Mleczaj płowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mleczaj płowy
Lactarius helvus G2.1.jpg
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina gołąbkowate
Rodzaj mleczaj
Gatunek mleczaj płowy
Nazwa systematyczna
Lactarius helvus (Fr.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 347 (1838)
Mapa zasięgu
Zasięg w Europie
Zasięg w Europie
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Strona dolna kapelusza

Mleczaj płowy (Lactarius helvus) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1998[2]. Niektóre synonimy łacińskie:[3].

  • Agaricus helvus Fr. 1821
  • Agaricus tomentosus Krombh. 1841
  • Galorrheus helvus (Fr.) P. Kumm. 1871
  • Lactarius helvus var. albidus Bon & Hauskn. 1989
  • Lactarius helvus var. helvus (Fr.) Fr. 1838
  • Lactarius aquifluus Peck 1875
  • Lactarius helvus var. aquifluus (Peck) Peck 1885
  • Lactarius tomentosus (Krombh.) Cooke 1883
  • Lactifluus aquifluus (Peck) Kuntze 1891
  • Lactifluus helvus (Fr.) Kuntze 1891

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnicy od 5 do 15 cm, skórzasty, ochrowobrązowy z czerwonawym odcieniem, bez koncentrycznych kręgów. Skórka sucha, matowa do delikatnie filcowatej[4].

Blaszki

Białawe, potem ochrowożółte, gęste[4].

Trzon

Cylindryczny, pusty, ochrowobrązowawy[4].

Miąższ

Bladoochrowy. Zapach podobny do cykorii lub lubczyku (maggi). Smak łagodny, korzenny. Mleczko przeźroczyste, bezbarwne, gorzkawe w smaku, skąpe[4].

Wysyp zarodników

Bladoochrowy. Zarodniki brodawkowate i częściowo siatkowate, o rozmiarach 7-9 x 6-7 µm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie od czerwca do października w lasach liściastych i iglastych, na kwaśnych glebach, na torfowiskach, wśród torfowców; częsty[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb lekko trujący: zjedzony w większej ilości powoduje mdłości, biegunkę i wymioty; zjedzenie pojedynczych okazów w zmieszaniu z innymi grzybami nie jest niebezpieczne. Suszony i zmielony jest dobrym grzybem przyprawowym[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Alina Skirgiełło: Mleczaj (Lactarius). Grzyby (Mycota), tom 25. Podstawczaki (Basidiomycetes), gołąbkowce (Russulales), gołąbkowate (Russulaceae). Kraków: PWN, 1998. ISBN 83-85444-65-3.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 424. ISBN 83-7404-513-2.