Monarchia
| Ten artykuł od 2012-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Monarchia (gr. μοναρχία, monarchia – jedynowładztwo) – ustrój polityczny lub forma rządów, gdzie niewybieraną w sposób republikański głową państwa jest jedna osoba, nazywana monarchą. Obecnie monarcha sprawuje władzę zazwyczaj dożywotnio (z wyjątkiem Andory, Malezji oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich). Jego funkcja jest często dziedziczna (z wyjątkiem monarchii elekcyjnych) i zwykle jego stanowisko jest nieusuwalne. Obecnie w wielu państwach monarcha pełni jedynie funkcje reprezentacyjne i nie kieruje polityką.
Spis treści |
Historia ustroju [edytuj]
W pierwszych wspólnotach plemiennych nie istniała hierarchia, która (wśród ludów europejskich) pojawiła się pod koniec demokracji wojennej, a na Bliskim Wschodzie przed powstaniem pierwszych cywilizacji.
W początkach starożytności monarcha zyskał praktycznie nieograniczoną władzę (w ustroju despotycznym), w niektórych krajach był uznawany za boga lub półboga (faraon, august), niekiedy miał pozostawać w łączności z bóstwami.
W średniowieczu powstały nowe, feudalne formy monarchii: patrymonialna oraz stanowa. Uzasadnieniem władzy monarchów było jej pochodzenie od Boga, stąd ich pozycja była teoretycznie niepodważalna. Byli suzerenami, jednak nie zawsze mogli wyegzekwować swą władzę i ich wpływ został ograniczony. Powstawały pierwsze parlamenty (tym samym monarchie parlamentarne).
Od XV wieku w Europie zachodniej ponownie wzrosło znaczenie monarchy, do władzy prawie nieograniczonej lub nieograniczonej, czyli absolutnej. Monarchia absolutna Ludwika XIV była wzorem dla innych monarchów Europy, szczególnie Prus, Rosji i Szwecji.
Rozwój przemysłu i handlu, wzrost pozycji burżuazji i klasy średniej, rewolucja francuska (1789-1799) doprowadziły do upadku absolutyzmu. Narodził się pogląd, że suwerenem jest społeczeństwo, które ma prawo powoływać i odwoływać sprawujących władzę.
Ta sytuacja, wsparta przez powstanie Stanów Zjednoczonych (4 lipca 1776), wymusiła ograniczenia praw monarchy. Doprowadziło to do powstania pierwszych monarchii konstytucyjnych (Francja, Rzeczpospolita Obojga Narodów), gdzie król był zwierzchnikiem administracji.
Nieco inna sytuacja miała miejsce w Anglii, a następnie w Wielkiej Brytanii. Ustrój panujący w tym kraju określa się mianem monarchii parlamentarnej.
Upadek wielu monarchii nastąpił po I wojnie światowej. Nowo powstałe państwa (Czechosłowacja, Polska itd.) wybrały ustrój republikański, w wielu krajach obalano monarchie, zastępując je republikami (Niemcy, Austro-Węgry, Turcja).
Nazwy monarchii [edytuj]
Od kręgu kulturowego oraz religii zależy nazewnictwo monarchii. Chrześcijańskie monarchie były m.in. cesarstwami, królestwami, księstwami (nazwy tworzono od tytułu przysługującego monarsze, w tym od tytułów szlacheckich) czy carstwami. Islamskie monarchie są sułtanatami, emiratami, choć również zapożyczają nazwy europejskie, np. Królestwo Maroka. W Azji funkcjonowały także nazwy chanatu i kaganatu. Na Dalekim Wschodzie najważniejszymi monarchiami były cesarstwa w Indiach, Chinach i istniejące do dziś Cesarstwo Japonii.
Sukcesja tronu [edytuj]
Zazwyczaj monarchie są dziedziczne, tzn. po śmierci władcy tron obejmuje jedno z jego dzieci. W Europie początkowo był to najstarszy syn monarchy, później dopuszczano również córki (por. Jadwiga Andegaweńska, sankcja pragmatyczna). Czasem jednak zdarzało się, że monarcha umierał bezdzietnie, wówczas władzę mogła objąć osoba spokrewniona, niebędąca zstępnym. Czasem następcę monarcha mógł wyznaczyć na podstawie czynności prawnej: testamentem lub zawierając układ o przeżycie.
