Moczenie nocne
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Moczenie nocne (łac. enuresis nocturna) – zjawisko polegające na niekontrolowanym oddawaniu moczu, w ciągu dnia lub podczas snu, po 3. roku życia. Jest to problem popularny w wieku dziecięcym i w większości przypadków problem ten znika sam do 5. roku życia – w przeciwnym wypadku najlepszym okresem do podjęcia leczenia jest wiek 5-6 lat.[potrzebne źródło] Może towarzyszyć wadom rozwojowym dróg moczowych, rozszczepowi rdzenia kręgowego, czasem przewlekłej niewydolności nerek, może mieś też tło psychogenne.
Nieleczone zjawisko może spowodować powiększanie się choroby i problemy psychiczne.
Spis treści |
Epidemiologia [edytuj]
Według DSM-IV rozpowszechnienie moczenia nocnego wynosi 7% u chłopców i 3% u dziewczynek w wieku 5 lat.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Adam Bilikiewicz, Stanisław Pużyński, Jacek Wciórka, Janusz Rybakowski: Psychiatria.. T. 2. Wrocław: Urban & Parner, 2003, s. 687. ISBN 83-87944-72-6.
- Andrzej Szczeklik: Choroby wewnętrzne: podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM. T. 2. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1237. ISBN 83-7430-069-8.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- dr Elżbieta Wierzchowska, Moczenie u dzieci, Medycyna Praktyczna [dostęp: 18.01.2013]