Mk VIII Challenger
| Cruiser Tank Mk VIII Challenger (A30) | |
 Czołg "Challenger" w Overloon (Holandia) |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Typ pojazdu | czołg pościgowy |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 5 |
| Historia | |
| Prototypy | 1942 |
| Produkcja | 1943 – 1945 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy Rolls-Royce ”Meteor” o mocy 600 KM (441 kW) |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | 10 – 101 mm |
| Długość | 8,03 m |
| Szerokość | 2,97 m |
| Wysokość | 2,91 m |
| Masa | bojowa: 33 000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 52 km/h w terenie: 24 km/h |
| Zasięg | 265 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata 77 mm HV kal. 76,2 mm 1 karabin maszynowy Colt-Browning kal. 7,62 mm |
|
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Polska, Czechosłowacja | |
Cruiser Tank Mk VIII Challenger (A30) – czołg pościgowy konstrukcji brytyjskiej z okresu II wojny światowej.
[edytuj] Historia
Doświadczenia wyniesione z walk brytyjskich wojsk pancernych, zwłaszcza bitew stoczonych na pustyni Afryki Północnej, wykazały pilną konieczność skonstruowania nowego czołgu. Miał on być uzbrojony w nowoczesną, długolufową armatę dużego kalibru, zdolną do niszczenia nieprzyjacielskich czołgów na dużych odległościach. Zamówienie na nowy czołg wpłynęło w styczniu 1942. Postanowiono wykorzystać nowe podwozie zbudowane na bazie podwozi czołgów Cromwell i Centaur (A27). Zostało ono, w porównaniu z pierwowzorem, przedłużone o dodatkową parę kół nośnych oraz poszerzone tak, aby można było zamontować wieżę o większej średnicy.
Była to wieża produkcji zakładów Stiothert & Pitt testowana w czołgu TOG 2. Próby wykazały konieczność wzmocnienia podwozia, spowodowaną wzrostem o 3000 kg masy wozu. Stwierdzono też konieczność zamontowania dodatkowego silnika do obracania wieży. W nowym wozie zlikwidowano przedni kadłubowy karabin maszynowy typu Besa. Umieszczono w tym miejscu dodatkowy zapas amunicji.
[edytuj] Służba
Zamówiono 200 sztuk nowych wozów. Pierwsze czołgi dostarczono do oddziałów w sierpniu i wrześniu 1944. Były one używane w jednostkach uzbrojonych w czołgi typu Cromwell, jako wozy wsparcia do zwalczania czołgów przeciwnika. Planowano dostarczenie jednego Challengera do każdego plutonu Cromwelli.
Oprócz armii brytyjskiej Challengery otrzymały również armie: czechosłowacka i polska.
W Armii Czechosłowackiej stosowała je 1 Czechosłowacka Brygada Pancerna. Powróciła ona, wraz ze sprzętem, do kraju. Czołgi Challenger używane były w Czechosłowacji do lat 50. XX wieku.
W Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie były stosowane w pancernym pułku rozpoznawczym 1 Dywizji Pancernej – 10 pułku strzelców konnych.
Czołgi typu Challenger zostały wycofane z uzbrojenia armii brytyjskiej zaraz po zakończeniu wojny.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