Zdarzało się, że sprawa sukcesji była niejasna, gdy wiele osób jednocześnie dowodziło swoich praw do tronu. Z tego powodu wybuchały wojny, np. wojna o sukcesję austriacką, wojna o sukcesję hiszpańską oraz wojna o sukcesję polską.
Niektóre państwa były monarchiami elekcyjnymi, tzn. takimi, gdzie monarchą zostawała osoba wybrana przez elektorów. Przykładem historycznych monarchii elekcyjnych mogą być takie państwa jak Państwo Kościelne, Rzeczpospolita Obojga Narodów, Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, a obecnie Watykan.
Obecne monarchie (stan na rok 2013) [edytuj]
Obecnie istniejące formy monarchii
- królestwa – 34 (*20)
- księstwa – 3
- emiraty – 3 (w tym jedna federacja emiratów)
- sułtanaty – 2
- teokracje – 3
- cesarstwa – 1
- wielkie księstwa – 1
Państwa oznaczone gwiazdką (*) to państwa w unii personalnej ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej: "Commonwealth realms" (15), New Zealand Realm (2) i Dependencje brytyjskiej korony (3) – gdzie królową reprezentuje gubernator.
| Państwo | forma monarchii | ustrój monarchii | dynastia[1] lub monarchia elekcyjna |
tytuł monarchy | panujący | portret | od | następca tronu (imię i tytuł) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| księstwo | parlamentarna | 1. monarchia elekcyjna – z urzędu[2] 2. z urzędu[3] |
1. Współksiążę francuski[4] 2. współksiążę episkopalny[5] |
1. François Hollande[6] 2. Joan Enric Vives Sicília[7] |
2012 2003 |
z wyboru 2.z nominacji |
||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie[8] | królowa | Elżbieta II[9] | 1981 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | absolutna | Saudowie | król | Abdullah bin Abdulaziz Al Saud | 2005 | Salman ibn Abd al-Aziz as-Saud | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[10] | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | konstytucyjna | al-Chalifa | król | Hamad ibn Isa al-Chalifa | 1999 | Salman bin Hamad bin Isa Al Khalifa | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[11] | 1973 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[12] | 1966 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | parlamentarna | Saksonia-Coburg-Gotha | król | Albert II Koburg | 1993 | Filip Koburg, książę Brabancji | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[13] | 1981 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | konstytucyjna | Wangchuk | król | Jigme Khesar Namgyel Wangchuck | 2006 | – | ||
| sułtanat | absolutna | sułtan | Hassanal Bolkiah | 1967 | Al-Muhtadee Billah | |||
(Wspólnotowe Królestwo Danii) [14] |
królestwo | konstytucyjna | Glücksburgowie | królowa | Małgorzata II | 1972 | Fryderyk, hrabia Monpezat | |
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[15] | 1974 | Karol, książę Walii | ||
| księstwo Dependencja Korony brytyjskiej[16] |
parlamentarna | Windsorowie | Książę Normandii[17] | Elżbieta II[18] | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | parlamentarna | Burbonowie | król[19] | Jan Karol I | 1975 | Filip, książę Asturii | ||
(Królestwo Niderlandów)[20] |
królestwo | parlamentarna | Oranje-Nasau | król | Wilhelm Aleksander | 2013 | Katarzyna Amalia | |
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[21] | 1962 | Karol, książę Walii | ||
| cesarstwo | parlamentarna | epoka Gendai | cesarz | Akihito | 1989 | Naruhito | ||
| księstwo Dependencja Korony brytyjskiej |
parlamentarna | Windsorowie | Książę Normandii[22] | Elżbieta II[23] | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | konstytucyjna | Haszymici | król | Abd Allah II ibn Husajn | 1999 | Husajn ibn al-Abdullah | ||
| królestwo | konstytucyjna | Norodom | król | Norodom Sihamoni | 2004 | |||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[24] | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| emirat | absolutna | As-Sani | emir | Hamad ibn Chalifa as-Sani | 1995 | ksiażę Tamim ibn Hamad as-Sani | ||
| emirat | konstytucyjna | Sabah | emir | Sabah Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah | 2006 | Nawaf Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah | ||
| królestwo | konstytucyjna | Moshesh | król | Letsie III | 1996 | Lerotholi Seeiso | ||
| księstwo | konstytucyjna | Liechtensteinowie | ksiażę | Jan Adam II[25] | 1989 | Alojzy Liechtenstein (regent) | ||
