Mokowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mokowo
Kościół pw. Świętej Trójcy
Kościół pw. Świętej Trójcy
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat lipnowski
Gmina Dobrzyń nad Wisłą
Liczba ludności (2007) 260
Strefa numeracyjna (+48) 54
Kod pocztowy 87-607
Tablice rejestracyjne CLI
SIMC 0862397
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Mokowo
Mokowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mokowo
Mokowo
Ziemia 52°41′35,4″N 19°20′49,1″E/52,693167 19,346972Na mapach: 52°41′35,4″N 19°20′49,1″E/52,693167 19,346972
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mokowowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

We wsi znajduje się parafia pw. św. Marii Magdaleny[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Grodzisko pierścieniowate średniowieczne, pocz. XIII - XVI w. Położone około 350 m. na wschód od kościoła parafialnego. Usytuowane na wzniesieniu w terenie bagiennym, na zachodnim brzegu jeziora Chalińskiego.

Podstawa zbliżona do koła o wymiarach 77 x 86 m, z majdanem 30 x 38 m. Początkowo gród książęcy, następnie braci chrystusowych Dobrzyńców, a z ich darowizny w 1233 r. prepozytora dobrzyńskiego, ponownie książęcy od 1235 do 1304 r., potem w rękach właścicieli wsi Makowskich i Chudzewskich herbu Pobóg. Materiał ruchomy: węgle drzewne, ułamki ceramiki naczyniowej z połowy XIII do pocz. XVI w. Kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Trójcy (parafia wzmiankowana w 1401 r.). Wzniesiony w latach 1936-38 przez ks. B.Pszczólkowskiego, w miejsce spalonego w 1915 r., drewnianego z 1699 r.

Murowany z cegły, otynkowany wewnątrz. Korpus główny na rzucie krzyża z niższymi po bokach w osi skrajnej dwoma prostokątami i nieco niższymi od nawy dobudówkami. Od frontu szczyt dwu schodkowy z trójkątnymi szczycikami, zwieńczony kamiennym krzyżem. Dach siodłowy z latarnią przy prezbiterium, nakrytą hełmem z sygnaturką i zwieńczoną metalowym krzyżem.

Wystrój wnętrza i wyposażenie niejednolite stylowo. W ołtarzu głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem przywieziony z Wołynia. Malowany na desce, zapewne z XVI/XVII w., w sukienkach metalowych, regencyjnych z ok. 1730 r. Na obrazie zapis melodyczny, pod którym minuskułą renesansową staropolski tekst pieśni Bogurodzica:

Bogu rodzica dziewicza bogem slawiena [Maria] syna gospodzina matka slawena Maria Niszczi nam sposczi nam [Kyrieleyson] Twego dziela zbawiciela Bozicze Kyrieleyson Wsnisz glosu Napelni mysli człowiecze Wslisz modlitwe josz nosimy To dacz racz jegosz prosimy a na swiecze sbożny pobyt po swecze rajski przebyt kyrieleyson.

Monstrancja regencyjna, przypuszczalnie przywieziona z Wołynia, (przez księdza Stanisława Sikorskiego) o czym świadczy częściowo zalana ołowiem inskrypcja fundacyjna: R. p. 1731 Janik Mon[ch]i[l]ien - dalej nieczytelna, na końcu dodano: Mokowa. Na cmentarzu przykościelnym kostnica z 1 połowy XIX w. Drewniana, konstrukcji słupowo - ramowej, oszalowana. Czworoboczna, nakryta dachem namiotowym (rozebrana w latach 90). Dzwonnica z 1938 r. Murowana z cegły. W niej trzy nowe dzwony z lat 1946-54.

Przypisy