Mohamed Ghannouchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mohamed Ghannouchi
محمد الغنوشي
Mohamed Ghannouchi.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1941
Susa
Tunezja Pełniący Obowiązki Prezydenta Tunezji
Przynależność polityczna Zgromadzenie Demokratyczno-Konstytucyjne
Okres urzędowania od 14 stycznia 2011
do 15 stycznia 2011
Poprzednik Zin Al-Abidin Ben Ali
Następca Fouad Mebazaâ (p.o.)
Tunezja 10. Premier Tunezji
Przynależność polityczna Zgromadzenie Demokratyczno-Konstytucyjne
Okres urzędowania od 17 listopada 1999
do 27 lutego 2011
Poprzednik Hamed Karoui
Następca Bedżi Caid Essebsi

Mohamed Ghannouchi (ur. 18 sierpnia 1941 w Susie) − tunezyjski polityk, minister kontaktów i inwestycji międzynarodowych w latach 1992-1999, premier Tunezji od 17 listopada 1999 do 27 lutego 2011. Pełniący obowiązki prezydenta od 14 do 15 stycznia 2011. Członek Zgromadzenia Demokratyczno-Konstytucyjnego.

14 stycznia 2011 prezydent Tunezji Zin Al-Abidin Ben Ali zdymisjonował premiera Ghannouchiego, po ponad 11 latach zajmowania stanowiska szefa rządu. Było to reakcją na masowe protesty społeczne, jakie wybuchły w Tunezji w grudniu 2010 i trwały przez cały kolejny miesiąc[1]. Jednak jeszcze tego samego dnia Ben Ali uciekł z kraju, a premier Ghannouchi ogłosił przejęcie obowiązków szefa państwa, oznajmiając, że prezydent jest czasowo niezdolny do pełnienia swoich obowiązków[2]. 15 stycznia 2011 Rada Konstytucyjna stwierdziła trwałe opróżnienie urzędu prezydenta, a jego obowiązki zgodnie z konstytucją przejął przewodniczący parlamentu Fouad Mebazaâ[3]. 17 stycznia stanął na czele nowo utworzonego rządu zgody narodowej, w którym znalazła się znaczna większość dotychczasowych ministrów. Pod naciskiem wciąż trwających demonstracji 27 stycznia usunął najbardziej skompromitowanych współpracowników byłego prezydenta. i zapowiedział przeprowadzenie w ciągu pół roku wolnych wyborów. Zmiany nie zakończyły demonstracji i 27 lutego Ghannouchi podał się do dymisji[4]. Tego samego dnia jego następcą został mianowany Bedżi Caid Essebsi.

 Osobny artykuł: Rewolucja w Tunezji.

Przypisy