Mofeta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mofeta – rodzaj ekshalacji wulkanicznych, chłodny wyziew (o temperaturze poniżej 100 °C), zawierający głównie dwutlenek węgla, bez większej obfitości pary wodnej. Także otwór, z którego wydobywają się te ekshalacje.
W Polsce zjawisko można zaobserwować w okolicach Szczawnika, Tylicza i Złockiego (Beskid Sądecki)[1]. Największą w Polsce i najbardziej wydajną jest Mofeta w Jastrzębiku uznana za pomnik przyrody nieożywionej[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Bogdan Mościcki: Beskid Sądecki i Małe Pieniny. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2007. ISBN 978-83-89188-65-6.
- ↑ Na podstawie tablic informacyjnych zamontowanych przy Mofecie w Jastrzębiku.