| wielkie księstwo | parlamentarna | Burbonowie[26] | wielki ksiażę | Henryk | 2000 | Wilhelm | ||
| federacja sułtanatów[27] | parlamentarna | monarchia elekcyjna | Yang di-Pertuan Agong (król) | Tuanku Abdul Halim | 2011 | z wyboru | ||
| królestwo Dependencja Korony brytyjskiej |
parlamentarna | Windsorowie | Królowa, Pani Man[28] | Elżbieta II[29] | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | konstytucyjna | Alawici | król | Mohamed VI | 1999 | Mulaj Hassan | ||
| księstwo | konstytucyjna | Grimaldi | książę | Albert II | 2005 | Karolina Hanowerska | ||
| królestwo New Zealand Realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[30] | 1974 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo | parlamentarna | Glücksburgowie | król | Harald V | 1991 | Haakon Magnus Glücksburg | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[31] | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| sułtanat | absolutna | Al 'Bu Sa'id | sułtan | Kabus ibn-Said | 1970 | |||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[32] | 1974 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[33] | 1983 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[34] | 1979 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[35] | 1979 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo (sporne)[36] | konstytucyjna | monarchia elekcyjna | O le Ao o le Malo | Tupua Tamasese Tupuola Tufuga Efi | 2007 | z wyboru | ||
| królestwo | absolutna | 1.król 2.królowa-matka |
1.Mswati III 2.Ntombi[37] |
1986 | ||||
| królestwo | parlamentarna | Bernadotte | król | Karol XVI Gustaw | 1973 | Wiktoria Bernadotte, księżna Västergötland | ||
| królestwo | parlamentarna | Czakri | król | Bhumibol Adulyadej | 1946 | Maha Vajiralongkorn | ||
| królestwo | absolutna | Tupou | król | Tupou VI[38] | 2012 | Siaosi Manumataongo, Ulukalala | ||
| królestwo | parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[39] | 1978 | Karol, książę Walii | ||
| Stolica Apostolska; |
państwo kościelne | absolutna | monarchia elekcyjna; z urzędu[41] |
papież; Suwerenny Władca[42] |
Franciszek | 2013 | z wyboru | |
| królestwo | parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II | 1952 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo New Zealand Realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[44] | 1965 | Karol, książę Walii | ||
| królestwo Commonwealth realm |
parlamentarna | Windsorowie | królowa | Elżbieta II[45] | 1978 | Karol, książę Walii | ||
| państwo zakonne[46] | konstytucyjna | monarchia elekcyjna | wielki mistrz | Matthew Festing | 2008 | z wyboru | ||
| federacja emiratów |
konstytucyjna | monarchia elekcyjna (sporne)[47] |
Prezydent[48] | Chalifa ibn Zaid an-Nahajan- | 2004 | z wyboru |
Tytularna monarchia
Fidżi – Tytuł królewski "Tui Viti" tradycyjnie przysługuje od 1878 monarchom brytyjskim. Mimo że 1978 Fidżi zostało ogłoszone republiką z prezydentem na czele, Wielka Rada Wodzów Plemiennych (80 dziedzicznych fidżyjskich wodzów plemiennych) nadal honorowo uznaje królową Elżbietę II jako "Tui Viti" bez realnej władzy w Fidżi[49]. Sama królowa nie rości sobie prawa do tego tytułu pozostawiając tę kwestię decyzji obywateli Fidżi.
Monarchie w ZEA i Malezji [edytuj]
Władcy poszczególnych emiratów Zjednoczonych Emiratów Arabskich
- Szardża – Sultan III ibn Muhammad Al-Qasimi – od 1972
- Fudżajra – Hamad I ibn Muhammad asz-Szarki – od 1974
- Adżman – Humajd V ibn Raszid Al Nuaimi – od 1981
- Abu Zabi – Chalifa ibn Zaid an-Nahajan – od 2004
- Dubaj – Muhammad ibn Raszid al-Maktum – od 2006
- Umm al-Kajwajn – Saud ibn Rashid Al Mu'alla od 2009
- Ras al-Chajma – Saud ibn Sakr al-Kasimi od 2010
Władcy stanów w Malezji
- Kedah – Tuanku Abdul Halim – od 1958
- Pahang – Ahmad Szach – od 1974
- Perak – Azlan Muhji ad-Din Szach – od 1984
- Terengganu – Tuanku Mizan Zainal Abidin – od 1998 (król Malezji od 2006)
- Perlis – Tuanku Syed Sirajuddin – od 2001
- Selangor – Szaraf ad-Din Idrys Szach – od 2001
- Negeri Sembilan – Tuanku Mukhriz – od 2008
- Johor – Ibrahim Ismail – od 2010
- Kelantan – Muhammad V Faris Petra – od 2010
Monarchie plemienne [edytuj]
W kilku państwach Afryki oraz w Indonezji i na Oceanii istnieją tradycyjne monarchie plemienne nie mające charakteru państwowego.
