Moździerz przeciwlotniczy 70 mm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Moździerz przeciwlotniczy
Schemat działania

Moździerz przeciwlotniczy 70 mmjapoński moździerz z okresu II wojny światowej zaprojektowany jako broń piechoty do zwalczania nisko lecących samolotów, używany także przeciwko celom naziemnym.

Broń miała bardzo prostą konstrukcję. Składała się tylko z drewnianego kloca, do którego przymocowana była lufa moździerzowa, na spodzie kloca znajdował się długi szpikulec do wbicia w ziemię. Broń nie miała żadnych instrumentów celowniczych.

Pocisk moździerza składał się z 7 niewielkich (17 mm x 127 mm) ładunków wybuchowych z przyczepionymi do nich spadochronami. Po wystrzeleniu pocisk wzbijał się na wysokość ok. 600 m i po osiągnięciu szczytu trajektorii lotu z jego wnętrza wypadały "miny powietrzne", które powoli opadały na spadochronach w dół.

Moździerz mógł być także używany przeciwko piechocie nieprzyjaciela jako prymitywna forma bomby kasetowej. W obu zastosowaniach skuteczność moździerza była bardzo niska, co było spowodowane bardzo prymitywną konstrukcją i brakiem jakiegokolwiek celownika oraz niewielkimi ładunkami wybuchowymi w jego pociskach.

Produkowano także wersję o kalibrze 80 mm.