Monitory studyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj


Aktywne monitory studyjne serii 8000 firmy Genelec.

Monitory studyjnekolumny głośnikowe przeznaczone do zastosowań profesjonalnych.

Monitory studyjne pozwalają na wierną reprodukcję materiału dźwiękowego dzięki bardzo wyrównanej charakterystyce częstotliwościowej. W odróżnieniu od głośników hi-fi, których celem jest "cieszenie uszu" przyjemnym brzmieniem, monitory studyjne mają być "niewidoczne" dla słuchacza. Używanie monitorów, zwłaszcza na etapie miksowania i masteringu, pozwala realizatorowi dźwięku na pracę w idealnych warunkach odsłuchowych, a co za tym idzie takie zmiksowanie materiału, które będzie pozwalało na odsłuch pełnej treści nagrania zarówno na zestawach hi-endowych, jak i w odbiornikach słabej jakości.

Monitory studyjne są wykorzystywane są w studiach nagraniowych, telewizyjnych i radiowych oraz w studiach postprodukcji filmowej.

Technologia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Monitory studyjne występują w wersji aktywnej lub pasywnej (wymagającej zewnętrznego wzmacniacza sygnału). Modele aktywne często zawierają dwa wzmacniacze (bi-amping).

Na korzyść monitorów w wersji aktywnej przemawiają m. in.[1]:

  • lepsze dopasowanie prądowe wzmacniaczy elektroakustycznych do wymagań poszczególnych głośników
  • wyeliminowanie szkodliwego wpływu zwrotnicy głośnikowej na charakterystykę fazową zestawu
  • możliwość prostszego zastosowania filtrów o bardziej stromych zboczach (18 lub 24 dB/okt)
  • niepogarszanie współczynnika tłumienia (ang. damping factor – stosunek impedancji obciążenia do impedancji źródła)
  • możliwość zapewnienia przetwornikom prawie idealnej koherencji czasowej dzięki opóźnieniu sygnału docierającego do głośnika wysokotonowego
  • możliwość korygowania charakterystyk przetworników dla uzyskania liniowego przetwarzania (co jest niemożliwe do wykonania w filtrach pasywnych bez utraty efektywności).

Konstrukcje aktywne są droższe, ale pozwalają na osiągnięcie lepszych rezultatów brzmieniowych niż konstrukcje pasywne, nawet przy zastosowaniu takich samych przetworników[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Michał Lewandowski. Event Electronic ASP 8/PSP 8. „Estrada i Studio”. 97, s. 55, listopad 2004. ISSN 1427-0404.