Są to m.in.:
- Ghana: Aszanti, Dagomba (lud)
- Uganda: Ankole, Buganda, Bunyoro, Busoga, Rwenzururu, Toro
- Wallis i Futuna: Alo, Sigave, Uvea
- Nowa Zelandia: Maorysi
- Indonezja: Jogjakarta
- Republika Południowej Afryki: Zululand
Quasimonarchie [edytuj]
Współcześnie niektóre państwa rządzone metodami dyktatorskimi lub autorytarnymi mimo iż formalnie są republikami są uważane za quasi-monarchie[50]. Wynika to z faktu sukcesji władzy w obrębie jednej rodziny która stoi na czele państwa tak jak to dzieje się w dziedzicznych monarchiach. Przykłady quasi-monarchii:
Gabon W latach 1967-2009 prezydentem był Omar Bongo po jego śmierci urząd prezydenta objął jego syn Ali Bongo Ondimba
Korea Północna. Po śmierci prezydenta Kim Ir Sena w 1994, faktycznym przywódcą państwa został jego syn Kim Dzong Il. Po jego zaś śmierci w 2011 na czele państwa stanął jego syn – i wnuk Kim Ir Sena – Kim Dzong Un jako "Najwyższy Przywódca Partii, Armii i Narodu". Z tego powodu Korea Północna jest nazywana "monarchią totalitarna", mówi się też o "dynastii Kimów"[51]
Kuba. Prezydentem Kuby- formalnie głową państwa był od 1976 r. Fidel Castro. W 2008 zastąpił go na tym stanowisku jego brat Raul Castro, lecz I Sekretarzem rządzącej krajem Komunistycznej Partii Kuby był nadal formalnie Fidel Castro[52]. 18 kwietnia 2011 Fidel Castro ogłosił ostateczną rezygnację ze stanowiska przywódcy partii, przekazując je ostatecznie Raulowi[53].
Syria. W latach 1971-2000 prezydentem Syrii był Hafiz al-Assad. Po jego śmierci urząd prezydenta objął syn – Baszar al-Assad.
Gwinea Równikowa (potencjalnie). Urzędujący od 1979 r. przywódca państwa (prezydent od 1987) Teodoro Obiang Nguema Mbasogo jest poważnie chory i na sukcesora typowany jest jego syn Teodorín Nguema Obiang
Byłe monarchie [edytuj]
Poniżej podano wykaz współcześnie istniejących państw, które w okresie nowożytnym były monarchiami.
Żyjący byli monarchowie [edytuj]
Oprócz tego Elżbieta II która panuje łącznie w 21 monarchiach (patrz tabela) w przeszłosci pełniła funkcję monarchy w następujących państwach które obecnie mają ustrój republikański: Pakistan (1952–1956), Afryka Południowa (1952–1961), Cejlon (1952–1972), Ghana (1957–1960), Nigeria (1960–1963), Sierra Leone (1961–1971), Tanganika (1961–1962), Trynidad i Tobago (1962–1976), Uganda (1962–1963), Kenia (1963–1964), Malawi (1964–1966), Malta (1964–1974), Gambia (1965–1970), Gujana (1966–1970), Mauritius (1968–1992), Fidżi (1970–1987).
Bibliografia [edytuj]
- Dynastie Europy, wyd. Ossolineum, Wrocław Warszawa Kraków 2003.
