Modrzew syberyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Modrzew syberyjski
Modrzew syberyjski jesienią
Modrzew syberyjski jesienią
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny naczyniowe
Gromada nagonasienne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Rodzaj modrzew
Gatunek modrzew syberyjski
Nazwa systematyczna
Larix sibirica Ledeb.
Fl. altaic. 4:204. 1833
Kategoria zagrożenia
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Modrzew syberyjski (Larix sibirica Ledebour 1833, syn.: Larix decidua Mill. ssp. sibirica (Ledeb.) Domin, Larix russica (Endlicher) Sabine ex Trautvetter, Larix sukaczewii Dylis, Larix archangelica Lawson, Pinus larix L. var. russica Endlicher) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindley). Występuje na Syberii oraz w Chinach i Mongolii[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Smukłostożkowy i elegancki. Drzewo wysokości do 45 metrów.
Pień
Czarnobrązowy. Gałęzie wzniesione, ale sztywne i grube.
Liście
Szpilkowate i długie, osadzone na krótkopędach, w pęczki liczące od kilkunastu, do kilkudziesięciu sztuk. Opadające na zimę.
Kwiaty
Żeńskie – okazałe, męskie – niepozorne, otwierające się przed lub w czasie rozwoju liści. Roślina jednopienna.
Szyszki
Duże, brązowe i jajowate z małą liczbą łusek, mogące pozostawać na drzewie przez kilka lat.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Występuje w wyższych położeniach górskich (500-3500 m n.p.m.) i tajdze. Odporny, choć w cieplejszym klimacie może być atakowany przez ochojnika, w wilgotnych miejscach przez raka modrzewiowego.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Próby introdukowania tego modrzewia w Europie, w tym w Polsce nie powiodły się. Jednak może być uprawiany z powodzeniem w zimniejszych rejonach Polski. Na Syberii żywicę tego gatunku (i modrzewia dahurskiego) pozyskuje się w celu żucia (сера байкальская, жевательная смолка) i wg producentów ma ona własności oczyszczające i dezynfekujące jamę ustną [3] [4] [5]. Modrzew syberyjski ma podwyższone parametry wytrzymałościowe, dodatkowo z uwagi na dużą gęstość (gatunek wąskosłoisty) nie chłonie wilgoci oraz wody co sprawia, że jeszcze lepiej znosi trudne warunki atmosferyczne i jest powszechnie używany do budowy profili elewacyjnych[6].

Przypisy