81 mm moździerz Mle 27/31 Brandt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Moździerz Brandt Mle 27/31)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brandt Mle 27/31
Moździerz Brandt Mle 27/31
Moździerz Brandt Mle 27/31
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Rodzaj moździerz
Historia
Produkcja seryjna 1927
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 81 mm
Długość lufy 1167 mm
Donośność 1900 m (pocisk standardowy)
1000 m (pocisk ciężki)
Długość 1267 mm
Masa lufa 20,70 kg
dwójnóg 18,5 kg
płyta oporowa 20,5 kg
łącznie 59,7 kg
Kąt ostrzału 45°-80° (w pionie)
8-12° (w poziomie, zależnie od kąta podniesienia)
Szybkostrzelność 10 strz./min
Obsługa 3 osoby

Brandt Mle 27/31 - podstawowy francuski moździerz piechoty z lat międzywojennych i II wojny światowej, który ustanowił wzór kopiowany przez wiele państw świata.

Pierwszym nowoczesnym moździerzem piechoty był brytyjski moździerz Stokesa z czasów I wojny światowej. Była to jednak bardzo prosta konstrukcja, której podstawową wadą była niska donośność i celność pocisków. Po wojnie, Edgar Brandt przekonstruował tę broń, utrzymując jej podstawowy układ i możność rozłożenia na trzy elementy (lufa, płyty oporowa i dwójnóg). Zmiany dotyczyły głównie dwójnogu, dzięki któremu moździerz można było łatwo ustawić na dowolnym terenie[1] (moździerz Stokesa wymagał wkopania płyty oporowej pod odpowiednim kątem[2], a wczesne modele były wrażliwe na uszkodzenia dwójnogów, jeśli źle je rozstawiono[3]). Drugą zmianą były dopracowanie aerodynamicznie opływowego pocisku, który znacząco zwiększył zasięg rażenia, zwiększając też ładunek wybuchowy[1].

Moździerz został przyjęty na wyposażenie armii francuskiej w 1927 (modele 1927), a po wprowadzeniu poprawek oznaczenie zmieniono na Modele 1927/31. Broń strzelała pociskami burzącymi zwykłymi o wadze 3,25kg i ciężkimi (6,9 kg)[1]. Po klęsce Francji w 1940, zdobytą broń używali Niemcy pod nazwą 8,1 cm GrW 278 (f) lub 278/l (f)[4].

Moździerz wyznaczył nowy standard, a większość głównych armii świata wprowadziło na wyposażenie bronie pochodne (systemu "Stokesa-Brandta"), wiele z nich w tym samym kalibrze (lecz także 60, 107 lub 120 mm). Moździerze takie są podstawową bronią wsparcia piechoty do dnia dzisiejszego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

81 mm moździerze "Stokesa-Brandta" z czasów II w.św.:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War. London: Barnes & Noble Books, 1998, s. 202. ISBN 0-7607-1022-8.
  2. Part Four, Howitzer Company. 3-inch Trench Mortar. W: Basic Field Manual. T. Volume III: Basic Weapons. United States War Department,, 1932.
  3. Anthony Saunders: Weapons of the Trench War, 1914-1918. Phoenix Mill: Sutton Publishing, 2000, s. 127. ISBN 978-0750925051.
  4. John Norris: Infantry Mortars of World War II. Oxford: Osprey Publishing, 2002, s. 20. ISBN 978-1841764146.