- Morby John, Dynastie świata. Przewodnik chronologiczny i genealogiczny, Kraków 1995.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ w przypadku monarchii dziedzicznej
- ↑ Andora nie jest monarchią elekcyjną w pełnym znaczeniu tego słowa gdyż Współksiążę francuski którym jest prezydent Francji, pochodzi z wyborów przeprowadzanych na terenie Francji, nie Andory
- ↑ Współksiążę episkopalny – biskup Seo de Urgel pochodzi z nominacji
- ↑ prezydent Francji
- ↑ biskup Seo de Urgel w Hiszpanii
- ↑ reprezentowany przez przedstawiciela – Sylvie Hubac
- ↑ reprezentuje go przedstawiciel – Josep Maria Mauri
- ↑ Windsorowie oficjalna nazwa linii angielskiej dynastii Saksonia-Coburg-Gotha od 1917
- ↑ królową reprezentuje gubernator Louise Lake-Tack
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalnyQuentin Bryce
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Arthur Foulkes
- ↑ królową reprezentuje p.o. gubernatora generalnegoElliot Belgrave
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Colville Young
- ↑ Grenlandia i Wyspy Owcze choć posiadają bardzo szeroką autonomię (np. nie należą do UE), razem z Danią tworzą Wspólnotowe Królestwo Danii (Rigsfællesskabet)
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalnyCarlyle Glean
- ↑ W ramach Guernsey – dependencja Sark, jest monarchią z seniorem na czele i lennem króla Anglii
- ↑ "Książę Normandii" oficjalny tytuł monarchy brytyjskiego na Wyspach Normandzkich (bez względu na płeć) http://www.royal.gov.uk/MonarchUK/QueenandCrowndependencies/ChannelIslands.aspx
- ↑ królową reprezentuje gubernator porucznik Fabian Malbon
- ↑ W pełnej tytulaturze króla Hiszpanii po słowach Z Bożej łaski król Hiszpanii znajdują się m.in tytuły król Portugalii i arcyksiążę Austrii, które są pozostałościami po czasach historycznego panowania władców Hiszpanii w tych państwach i nie stanowią obecnie podstawy do żadnych roszczeń o koronę
- ↑ Holandia to de facto nazwa Królestwa Niderlandów. De iure Holandia stanowi europejską część Królestwa Niderlandów w skład którego wchodzą również Aruba, Curaçao i Sint Maarten
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Patrick Allen
- ↑ "Książę Normandii" oficjalny tytuł monarchy brytyjskiego na Wyspach Normandzkich (bez względu na płeć) http://www.royal.gov.uk/MonarchUK/QueenandCrowndependencies/ChannelIslands.aspx
- ↑ królową reprezentuje gubernator porucznik Andrew Ridgway
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny David Lloyd Johnston
- ↑ faktycznie sprawami bieżącymi Liechtensteinu zajmuje się koregent Alojzy Liechtenstein, syn i następca tronu
- ↑
Linia Parmeńska dynastii Burbonów - ↑ Yang di-Pertuan Agong (tytuł głowy państwa Malezji zwyczajowo tłumaczony jako "król", wybierany jest na na 5 letnią kadencje spośród władców dziewięciu stanów-sułtanatów
- ↑ monarcha brytyjski jest tytułowany na Man jako "król/królowa, Lord/Pani Man"
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Adam Wood
- ↑ królową reprezentuje wysoki komisarz Anton Ojala
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Jerry Mateparae
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Michael Ogio
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Cuthbert Sebastian
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Pearlette Louisy
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Frederick Ballantyne
- ↑ O le Ao o le Malo – tytuł głowy państwa Samoa. Tłumaczenie w przybliżeniu brzmi: "szef rządu". Pełni on głównie funkcję reprezentacyjne. Gdy Samoa ogłosiło niepodległość w 1962 roku, dwaj o le Ao o le Malo zostali powołani na urząd dożywotnio — Malietoa Tanumafili II i Tupua Tamasese Mea'ole. Po śmierci Tupua Tamasese Mea'ole w 1963 roku Malietoa Tanumafili II pozostał jedynym o le Ao o le Malo i pełnił tę funkcję do śmierci w 2007 roku. Jego następca został wybrany spośród czterech żyjących wielkich wodzów na pięcioletnią kadencję przez parlament. Konstytucja Samoa nie precyzuje, czy o le Ao o le Malo powinien być uznawany za prezydenta, a kraj za republikę, czy za króla, a kraj za monarchię. Za republiką przemawia pięcioletnia kadencja oraz wybór głowy państwa przez parlament. Jednak dożywotnie sprawowanie urzędu przez dwóch pierwszych o le Ao o le Malo oraz tytułowanie głowy państwa Jego Wysokość są cechami charakterystycznymi dla monarchii dlatego przyjęło się Samoa określać jako monarchię a O le Ao o le Malo jako króla.
