Monaster św. Onufrego we Lwowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monaster św. Onufrego we Lwowie
Монастир святого Онуфрія (Львів)
Klasztorna cerkiew św. Onufrego Wielkiego
Klasztorna cerkiew św. Onufrego Wielkiego
Państwo  Ukraina
Miejscowość Lwów
Wyznanie katolickie
Kościół obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Wezwanie Święty Onufry
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Monaster św. Onufrego we Lwowie
Monaster św. Onufrego we Lwowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Monaster św. Onufrego we Lwowie
Monaster św. Onufrego we Lwowie
Ziemia 49°50′57,83″N 24°01′43,74″E/49,849397 24,028817
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Widok ogólny

Monaster św. Onufrego we Lwowiegreckokatolicki (początkowo prawosławny) klasztor we Lwowie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza prawosławna cerkiew na tym miejscu istniała już w XIII stuleciu, według legendy był w nim przechowywany obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, który trafił początkowo do Bełza, a w 1382 r. do klasztoru na Jasnej Górze. Cerkiew tą w 1518 roku strawił pożar.

Kolejna cerkiew na tym miejscu powstała w 1550, z fundacji księcia Konstantego Ostrogskiego. W 1585 powstał przy niej klasztor. Przez cały XVII wiek obiekt był rujnowany (w 1672 doszczętnie spalony przez najazd turecki i zrekonstruowany w 1680) i odbudowywany, wielokrotnie przebudowywany. W 1701 została do niego dobudowana kaplica św. Trójcy, a w 1821 skrzydło wschodnie. Na początku XX wieku pod kierunkiem Iwana Lewińskiego dokonano restauracji całego kompleksu i redekoracji cerkwi klasztornej.

W 1974 na terenie monasteru, zamkniętego przez władze, zlokalizowano muzeum ukraińskiego piśmiennictwa, przeniesione w latach 90. XX wieku. W 1998 miał miejsce remont budynku, wówczas zwrócono go bazylianom.

W klasztorze zostały przez Iwana Fiodorowa (pochowanego w monasterze) pierwsze zachowane do dziś, wydrukowane na terytorium dzisiejszej Ukrainy książki: Apostoł oraz Elementarz. Do 1883 w klasztorze znajdowała się płyta upamiętniająca jego osobę.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kompleks klasztorno-cerkiewny jest obecnie mieszanką różnych stylów architektonicznych, od renesansu, przez barok po klasycyzm i historyzm. Cerkiew klasztorna jest trójspadowa, trójdzielna, trójnawowa. We wnętrzu zachowała się osiemnastowieczna kazalnica oraz ikonostas z pocz. XX wieku wykonany przez Modesta Sosenkę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]