Mk VIII Challenger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tank, Cruiser, Challenger (A30)
Czołg Challenger w Overloon (Holandia)
Czołg Challenger w Overloon (Holandia)
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Typ pojazdu czołg pościgowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5
Historia
Prototypy 1942
Produkcja 1943-1945
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy Rolls-Royce Meteor
o mocy 600 KM (441 kW)
Transmisja mechaniczna
Pancerz 10 – 101 mm
Długość 8,03 m
Szerokość 2,97 m
Wysokość 2,91 m
Masa bojowa: 33 000 kg
Osiągi
Prędkość 52 km/h
w terenie: 24 km/h
Zasięg 265
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata 77 mm HV kal. 76,2 mm

1 karabin maszynowy Colt-Browning kal. 7,62 mm

Użytkownicy
Wielka Brytania, Polska, Czechosłowacja
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tank, Cruiser, Challenger (A30)czołg pościgowy konstrukcji brytyjskiej z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Doświadczenia wyniesione z walk brytyjskich wojsk pancernych, zwłaszcza bitew stoczonych na pustyni Afryki Północnej, wykazały pilną konieczność skonstruowania nowego czołgu. Miał on być uzbrojony w nowoczesną, długolufową armatę dużego kalibru, zdolną do niszczenia nieprzyjacielskich czołgów na dużych odległościach. Zamówienie na nowy czołg wpłynęło w styczniu 1942. Postanowiono wykorzystać nowe podwozie zbudowane na bazie podwozi czołgów Cromwell i Centaur (A27). Zostało ono, w porównaniu z pierwowzorem, przedłużone o dodatkową parę kół nośnych oraz poszerzone tak, aby można było zamontować wieżę o większej średnicy.

Była to wieża produkcji zakładów Stiothert & Pitt testowana w czołgu TOG 2. Próby wykazały konieczność wzmocnienia podwozia, spowodowaną wzrostem o 3000 kg masy wozu. Stwierdzono też konieczność zamontowania dodatkowego silnika do obracania wieży. W nowym wozie zlikwidowano przedni kadłubowy karabin maszynowy typu Besa. Umieszczono w tym miejscu dodatkowy zapas amunicji.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Zamówiono 200 sztuk nowych wozów. Pierwsze czołgi dostarczono do oddziałów w sierpniu i wrześniu 1944. Były one używane w jednostkach uzbrojonych w czołgi typu Cromwell, jako wozy wsparcia do zwalczania czołgów przeciwnika. Planowano dostarczenie jednego Challengera do każdego plutonu Cromwelli.

Oprócz armii brytyjskiej Challengery otrzymały również armie: czechosłowacka i polska.

W Armii Czechosłowackiej stosowała je 1 Czechosłowacka Brygada Pancerna. Powróciła ona, wraz ze sprzętem, do kraju. Czołgi Challenger używane były w Czechosłowacji do lat 50. XX wieku.

W Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie były stosowane w pancernym pułku rozpoznawczym 1 Dywizji Pancernej10 pułku strzelców konnych.

Czołgi typu Challenger zostały wycofane z uzbrojenia armii brytyjskiej zaraz po zakończeniu wojny.