Mleczaj płowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mleczaj płowy | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | podstawczaki |
| Klasa | pieczarniaki |
| Podklasa | podstawczaki pieczarkopodobne |
| Rząd | gołąbkowce |
| Rodzina | gołąbkowate |
| Rodzaj | mleczaj |
| Gatunek | mleczaj płowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Lactarius helvus (Fr.) Fr[2]. Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 347 (1838) |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Mleczaj płowy (Lactarius helvus) – gatunek należący do rodziny gołąbkowatych.
Morfologia [edytuj]
- Kapelusz
- Średnicy od 5 do 15 cm, skórzasty, ochrowobrązowy z czerwonawym odcieniem, bez koncentrycznych kręgów. Skórka sucha, matowa do delikatnie filcowatej.
- Blaszki
- Białawe, potem ochrowożółte, gęste.
- Trzon
- Cylindryczny, pusty, ochrowobrązowawy.
- Miąższ
- Bladoochrowy. Zapach podobny do cykorii lub lubczyku (maggi). Smak łagodny, korzenny. Mleczko przeźroczyste, bezbarwne, gorzkawe w smaku, skąpe.
- Wysyp zarodników
- Bladoochrowy. Zarodniki brodawkowate i częściowo siatkowate, o rozmiarach 7-9 x 6-7 µm.
Występowanie [edytuj]
Rośnie od czerwca do października w lasach liściastych i iglastych, na kwaśnych glebach, na torfowiskach, wśród torfowców; częsty.
Znaczenie [edytuj]
Grzyb lekko trujący: zjedzony w większej ilości powoduje mdłości, biegunkę i wymioty; zjedzenie pojedynczych okazów w zmieszaniu z innymi grzybami nie jest niebezpieczne. Suszony i zmielony jest dobrym grzybem przyprawowym.
Gatunki podobne [edytuj]
- Mleczaj kamforowy (Lactarius camphoratus), o podobnym zapachu.
Zmienność [edytuj]
- Lactarius helvus var. albidus Bon & Hauskn. (1989)
- Lactarius helvus var. helvus (Fr.) Fr. (1838)
Synonimy [edytuj]
- Agaricus helvus Fr., 1821
- Agaricus tomentosus Krombh., 1841
- Galorrheus helvus (Fr.) P. Kumm., 1871
- Lactarius aquifluus Peck, 1875
- Lactarius helvus var. aquifluus (Peck) Peck, 1885
- Lactarius tomentosus (Krombh.) Cooke, 1883
- Lactifluus aquifluus (Peck) Kuntze, 1891
- Lactifluus helvus (Fr.) Kuntze, 1891
(na podstawie Species Fungorum[2]).
Przypisy
- ↑ Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 22 maja 2013].
- ↑ 2,0 2,1 CABI Bioscience Databases. [dostęp 2011-11-15].
Bibliografia [edytuj]
- Lactarius helvus (ang.) na www.IndexFungorum.org (baza danych CABI Bioscience).
- Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 424. ISBN 83-7404-513-2.
