Modrzew dahurski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Modrzew dahurski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Rząd | sosnowce |
| Rodzina | sosnowate |
| Podrodzina | modrzewiowe |
| Rodzaj | modrzew |
| Gatunek | modrzew dahurski |
| Nazwa systematyczna | |
| Larix gmelinii (Rupr.) Kuzen. | |
| Kategoria zagrożenia | |
|
|
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Modrzew dahurski (Larix gmelinii (Ruprecht) Kuzeneva, 1920) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindley). Występuje głównie w centralnej i wschodniej Syberii, a także w północno-zachodnich Chinach i Mongolii.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina drzewiasta, wysokości do 30 m, sporadycznie dorasta do 40 m, w naturze zwykle osiąga kilkanaście metrów wysokości.
- Pień
- Pojedynczy, szarobrązowy. Gałęzie żółtobrązowe, lekko opadające ku dołowi.
- Liście
- Szpilkowate, jasnozielone, osadzone skrętolegle na krótkopędach, zebrane w pęczki po kilkanaście do kilkudziesięciu sztuk.
- Szyszki
- Szyszki żeńskie małe, wielkości 2,5 cm, początkowo koloru różowego, stojące pionowo, dojrzewając brązowieją. Szyszki męskie - niepozorne.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednopienna. Liście opadające na zimę. Szyszki żeńskie mogą pozostawać na drzewie kilka lat.
Jest to najbardziej wysunięty na północ gatunek modrzewia, główny składnik tajgi świetlistej. Wytrzymuje mrozy do -70 °C.
Zmienność [edytuj]
Modrzew dahurski jest rośliną zmienną i posiada następujące odmiany:
- typową (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. gmelinii (Rupr.) Kuzeneva),
- japońską (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. japonica (Maximowicz ex Regel) Pilg. 1926),
- ussuryjską (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. olgensis (Henry) Ostenf. & Syrach, 1930),
- Ruprechta (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. principis-rupprechtii (Mayr.) Pilg. 1926).
- koreańską (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. koreana Nakai et Tozawa & Nakai, 1929),
- rozesłaną (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. prostrata Regel, 1871).
Zastosowanie [edytuj]
Roślina ozdobna, uprawiana w ogrodach i parkach. Ma takie same wymagania jak modrzew eurojapoński, znosi jednak półcień i jest najbardziej mrozoodporny.
Szkodniki [edytuj]
W zasadzie odporny, ale w cieplejszym klimacie może być atakowany przez ochojniki.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - PINACEAE. 2001–.
- ↑ Aljos Farjon: A natural history of conifers. Portland: Timbers Press, 2005, s. 287. ISBN 9780881928693.
- ↑ Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 12 czerwca 2009].
