Monika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Monikaimię żeńskie o znaczeniu i pochodzeniu trudnym do objaśnienia.

Pochodzenie i znaczenie imienia[edytuj | edytuj kod]

Według niektórych badaczy imię pochodzi od greckiego słowa monos oznaczającego jeden, sam, pojedynczy, jedynak i jedynaczka. Z tego samego rdzenia pochodzą takie słowa jak: monogamia, monoteizm, monaster (klasztor). Inne źródło podaje, że imię to wywodzi się od greckiego monaché, co znaczy samotna, odosobniona, i faktycznie do dziś we Włoszech zakonnica zwana jest monaca, a w niektórych dialektach wręcz monica.

  • łac. monica – jedynaczka

Imieniny[edytuj | edytuj kod]

Data 4 maja, funkcjonująca w kalendarzach jako jeden z dni imienin Moniki[5], stanowi datę wspomnienia św. Moniki, matki św. Augustyna, sprzed reformy kalendarza liturgicznego w 1969 roku.

Znane osoby o imieniu Monika[edytuj | edytuj kod]

Najsłynniejszą Moniką była św. Monika (332387) – matka św. Augustyna, Nawigiusza i córki, której imienia nie znamy.

W dawnych źródłach polskich (2 poł. XV w.) spotyka się formy Mońka, Muńka, lecz nie ma pewności czy pochodzą one od tego imienia. Imię w formie Monika zaczęto nadawać częściej na ziemiach polskich dopiero w XIX w., a stało się popularne począwszy od lat 70. XX w. Na imię ma tak 383 851 Polek (2001), co daje 37. miejsce pod względem popularności wśród wszystkich imion polskich.

Odpowiedniki w innych językach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca imienne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło Monika w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Santi e beati
  2. 27 sierpnia Święta Monika. Internetowa Liturgia Godzin, 2010-07-20. [dostęp 2012-05-05].
  3. Katolsk.no
  4. Santi e beati
  5. Jan Grzenia Nasze imiona, str. 220, wyd. 2002 r.