120 mm moździerz wz. 1943

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Moździerz wz. 1943)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Moździerz wz. 1943
Moździerz wz. 1943
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Rodzaj moździerz
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 120 mm
Długość lufy 1800 mm
Donośność 5700
Masa 282 kg
Kąt ostrzału +45° do +80° (w pionie)
45° (w poziomie)
Szybkostrzelność 15 strz./min (bez poprawiania celowania)
15 strz./min (z poprawianiem celowania)
Obsługa 3 osoby
Czas przejścia w położenie bojowe od 1 min. do 3 min.
Szybkość marszowa 35 km/h (po szosie)
18 km/h (droga gruntowa)

Moździerz wz. 1943radziecki moździerz kalibru 120 mm.

Moździerz wz.1943 to zmodernizowana wersja moździerza wz.1941 bazująca na pierwszej wersji wz.1938. Znajdował się na uzbrojeniu pododdziałów moździerzy jednostek piechoty i zmechanizowanych jako środek wsparcia ogniowego na szczeblu pułku.

Moździerz wz.1943 to broń ręczna ładowana od strony wylotowej pociskiem o masie od 15 do 17,5 kg (w czasie II wojny światowej o masie do 15,6kg). Do strzelania stosowano pociski odłamkowo-burzące OF-843, OF-843A oraz dymne D-843A.

Moździerz składa się z trzech części głównych; lufy, podpory pod lufę (dwójnóg) i płyty oporowej. Holowany na podwoziu dwukołowym.

Broń ta w czasie II wojny światowej uznawana była za najdoskonalszą tego typu konstrukcję na świecie[1]. W okresie powojennym była również na uzbrojeniu Wojska Polskiego. Do chwili obecnej pozostaje na uzbrojeniu wielu państw.

Wersją rozwojową moździerza wz. 1943 był moździerz 2B11 opracowany w połowie lat 50-tych XX w.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ian Hogg, Artyleria dwudziestego wieku, Warszawa 2001
  2. Jerzy Kajetanowicz, Polskie wojska lądowe w latach 1945-1960, Toruń 2004
  3. T. J. O'Malley, Artyleria, Warszawa 2000