Monaster Opieki Matki Bożej w Moskwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Monaster Opieki Matki Bożej
Покровский монастырь
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Miejscowość Moskwa
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru żeński
Eparchia stauropigia
Ihumenia Teofania (Miskina)
Klauzura nie
Obiekty sakralne
Cerkiew Cerkiew Opieki Matki Bożej
Cerkiew Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Cerkiew Cerkiew św. Matrony Moskiewskiej
Założyciel klasztoru Michał I Romanow
Styl klasycyzm
Materiał budowlany cegła, kamień
Data budowy po 1635
Data zamknięcia 1929
Data reaktywacji 1995
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Monaster Opieki Matki Bożej
Monaster Opieki Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Monaster Opieki Matki Bożej
Monaster Opieki Matki Bożej
Ziemia 55°44′18″N 37°40′15″E/55,738333 37,670833Na mapach: 55°44′18″N 37°40′15″E/55,738333 37,670833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa klasztoru

Monaster Opieki Matki Bożej w Moskwiestauropigialny prawosławny klasztor w Moskwie, założony w 1635 jako męski. Zlikwidowany po rewolucji październikowej, został reaktywowany w 1995 jako żeński.

Monaster został założony w 1635 przez cara Michała I, który w wymienionym roku przekazał ziemię poza ówczesnymi granicami Moskwy na budowę klasztoru. Nie wiadomo jednak, czy rozpoczęła się ona jeszcze za jego życia. Środki na rzecz powstającego monasteru przekazywał również jego następca Aleksy II Romanow[1]. W 1680 monaster został filią klasztoru Zaikonospasskiego w Moskwie, którą pozostawał do 1731[1]. Z 1679 pochodzi wzmianka o pierwszym przełożonym monasteru, ihumenie Stefanie. Według opisu z 1763 główną świątynią klasztoru był kamienny, pięciokopułowy sobór Wszystkich Świętych. W jego wnętrzu znajdował się czterorzędowy ikonostas. Oprócz soboru w monasterze funkcjonowała cerkiew Opieki Matki Bożej, osobnym budynkiem była dzwonnica. Przełożony klasztoru zamieszkiwał w odrębnym, drewnianym obiekcie, na potrzeby mnichów funkcjonował jednopiętrowy budynek mieszkalny z celami. Całość otaczał mur z czterema basztami w narożnikach[1].

W 1763 w klasztorze zamieszkiwało sześciu mnichów[1]. Monaster w 1720 otrzymał ziemię od cara Piotra I, jednak jego dochody były niewystarczające dla dokonywania remontów obiektów klasztornych. Z tego powodu w końcu XVIII w. rozebrano nadwątlony mur obronny, odbudowany w 1799 dzięki darom kupca Mieszczaninowi. W 1792 i 1806 rozebrano natomiast będące w złym stanie dwie najstarsze świątynie monasterskie. W tym czasie istniała już nowa klasztorna cerkiew Wszystkich Świętych, poświęcona w 1772>. W 1810 poświęcono drugą świątynię, Opieki Matki Bożej[1]. Monaster ucierpiał w czasie pożaru Moskwy w 1812 i był remontowany w ciągu kolejnych trzynastu lat. W tym okresie zamieszkiwało go dziewięciu mnichów. W latach 30. i 40. XIX w. klasztor otoczono nowym murem obronnym, zbudowano również przestronniejsze budynki mieszkalne dla mnichów i rozbudowano główny sobór[1]. Monaster funkcjonował do 1929, gdy został zamknięty przez władze stalinowskie[2]. Jego ostatni przełożony, archimandryta Beniamin został aresztowany[3].

Do reaktywacji klasztoru doszło dopiero w 1995, na mocy decyzji patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II. W monasterze zamieszkała wspólnota żeńska pod kierownictwem ihumeni Teofanii (Miskiny)[4]. W ramach kompleksu budynków klasztornych działają następujące świątynie[5]:

  • cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
  • cerkiew Opieki Matki Bożej
  • cerkiew św. Matrony Moskiewskiej

W monasterze przechowywane są relikwie św. Matrony Moskiewskiej[6].

Przypisy