Mnin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mnin
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Słupia (Konecka)
Liczba ludności (2006) 640
Kod pocztowy 26-234
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0269587
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Mnin
Mnin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mnin
Mnin
Ziemia 50°59′27″N 20°11′13″E/50,990833 20,186944Na mapach: 50°59′27″N 20°11′13″E/50,990833 20,186944

Mninwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Słupia[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1347 r. arcybiskup gnieźnieński Jarosław przeznaczył dziesięcinę pochodzącą z Mnina na uposażenie prebendy św. Jerzego w katedrze krakowskiej. Wcześniej była ona płacona katedrze gnieźnieńskiej.

Już w XV w. istniał tutaj kościół drewniany. Według Jana Długosza część łanów kmiecych i cztery karczmy oddawały dziesięcinę do Krakowa. Druga część wsi oraz folwark oddawały miejscowemu proboszczowi. Dziedzicem wsi był Jakób Jelita. W Liber Beneficiorum Jana Łaskiego miejscowy kościół nazwany został starym.

W 1824 r. powstała murowana świątynia fundacji Aleksandra Walewskiego, dziedzica Mnina. W 1827 r. było tu 57 domów i 402 mieszkańców.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z lat 80. XIX wieku opisuje Mnin jako wieś i folwark w gminie Pijanów w powiecie koneckim. Znajdował się tu wówczas kościół, szkoła początkowa, gorzelnia i piec wapienny. Wieś miała 106 domów, 703 mieszkańców, 1877 mórg ziemi włościańskiej i 828 ziemi folwarcznej[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-12].
  2. Mnin w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.