japoński rakietowy samolot myśliwski z okresu końca II wojny światowej, opracowany na bazie niemieckiego myśliwca Messerschmitt Me 163.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Skonstruowanie w Niemczech napędzanego silnikiem rakietowym myśliwca ochrony obiektów Me 163 "Komet", zainicjowało Japonię do zakupu licencji na budowę tego samolotu i silnika rakietowego. Jednak okręt podwodny przewożący do Japonii jeden egzemplarz "Kometa" i rysunki techniczne został w drodze zatopiony. Japończykom pozostał tylko jeden silnik rakietowy Walter HWK 109 i instrukcję obsługi "Kometa". Na jej podstawie wyprodukowali swoją własną wersje jako Ki-200 dla Armii, i jako J8M dla Marynarki.

Gdy zakończono prace konstrukcyjne prototypu J8M1, stocznia marynarki rozpoczęła budowę wersji szkolnej samolotu, jako szybowca naturalnej wielkości o oznaczeniu MXY8 Akigusa (jesienna trawa). Na maszynie tej pierwsze loty przeprowadzono w grudniu 1944 roku. Ponadto zbudowano ciężki szybowiec ze zbiornikami balastowymi do symulacji ciężaru startowego maszyny seryjnej, który otrzymał oznaczenie Ku-13 Shūsui. Konstrukcja silnika rakietowego, w którym jako paliwa użyto tlenku wodoru i mieszaniny wodoru oraz metanu, była projektem Mitsubishi, Armii i Marynarki. Uzyskany model Toko Ro.2 dawał 1 500 kg ciągu. Po próbach szybowcowych J8M1 został wysłany 7 lipca w swój pierwszy lot z własnym napędem. Na wysokości 400 m przestał pracować silnik, ponieważ nastąpił zanik dopływu paliwa z powodu zbyt ostrego wznoszenia się maszyny, i prototyp rozbił się, a pilot zginął. Mimo to przystąpiono do produkcji seryjnej, ale zdążono zbudować tylko siedem egzemplarzy do końca wojny. Żadnego jednak nie zdążono zastosować bojowo.

Jeden J8M1 został po kapitulacji Japonii zdobyty i wywieziony przez wojska amerykańskie do badań do USA. Prawdopodobnie jednak nie był nigdy badany w locie.