Modrzew dahurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Modrzew dahurski
Larix gmelinii1.jpg
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Podrodzina modrzewiowe
Rodzaj modrzew
Gatunek modrzew dahurski
Nazwa systematyczna
Larix gmelinii (Rupr.) Kuzen.
Kategoria zagrożenia
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Modrzew dahurski (Larix gmelinii (Ruprecht) Kuzeneva, 1920) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindley). Występuje głównie w centralnej i wschodniej Syberii, a także w północno-zachodnich Chinach i Mongolii.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina drzewiasta, wysokości do 30 m, sporadycznie dorasta do 40 m, w naturze zwykle osiąga kilkanaście metrów wysokości.
Pień
Pojedynczy, szarobrązowy. Gałęzie żółtobrązowe, lekko opadające ku dołowi.
Liście
Szpilkowate, jasnozielone, osadzone skrętolegle na krótkopędach, zebrane w pęczki po kilkanaście do kilkudziesięciu sztuk.
Szyszka żeńska
Szyszki
Szyszki żeńskie małe, wielkości 2,5 cm, początkowo koloru różowego, stojące pionowo, dojrzewając brązowieją. Szyszki męskie - niepozorne.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednopienna. Liście opadające na zimę. Szyszki żeńskie mogą pozostawać na drzewie kilka lat.

Jest to najbardziej wysunięty na północ gatunek modrzewia, główny składnik tajgi świetlistej. Wytrzymuje mrozy do -70 °C.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Modrzew dahurski jest rośliną zmienną i posiada następujące odmiany:

  • typową (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. gmelinii (Rupr.) Kuzeneva),
  • japońską (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. japonica (Maximowicz ex Regel) Pilg. 1926),
  • ussuryjską (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. olgensis (Henry) Ostenf. & Syrach, 1930),
  • Ruprechta (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. principis-rupprechtii (Mayr.) Pilg. 1926).
  • koreańską (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. koreana Nakai et Tozawa & Nakai, 1929),
  • rozesłaną (Larix gmelinii (Rupr.) Kuzeneva var. prostrata Regel, 1871).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna, uprawiana w ogrodach i parkach. Ma takie same wymagania jak modrzew eurojapoński, znosi jednak półcień i jest najbardziej mrozoodporny. Na Syberii żywicę tego gatunku (i modrzewia syberyjskiego) pozyskuje się w celu żucia (сера байкальская, жевательная смолка) i wg producentów ma ona własności oczyszczające i dezynfekujące jamę ustną [4] [5] [6]

Szkodniki[edytuj | edytuj kod]

W zasadzie odporny, ale w cieplejszym klimacie może być atakowany przez ochojniki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - PINACEAE. 2001–.
  2. Aljos Farjon: A natural history of conifers. Portland: Timbers Press, 2005, s. 287. ISBN 9780881928693.
  3. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 12 czerwca 2009].
  4. [1]
  5. [2]
  6. [3]