Monadyczna algebra Boole'a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Monadyczna algebra Boole'aalgebra Boole'a z dodatkowym działaniem jednoargumentowym \exists, które spełnia pewne warunki naśladujące własności kwantyfikatora egzystencjalnego.

Spis treści

[edytuj] Definicja

Monadyczna algebra Boole'a to struktura algebraiczna \mathbb B = (B, \lor, \land, 0, 1, ', \exists) taka, że:

  • (B, \lor, \land, 0, 1, ') jest algebrą Boole'a,
  • funkcja \exists\colon B \to B spełnia następujące warunki dla wszystkich p, q\in B:
  1. \exists 0 = 0
  2. p \leqslant \exists p
  3.  \exists(p \land \exists q) = (\exists p) \land (\exists q)

Pojęcie monadycznych algebr Boole'a pierwszy wprowadził Paul Halmos. Według niego motywacją do badań tych algebr było pragnienie lepszego rozumienia pewnych aspektów logiki matematycznej.

[edytuj] Elementy domknięte

Operacja \exists jest idempotentna: dla każdego p \in B zachodzi \exists\exists p = \exists p, ponieważ \exists\exists p = \exists(\exists p \land \exists p) = \exists\exists p \land \exists p = \exists p.

Elementy p spełniające \exists p = p (innymi słowy wartości funkcji \exists) nazywa się elementami domkniętymi. Zbiór elementów domkniętych jest podalgebrą Boole'a algebry \mathbb B.

Zbiór elementów domkniętych zawiera pełną informację o funkcji \exists, dlatego możliwe jest jej odtworzenie na podstawie tego zbioru: niech Z = \left\lbrace \exists q\colon q \in B\right\rbrace, wtedy \exists p = \min \left\lbrace q \in Z\colon p \leqslant q\right\rbrace.

[edytuj] Przykłady

[edytuj] p = 1

Niech \mathbb B będzie algebrą Boole'a. Funkcja \exists\colon B \to B zdefiniowana wzorem

\exists p = 1 dla każdego p \in B\setminus \lbrace 0\rbrace

umożliwia określenie monadycznej algebry Boole'a (\mathbb B, \exists).

[edytuj] p = p

Niech \mathbb B będzie algebrą Boole'a. Funkcja \exists\colon B \to B zdana wzorem

\exists p = p dla każdego p\in B

tworzy wraz \mathbb B monadyczną algebrę Boole'a (\mathbb B, \exists).

[edytuj] Funkcyjne monadyczne algebry Boole'a

Niech C będzie zupełną algebrą Boole'a i niech I będzie dowolnym zbiorem niepustym. Rodzina C^I wszystkich funkcji p\colon I \to C z działaniami określonymi punktowo jest również zupełną algebrą Boole'a.

Dla każdego p\in C^I istnieje p^\ast = \sup \left\lbrace p(i)\colon i \in I\right\rbrace. Niech \exists p oznacza funkcję stałą o wartości p^\ast. Wtedy C^I z powyższym działaniem \exists jest zupełną monadyczną algebrą Boole'a.

Uogólnienie 
Niech C będzie dowolną algebrą Boole'a, a I dowolnym zbiorem niepustym. Niech B będzie podzbiorem zbioru C^I wszystkich funkcji p takim, że spełnione są następujące warunki:
  • B (z działaniami określonymi punktowo) jest algebrą Boole'a (w szczególności funkcje stałe 0 i 1 należą do B);
  • dla każdej funkcji p \in B istnieje kres górny zbioru \left\lbrace p(i)\colon i \in I \right\rbrace;
  • jeśli p \in C i p^\ast = \sup \left\lbrace p(i)\colon i\in I \right\rbrace, to również funkcja stała o wartości p^\ast należy do zbioru C. Funkcję tę oznacza się \exists p.
Wówczas (C, \exists) jest monadyczną algebrą Boole'a. Takie monadyczne algebry Boole'a nazywa się funkcyjnymi monadycznymi algebrami Boole'a (określonymi na I o wartościach w zbiorze C).

[edytuj] Twierdzenie Halmosa o reprezentacji monadycznych algebr Boole'a

Paul Halmos udowodnił, że każda monadyczna algebra Boole'a jest izomorficzna z funkcyjną monadyczną algebrą Boole'a.

[edytuj] Źródła

  • Paul Halmos, Algebraic Logic. Chelsea Publishing Co., New York 1962.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach