Modern Talking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Modern Talking.svg
Moderntalking.jpg
Rok założenia 1984
Rok rozwiązania 2003
Pochodzenie  Niemcy
Gatunek Pop[1][2],
Synth pop[2],
Eurodance[2],
Euro disco[2],
Dance[2],
Nowa fala[2]
Aktywność 1984-1987
1998-2003
Wytwórnia płytowa BMG, Hansa International
Powiązania Eric Singleton
Ostatni skład
Thomas Anders
Dieter Bohlen
Współpracownicy
Luis Rodriguez, Birger Corleis, Rolf Köhler, Michael Scholz, Detlef Wiedeke, Eric Singleton
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dieter Bohlen (2006)
Thomas Anders (2007)

Modern Talkingduet dance'owo-popowy pochodzący z Niemiec, który zyskał popularność w latach 80. Zespół stworzył wiele przebojów znajdujących się w latach osiemdziesiątych na szczytach list przebojów, niekiedy nawet kilka miesięcy. Najpopularniejszymi hitami duetu są: "You're My Heart, You're My Soul", "Cheri Cheri Lady", "Brother Louie", "You Can Win If You Want", "Geronimo's Cadillac" czy "Atlantis Is Calling (S.O.S. for Love)". Zespół działał w latach 1984-87. Po 11 latach, w 1998 zdecydowali się powrócić na scenę. Wtedy duet zmienił gatunek granej muzyki z euro disco na eurodance. Wydali wówczas nowe wersje sławnych przebojów, np. "You're My Heart, You're My Soul '98", czy "Brother Louie '98". Do 2003 roku zespół co roku wydawał nowe płyty z premierowym materiałem. Zakończenie działalności Modern Talking nastąpiło 21 czerwca 2003 podczas pożegnalnego koncertu w Berlinie.

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • ważniejsi współpracownicy:[3]
    • Luis Rodriguez - współproducent (1984-1987, 1998-2001)
    • Rolf Köhler - chórzysta (1984-1987, 1998-2000)
    • Michael Scholz - chórzysta (1984-1987, 1998-2000)
    • Detlef Wiedeke - chórzysta (1984-1987, 1998-2000)
    • Birger Corleis - chórzysta (1984-1987)

W latach 80. zespół nie koncertował, zaś po 1998 roku utworzony został stały koncertowy skład, który towarzyszył Bohlenowi i Andersowi podczas występów na żywo. Większość jego członków koncertuje obecnie z Thomasem Andersem jako Modern Talking Band[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Modern Talking powstał w 1984, założony przez producenta i kompozytora, Dietera Günthera Bohlena. Po długich poszukiwaniach wokalisty wybrał on Bernda Weidunga, który przyjął pseudonim Thomas Anders. Już pierwszy singel You're My Heart, You're My Soul (wydany 29 października 1984) stał się wielkim przebojem. Również kolejne single były wielkimi hitami – nie tylko w Niemczech, ale także w całej Europie i Japonii. Do 1987 duet sprzedał 60 milionów płyt.

Jesienią 1987 zespół zawiesił działalność. Głównym powodem była ówczesna żona Thomasa, Nora Balling, która wtrącała się w sprawy zespołu i skutecznie dezorganizowała jego działalność[5]. Dieter Bohlen założył własny zespół Blue System i nagrał z nim 13 płyt, komponował także m.in. dla Bonnie Tyler, C. C. Catch i Chrisa Normana z grupy Smokie. Również Thomas Anders wydawał kolejne płyty, jednak bez większego sukcesu.

W 1998 zespół reaktywował się po 11 letniej przerwie , wydając płytę Back For Good (zawierającą nowe wersje największych przebojów, oraz cztery premierowe nagrania), która rozeszła się w nakładzie ponad 10 mln egzemplarzy. Kolejne płyty odniosły również spory sukces. W 2003 stosunki między członkami zespołu uległy pogorszeniu, co ostatecznie doprowadziło do rozpadu grupy. Głównym tłem nieporozumień były kwestie podziału zysków z koncertów, na których Anders występował samodzielnie oraz zaangażowanie się Bohlena w niemiecką edycję programu Idol (Deutschland sucht den Superstar). Pożegnalny koncert odbył się 21 czerwca 2003 w parku Wuhlheide w Berlinie.

W latach 1998 – 2001 w singlowych utworach zespołu gościnnie pojawiał się raper Eric Singleton. Jego partie zastępowały wokalne zwrotki wykonywane oryginalnie przez Thomasa Andersa. Raper ten występował również w teledyskach oraz pojawił się na tylnej okładce singla China In Her Eyes.

Obecnie Thomas Anders kontynuuje karierę solową, od momentu ponownego rozpadu Modern Talking wydał cztery płyty. Wraz z z Uwe Fahrenkrogiem zaangażował się też w projekt muzyczny Anders | Fahrenkrog, w ramach którego wydał płytę i zagrał kilka koncertów. Największym komercyjnym sukcesem Andersa jest wydany w Rosji album Strong, który na tamtejszym rynku doczekał się statusu platynowej płyty[6]. Wokalista często występuje w Polsce, był m.in. gwiazdą Sopot Festival 2008 oraz Festiwalu Muzyki Tanecznej w Ostródzie[7], a także dawał samodzielne koncerty w wielu miastach naszego kraju.

Dieter Bohlen pracuje obecnie w niemieckiej wersji Idola oraz Mam Talent jako juror. Zajmuję się również komponowaniem i produkcją płyt dla innych wykonawców. W 2006 roku wznowił działalność solową wydając album ze ścieżką dźwiękową do autobiograficznego filmu rysunkowego. Kilkukrotnie koncertował w Rosji z repertuarem Modern Talking i Blue System.

Zespół sprzedał 160 mln płyt na całym świecie[8].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

  • Lucky Guy (1984 )
  • You're My Heart, You're My Soul (1984 i 1985, 3 wersje: dwie z 1984 oraz jedna z 1985)
  • You Can Win If You Want (1985)
  • There's Too Much Blue In Missing You (1985)
  • Cheri Cheri Lady (1985)
  • Heaven Will Know (1985)
  • Brother Louie (1986)
  • Atlantis Is Calling (S.O.S. For Love) (1986)
  • Keep Love Alive (1986)
  • Geronimo's Cadillac (1986)
  • Give Me Peace On Earth (1986)
  • Jet Airliner (1987)
  • In 100 Years (1987)
  • You're My Heart, You're My Soul (1998, dwie wersje: Rap Version i Vocal Version)
  • Brother Louie (1998, trzy wersje: dwie Rap Version oraz jedna Vocal Version)
  • I Will Folow You (1998) (wyłącznie na potrzeby dokumentu telewizji ZDF i VIVA)
  • You Are Not Alone (1999)
  • Sexy Sexy Lover (1999)
  • China In Her Eyes (2000)
  • Don't Take Away My Heart (2000, dwie wersje: Rap Version i Vocal Version)
  • Win The Race (2001)
  • Last Exit To Brooklyn (2001, dwie wersje: Rap Version i Vocal Version)
  • Ready For The Victory (2002)
  • Juliet (2002)
  • TV Makes The Superstar (2003)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]