Moneta kolekcjonerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Monety kolekcjonerskiemonety z metali szlachetnych (głównie ze złota, srebra) bite przeważnie dla uczczenia ważnych osób lub wydarzeń. Mimo zadeklarowanego nominału, na ich wartość ma wpływ głównie ilość zawartego kruszcu, a w niektórych przypadkach (w odróżnieniu od monet bulionowych) także bieżące trendy rynkowe określane jako tzw. wartość kolekcjonerska.

W zależności od emitenta przedmioty te mogą posiadać status monety de jure (czyli być prawnie określonym środkiem pieniężnym) lub też stanowić wyłącznie obiekt medalierski (należy zaliczyć tu emisje prywatne, niezwiązane z żadnym bankiem mającym prawo emisji środków pieniężnych). Żadne z nich nie są monetami de facto ze względu na brak praktycznego ich zastosowania jako środka płatniczego.

Monety kolekcjonerskie często bite są w niestandardowych wymiarach oraz z dodatkami mającymi zainteresować kolekcjonerów do kupna. Nietypowymi kształtami są najczęściej prostokątne klipy, a dodatkami m.in. cyrkonia, bursztyn, tampodruk. Monety mogą być również poddawane procesie platerowania metalem szlachetnym oraz oksydowaniu.

Bite w niewielkich nakładach (kilkaset - kilkadziesiąt tysięcy egzemplarzy), ze względu na brak faktycznego obiegu, są najchętniej kolekcjonowane w idealnych stanach zachowania.

Popularne nominały polskich monet kolekcjonerskich to (niektóre monety mają inne parametry od podanych poniżej):

  • 10 zł - metal srebro o masie 0,45 oz i średnicy 32,0 mm
  • 20 zł - metal srebro o masie 0,9 oz i średnicy 38,61 mm
  • 100 zł - metal złoto o masie 0,25 oz i średnicy 21,0 mm
  • 200 zł - metal złoto o masie 0,5 oz i średnicy 27,0 mm

NBP wypuszcza też okazjonalnie nominały inne od wyżej podanych jak 5, 25 czy 37 złotych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]