Monaster św. Tryfona w Pieczendze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Monaster w Pieczendze)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monaster św. Tryfona
Τрифонов Печенгский мужской монастыр
Państwo  Rosja
Miejscowość Pieczenga
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Eparchia murmańska
Ihumen hieromnich Daniel (Topojew)
Klauzura nie
Typ monasteru męski
Liczba mnichów (2005) 10
Założyciel klasztoru św. Tryfon Pieczenski
Data budowy 1532
Data zamknięcia 1764; 1944
Data zburzenia 1944
Data reaktywacji 1886; 1997
Położenie na mapie obwodu murmańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu murmańskiego
Monaster św. Tryfona
Monaster św. Tryfona
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Monaster św. Tryfona
Monaster św. Tryfona
Ziemia 69°32′40″N 31°12′47″E/69,544428 31,213097Na mapach: 69°32′40″N 31°12′47″E/69,544428 31,213097

Monaster św. Tryfona w Pieczendze (ros. Печенгский монастырь, fin. Petsamon luostari) – męski klasztor prawosławny położony na Półwyspie Kolskim u ujścia rzeki Pieczenga do Morza Barentsa, 135 km na zachód od Murmańska, w pobliżu osiedla Pieczenga koło granicy z Norwegią. Monaster znajduje się w eparchii murmańskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prawosławny klasztor został założony w 1532 przez św. Tryfona, mnicha z Nowogrodu, który chciał nawracać pogańskich Lapończyków. Wzniósł cerkiew Św. Trójcy i zorganizował przy niej monaster, który był uznawany za najbardziej na północ położony klasztor na świecie. W 1572 klasztor liczył już 50 mnichów. W 1583 klasztor został najechany i spalony przez Szwedów, którzy zamordowali 51 mnichów i wielu świeckich. W 1591 car moskiewski Fiodor I nakazał odbudować klasztor, jednak ten spłonął w 1619. Nowy klasztor został przeniesiony do osady, jednak zaprzestał działalności i został przez Święty Synod rozwiązany w 1764.
W 1886, gdy wzmogła się rosyjska kolonizacja, klasztor odbudowano w pierwotnym miejscu. Wkrótce składał się z dwóch części: Górnego Klasztoru z grobem Tryfona i męczenników zabitych przez Szwedów oraz Dolnego Klasztoru z widokiem na zatokę.
W 1920 klasztor wraz z Petsamo znalazł się na terytorium Finlandii. Budynki klasztorne zostały zniszczone w czasie II wojny światowej, a operacja petsamsko-kirkeneska spowodowała, że teren klasztoru w 1944 objął ZSRR. Spowodowało to ewakuację mnichów do Monastyru Nowy Wałaam w Finlandii.
Działalność klasztoru została reaktywowana w 1997.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]