Monaster w Pieczendze
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Klasztor w Pieczenga (ros. Печенгский монастырь, fin. Petsamon luostari) – klasztor prawosławny położony na Półwyspie Kolskim u ujścia rzeki Pieczenga do Morza Barentsa, 135 km na zachód od miasta Murmańsk, w pobliżu osiedla Pieczenga koło granicy z Norwegią.
Historia [edytuj]
Prawosławny klasztor został założony w 1533 roku przez Tryfona, mnicha z Nowogrodu, który chciał nawracać pogańskich Lapończyków. Wzniósł klasztor św. Trójcy i zbudował pierwszy klasztor, który był uznawany za najbardziej na północ położony klasztor na świecie. W 1572 roku klasztor liczył już 50 mnichów. W 1583 roku klasztor został najechany i spalony przez Szwedów, którzy zamordowali 51 mnichów i wielu świeckich. W 1591 roku car moskiewski Fiodor I nakazał odbudować klasztor, jednak ten spłonął w 1619 roku. Nowy klasztor został przeniesiony do osady, jednak zaprzestał działalności i została przez Święty Synod rozwiązany w 1764 roku.
W 1886 roku gdy wzmogła się rosyjska kolonizacja, klasztor odbudowano w pierwotnym miejscu. Wkrótce składał się z dwóch części: Górnego Klasztoru z grobem Tryfona i męczenników zabitych przez Szwedów oraz Dolnego Klasztoru z widokiem na zatokę.
W 1920 roku klasztor wraz z Petsamo znalazł się na terytorium Finlandii. Budynki klasztorne zostały zniszczone w czasie II Wojny światowej, a Operacja petsamsko-kirkeneska spowodowała, że teren klasztoru w 1944 roku objął ZSRR. Spowodowało to ewakuację mnichów do Monastyru Nowy Wałaam.
Działalność klasztoru została reaktywowana w 1997 roku.
