Model Bertranda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Model Bertranda – popularny model konkurencji niedoskonałej. Po raz pierwszy został zaproponowany w 1883 roku przez francuskiego ekonomistę Josepha Louisa François Bertranda. Zgodnie z założeniami modelu każde z przedsiębiorstw w oligopolu wybiera poziom swojej ceny, dążąc do maksymalizacji zysku i przyjmując ceny ustalone przez konkurentów za dane. Zakłada się również, że produkowane przez wszystkie firmy dobra są identyczne. Od modelu Cournota różni się głównie tym, że firmy decydują nie o wielkości produkcji, lecz zamiast tego o poziomie cen swoich produktów.

W równowadze cena równa jest kosztowi krańcowemu, a łączna wielkość produkcji jest taka sama jak w przypadku konkurencji doskonałej.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • J. Bertrand Théorie mathématique de la richesse sociale, Journal des savants, 1883.