Monaster św. Flora w Kijowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monaster św. Flora w Kijowie
Флорівський монастир
Monaster św. Flora – na pierwszym planie cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego
Monaster św. Flora – na pierwszym planie cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego
Państwo  Ukraina
Miejscowość Kijów
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia kijowska
Klauzura nie
Typ monasteru żeński
Liczba mniszek (2006) 150
Obiekty sakralne
Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Materiał budowlany cegła
Data budowy XV w.
Data zamknięcia po 1917
Data reaktywacji po 1991
Położenie na mapie obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kijowskiego
Monaster św. Flora w Kijowie
Monaster św. Flora w Kijowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Monaster św. Flora w Kijowie
Monaster św. Flora w Kijowie
Ziemia 50°27′47″N 30°30′49″E/50,463056 30,513611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Monaster św. Flora w Kijowie – żeński monaster Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, położony w Kijowie przy ul. Prytyśko-Mikilśkiej 5.

Żeński monaster pod wezwaniem św. Flora działał w Kijowie od XV wieku. Zajmował kompleks drewnianych budynków, które zostały całkowicie zniszczone w ciągu kilku następujących po sobie pożarów. Po 1712 znacznie się powiększył, gdyż do dotychczasowej, bardzo biednej wspólnoty monastycznej dołączyły mniszki ze zlikwidowanego monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Peczersku. Od tego czasu monaster znacznie się wzbogacił i zyskał zespół nowych, znacznie bardziej reprezentacyjnych obiektów. Jako pierwsza została w latach 1722-1732 wzniesiona cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego. Następnie dokonano przebudowy cerkwi-refektarza pod wezwaniem Świętych Flora i Laura na okazalszą cerkiew Tichwińskiej Ikony Matki Bożej.

W 1811 zabudowania klasztoru po raz kolejny zniszczył pożar, w którym zginęło 80 mniszek. W 1821 rozpoczęto prace nad odbudową monasteru, którymi kierował A. Mełeńskyj. Wzniósł on klasycystyczną dzwonnicę ponad bramą wjazdową do monasteru oraz sąsiadujący z nią, utrzymany w podobnym stylu dom ihumenii. Trzy lata później obok budynku szpitala prowadzonego przez zakonnice pojawiła się cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego. Ostatnia świątynia monasterska powstała w latach 1840-1844 i nosiła wezwanie Kazańskiej Ikony Matki Bożej. Autorami jej projektu byli P. Sparro i W. Beretti. W monasterze znajdowało się również źródło, uważane za cudowne. Mniszki posiadały także własny cmentarz, położony poza obrębem głównego kompleksu monasterskiego, na Górze Zamkowej.

Po rewolucji październikowej zakonnice zostały zmuszone do opuszczenia monasteru, w którym urządzono fabrykę. Wspólnota wznowiła działalność po upadku ZSRR. W 2006 monaster liczył 150 mniszek i posłusznic.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oleg. Aleksejčuk: Kijów i okolice. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2006. ISBN 83-7304-546-5.