- ↑ Ntombi – królowa-matka, współpanująca – z tytułem "Indovukazi" ("Wielka Słonica")
- ↑ Pełne imię: Aho’eitu ’Unuaki-’o-Tonga Tuku’aho Tupou VI
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny
- ↑ Watykan i Stolica Apostolska – stanowią państwa (suwerenne podmioty prawa międzynarodowego) o ustroju teokratycznym złączone ze sobą ścisłą unią personalną i funkcjonalną. Ich głową jest Papież – , w imieniu którego władze w Państwie Watykan sprawuje Prezydent Gubernatoratu
- ↑ Monarchią elekcyjną jest Stolica Apostolska-papież jest wybierany na konklawe, zostaje równocześnie głową Państwa Watykan na mocy unii personalnej łączącej oba podmioty
- ↑ Suwerenny Władca Państwa Watykańskiego – oficjalny tytuł papieża jako głowy Państwa Watykańskiego
- ↑ Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
- ↑ królową reprezentuje Przedstawiciel Królowej Frederick Goodwin
- ↑ królową reprezentuje gubernator generalny Frank Kabui
- ↑ Zakon Maltański uznawany jest za podmiot prawa międzynarodowego na równi z państwami i organizacjami międzynarodowymi. Jego dwie rzymskie nieruchomości i jedna na Malcie posiadają status eksterytorialny. Zakon jest stroną umów międzynarodowych, utrzymuje stosunki dyplomatyczne, bierze udział w konferencjach międzynarodowych i działa w różnych organizacjach jako obserwator. Stanowi suwerenne państwo i jest oficjalnie uznawany przez rządy 92 państw na świecie (w tym Polskę), przy których posiada on swoich ambasadorów.
- ↑ Formalnie głowa Zjednoczonych Emiratów Arabskich nosi tytuł "prezydenta" (odpowiadający republice) i jest wybierana przez Federalną Radę Najwyższą na 5 letnią kadencję, lecz w praktyce władza przechodzi z ojca na syna (emirów Abu Zabi) i jest dziedziczna
- ↑ oficjalny tytuł głowy państwa ZEA, w praktyce jest on monarchą (zob. wyżej)
- ↑ Fiji votes to make Queen `supreme tribal chief' – The Independent (London, England) | HighBeam Research
- ↑ Book Review: "Nothing to Envy: Ordinary Lives in North Korea" by Barbara Demick
- ↑ Po śmierci Kim Dzong Ila: Nowa-stara Korea Północna
- ↑ choć już w lipcu 2006 przekazał faktycznie obowiązki swemu bratu Raulowi Castro
- ↑ http://wiadomosci.onet.pl/swiat/fidel-castro-rezygnuje-z-przywodztwa-w-partii,1,4246813,wiadomosc.html/ Fidel Castro rezygnuje z przywództwa w partii
- ↑ Cesarz zrzekł się udziału w rządach, ale nie złożył formalnej abdykacji
- ↑ Włączenie królestwa do Serbii - utracenie niepodległości przez Czarnogórę.
- ↑ Pretendent z rodu Karadziordziwiciów wysuwa swoje roszczenia powołując się na zapisy deklaracji z Korfu, w której rządy państw członkowskich przyszłego SHS, zrzekają się w imieniu swych władców tytułów monarszych na rzecz króla Serbii Piotra I.
- ↑ Proklamacja Republiki Czechosłowackiej
- ↑ teoretycznie ostatni car Rosji. 15 marca 1917 Mikołaj II abdykował na rzecz swego brata Michała , który jednak odmówił przyjęcia/zrzekł się tronu następnego dnia
- ↑ Rezygnacja z udziału w rządach króla Karola
- ↑ Proklamacja republiki po okresie regencji Horthy'ego.
- ↑ W okresie międzywojennym monarchia węgierska nie miała króla, a funkcję regenta pełnił Miklós Horthy.
- ↑ w latach 2001-2005 był premierem Bułgarii jako Symeon Borisov Saskokoburggotski
- ↑ Od czasu upadku powstania w 1959 przebywa na emigracji w Indiach, gdzie w Dharamsali kieruje emigracyjnym rządem swojego kraju, będącego obecnie częścią Chińskiej Republiki Ludowej. 10 marca 2011 zapowiedział w oświadczeniu wydanym z okazji Tybetańskiego Dnia Powstania Narodowego swoją rezygnację z pełnionych funkcji politycznych, na rzecz przywódcy wybranego w sposób demokratyczny
- ↑ Benedykt XVI 28 lutego 2013 złożył urząd
- ↑ 30 kwietnia 2013 królowa Beatrycze abdykowała na rzecz syna Wilhelma Alexandra
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||