Modrzewnica zwyczajna
| Modrzewnica zwyczajna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rząd | wrzosowce |
| Rodzaj | modrzewnica |
| Gatunek | modrzewnica zwyczajna |
| Nazwa systematyczna | |
| Andromeda polifolia L. Sp. pl. 1:393. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Modrzewnica zwyczajna, modrzewnica północna (Andromeda polifolia L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wrzosowatych.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Jej zasięg obejmuje Europę (z wyjątkiem części południowej) oraz część Azji (część Syberii i Mongolia)[2]. W Polsce jest dość pospolita na niżu, ale brak jej na Kujawach, w północno-zachodniej części Niziny Mazowieckiej, na Nizinie Śląskiej i wschodniej części Pojezierza Wielkopolskiego. W Karpatach jest rzadka. Liczniej występuje tylko na Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej (jest tutaj dużo torfowisk), poza tym na pojedynczych stanowiskach na Działach Orawskich, Pogórzu Śląskim, Dynowskim i w Bieszczadach. Z Tatr podana z dwóch stanowisk: Toporowy Staw Wyżni i z młaki pomiędzy Waksmundzką Polaną a Psią Trawką[3].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Wzniesiona krzewinka o wysokości 20-40 cm.
- Liście
- Zimozielone, skórzaste, równowąskolancetowate o podwiniętych brzegach. Mają długość do 5 cm i szerokość do 5 mm. Na górnej stronie ciemnozielone, spodem sinobiałe.
- Kwiaty
- Zebrane w baldachogrona liczące 2-8 kwiatów na szczycie łodygi. Pojedyncze kwiaty mają długość 4-7 mm. Kielich złożony z 5 działek, znacznie mniejszych (ok. 4-krotnie) od korony. Korona 5-krotna, dzbaneczkowata o zrosłych, różowych lub białych płatkach. Nietrwała, opada po przekwitnięciu. Słupek jeden, górny, z długą grubą szyjką i grubą zalążnią. Pylniki na szczycie posiadają szczeciniaste wyrostki.
- Owoc
- Torebka składająca się z 5 komór.
Biologia i ekologia [edytuj]
- Podobnie, jak inne gatunki z rodziny wrzosowatych żyje w symbiozie z określonym gatunkiem grzyba. Strzępki grzybni przerastają całą roślinę, aż do okrywy nasion. Kwitnie od czerwca do lipca, jest owadopylna, zapylana jest przez owady o długich narządach gębowych. Roślina trująca. Trujące są liście i młode gałązki.
- Występuje na torfowiskach wysokich, mszarach w obrębie torfowisk przejściowych, w borach bagiennych. Chamefit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Sphagnetalia magellanici[4].
Zastosowanie [edytuj]
Czasami jest uprawiana jako roślina ozdobna. Jest w pełni mrozoodporna (strefy mrozoodporności 2-9)[5]). Najlepiej rośnie na kwaśnej glebie (z dodatkiem torfu kwaśnego), na zacienionym stanowisku. Szczególnie nadaje się do ogródków skalnych. Rozmnaża się z nasion lub sadzonek pędowych. Oprócz typowej formy w uprawie są bardziej ozdobne kultywary, np. 'Compacta' o szarych liściach, różowych kwiatach i bardziej zwartym pokroju[5].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-13].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ 5,0 5,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
Bibliografia [edytuj]
- Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
