Mleczaj bladawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mleczaj bladawy
Lactarius pallidus 77603.jpg
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina gołąbkowate
Rodzaj mleczaj
Gatunek mleczaj bladawy
Nazwa systematyczna
Lactarius pallidus Pers.
Tent. disp. meth. fung. (Lipsiae): 64 (1797)
Mapa zasięgu
Zasięg występowania w Europie
Zasięg występowania w Europie
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Mleczaj bladawy (Lactarius pallidus Pers.) – gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych (Russulaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podał Franciszek Błoński w 1896[2]. Niektóre synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus pallidus (Pers.) Fr. 1821
  • Agaricus pallidus (Pers.) Pers. 1801
  • Galorrheus pallidus (Pers.) P. Kumm. 1871
  • Lactarius pallidus W. Saunders & W.G. Sm. 1870
  • Lactifluus pallidus (Pers.) Kuntze 1891

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Początkowo płaski, wgłębiony w środku, wkrótce lejkowaty, równomiernie blady, mięsistoczerwonawy, tylko młody niekiedy na brzegu niewyraźnie pręgowany; wilgotny, bardzo silnie śluzowato oślizgły, w czasie suszy błyszczący. Do 10 cm średnicy[4].

Blaszki

Mięsiste, ochrowe, lekko plamiste; dosyć gęste[4].

Trzon

Trochę jaśniejszy od kapelusza, oślizgły, przeważnie dość krótki i wygięty, cylindryczny, wcześnie pusty[4].

Miąższ

Blady; ze stosunkowo obfitym, białym i łagodnym mleczkiem; o słabym zapachu owocowym[4].

Wysyp zarodników

Bladoochrowy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W lasach liściastych, na ziemi, przede wszystkim pod bukami[2].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Mleczaj rudobrązowy (Lactarius hysginus) m akapelusz nieco ciemniejszy, barwy cielistejdo ochrowoczerwonawej, także oślizgły; wyrasta pod brzozami, wśród traw, jednak jest o wiele rzadziej spotykany[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 174. ISBN 83-7319-976-4.