Mleczaj bladawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mleczaj bladawy
Mleczaj bladawy: zdjęcie
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina gołąbkowate
Rodzaj mleczaj
Gatunek mleczaj bladawy
Nazwa systematyczna
Lactarius pallidus Pers.
Tent. disp. meth. fung. (Lipsiae): 64 (1797)
Mapa zasięgu
Mleczaj bladawy: zasięg występowania na mapie
Zasięg występowania w Europie

Mleczaj bladawy (Lactarius pallidus Pers.) – gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych (Russulaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podał Franciszek Błoński w 1896[2]. Niektóre synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus pallidus (Pers.) Fr. 1821
  • Agaricus pallidus (Pers.) Pers. 1801
  • Galorrheus pallidus (Pers.) P. Kumm. 1871
  • Lactarius pallidus W. Saunders & W.G. Sm. 1870
  • Lactifluus pallidus (Pers.) Kuntze 1891

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Początkowo płaski, wgłębiony w środku, wkrótce lejkowaty, równomiernie blady, mięsistoczerwonawy, tylko młody niekiedy na brzegu niewyraźnie pręgowany; wilgotny, bardzo silnie śluzowato oślizgły, w czasie suszy błyszczący. Do 10 cm średnicy[4].

Blaszki

Mięsiste, ochrowe, lekko plamiste; dosyć gęste[4].

Trzon

Trochę jaśniejszy od kapelusza, oślizgły, przeważnie dość krótki i wygięty, cylindryczny, wcześnie pusty[4].

Miąższ

Blady; ze stosunkowo obfitym, białym i łagodnym mleczkiem; o słabym zapachu owocowym[4].

Wysyp zarodników

Bladoochrowy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W lasach liściastych, na ziemi, przede wszystkim pod bukami[2].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Mleczaj rudobrązowy (Lactarius hysginus) m akapelusz nieco ciemniejszy, barwy cielistejdo ochrowoczerwonawej, także oślizgły; wyrasta pod brzozami, wśród traw, jednak jest o wiele rzadziej spotykany[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 174. ISBN 83-7319-976-4.